Χαχα, μπραβο Sophi, ειδες το φως το αληθινο και καταλαβες οτι η θεωρητικη είναι βαρετη!
Παντως το γεγονος οτι μολις πριν λιγο συνειδητοποιησες οτι τελικα ηθελες να παρεις γενικότερα αλλη κατευθυνση στη ζωη σου είναι πολύ ενδιαφέρον! Οι περισσότεροι θα ελεγαν "δεν βαριεσαι! εχω 2 χρονια που ειμαι στην κατευθυνση αυτη. Καλη θα ειναι και η σχολη που θα περασω..."
Πολυ λαθος λογικη διότι ετσι θα επηρεαζαν ολη την υπολοιπη ζωη τους.
Αυτο που θες να κανεις δεν ειναι ακατορθωτο, απλως θελει διάβασμα πολυ, ισως και απο το καλοκαίρι(μιας και στη 2α λυκειου δεν ειχες μπει στο κλιμα, αφου εκανες τα αρχαια σου
). Δλδ δεν παίζει το κλασσικό σενάριο όσων ξαναδίνουν που αραζουν μεχρι τα χριστουγεννα, πανε και λιγο στη σχολη τους να δούνε αν τους αρεσει, και μετα ξεκινανε διαβασμα. Πρεπει να βγάλεις ολη την υλη απο την αρχη. Αν δεν είχες κλίση στα μαθηματικα-φυσική, θα θέλει πολυ στρωσιμο, αλλα σιγουρα δεν ειναι ακατορθωτο.
Ενα πρωτο συμπερασμα που βγάζω απο τα λεγόμενά σου, είναι το οτι ισως εχεις υποτιμημένες τις δυνατότητές σου και ακους υπερβολικά τι λενε οι άλλοι. Τι παει να πει οτι ακουσες οτι ειναι πολυ δυσκολο να μπεις και να βγεις?
Προφανως και είναι, αλλα δεν ειναι μια σχολη που απαιτούνται μαθηματικές ικανότητες. Πολυ καλή ικανότητα απομνημονευσης χρειαζεται, κριτική ικανότητα και απειρη υπομονη για το ατελειωτο διαβασμα που θα επακολουθησει. Αν εχεις αυτα τα τρία θα τη βγάλεις τη σχολή. Ειναι μεν υπερβολικά δύσκολη, αλλα δεν χρειαζεται να είσαι einstein, μονο να είσαι αποφασισμένος να κάνεις θυσίες και να έχεις αυτοπειθαρχεία όσον αφορά το διάβασμα. Πώς είναι δυνατόν να εμπιστεύεσαι τα λεγομενα των αλλων(που οι περισσότεροι ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ιδεα)? Εσύ πως είσαι σιγουρη ότι αυτοί που το λενε μπορουν να τα καταφερουν καλύτερα απο εσένα?
Εγω το μόνο που έχω να σου πω είναι ότι αν μπορεις και διαβαζεις απειρες σελιδες και μπορεις να τις μαθαίνεις(και προφανως να τις καταλαβαινεις! καηκαμε αν παπαγαλιζει καποιος και παιζει με ζωες ανθρωπων μετα!), τότε μια χαρά είσαι. Αν πιστευεις οτι μπορεις να πας αρκετα καλα στη φυσικη και στα μαθηματικα στις πανελληνιες(μιλαμε για μεγαλες βαθμολογίες, do the math για να δεις ποσο), τότε αξίζει η προσπάθεια. Βιολογία και χημεία σχεδον μόνο αποστηθιση ειναι(οι ασκησεις στη χημεια αστειες ειναι μετα απο τόση επανάληψη στο σαββαλα
). Μπαίνοντας στη σχολή μάλιστα είμαι σίγουρη ότι θα ανακαλύψεις και παρα πολλούς ακόμη ενδιαφέροντες κλάδους, και ισως να παρατησεις και την ιδεα της ψυχιατρικής.(σου το λεω γιατι και εγω αυτο ηθελα οταν μπήκα, αλλα τώρα πια είναι τελευταίο στη λιστα μου
)
Προσεξε όμως, SOS!!!
Περα απο ολα αυτά τα ωραία, θελω να πιστεύω ότι έχεις επίγνωση της πραγματικότητας του ιατρικού κλάδου στη χώρα μας! Μετα τα 6 χρόνια σπουδές, αν μείνεις να κανεις ειδικότητα στην Ελλάδα πανω κάτω θα περιμενεις 5 χρόνια για να βρεις μόνο σειρα!Ο_Ο Οταν μπεις ειδικευόμενη θα παίρνεις μισθο πείνας 1000κατι ευρω(δλδ ουτε οικογένεια δεν θα μπορεις να κάνεις, και θα στιρίζεσαι πολυ στους γονεις σου για κανα "συμπληρωμα"
). Η εκπαιδευση που θα λάβεις θα είναι κατωτάτου επιπέδου και αν δεν το κυνηγήσεις εσύ θα βγείς ανεπαρκής γιατρός.
Μετα την ειδικότητα θα κάνεις αρκετό καιρό να διοριστείς(παιζει πολύ το βυσμα) ή θα κουραστείς να εδραιωθεις ως ιδιώτης(αν και η ψυχιατρική μπορω να σου πω οτι ανθει ιδιαιτερα τωρα, μιας και υπαρχουν και πολυ περισσότεροι ασθενεις απο οτι φανταζεσαι και γενικα η ειδικότητα αυτη εχει πολυ λιγη ζητηση, αρα υπαρχουν και λιγοι). Μπορει να ανταμειφθεις για τον κόπο που έκανες για 15+ χρόνια, μπορεί και όχι. Εξαρταται απο την τύχη, τις ικανότητες και τις γνωριμίες που έχεις(ολα μετρανε).
Αν παλι πας στο εξωτερικό για να μην περιμενεις τοσα χρόνια αναμονης στην ειδικότητα και σιγουρα θα παίρνεις και μια χαρα μισθο και θα είσαι ανεξαρτητη, καλως. Αλλα για να καταφέρεις να πας εξωτερικό θελει απιστευτη δουλεια και
θυσίες.
Αρα το τελικό συμπέρασμα είναι οτι σου προτείνω να προσπαθησεις να πας σε αυτη τη σχολή, υπο την προυπόθεση ότι
σου αρεσει πααααααααααρα πολυ και είσαι διατεθημένη να θυσιάσεις πραγματα για αυτό. Οι θυσιες ξεκινανε απο μερικές εξοδους στη φοιτητική σου ζωη(τπτ το ιδιαιτερο, αν σου αρεσει η σχολη δεν το καταλαβαίνεις καν!), εως και την οικογενεια σου για καποια χρόνια αν φύγεις έξω. Αν μείνεις ελλάδα για ειδικότητα θα θυσιάσεις χρόνια απο τη ζωη σου στην αναμονή.
Στην τελική μπορει μετα απο ολα αυτά ο κόπος σου να αναγνωριστεί και να γίνεις μια καλή γιατρός που ευχαριστεί τους ασθενεις της και τον εαυτό της.
Δλδ σκεψου ξανα αν θελεις να κανεις τετοιο διαβημα, διότι πρεπει να το θελεις πολυ για να πετύχεις όχι μόνο την είσοδό σου στη σχολή, αλλα στον επαγγελματικό τομέα μετα τις σπουδές. Θα αντιμετωπισεις πολλες δυσκολιες, αλλα για εμενα προσωπικα αξίζει τον κόπο. Το τελευταιο πραγμα που εχω να σου επαναλαβω, είναι :
σκέψου πολύ καλα αν το θελεις πραγματικά, δεν είναι κάτι καθόλου απλό. Αν είναι το ονειρικό σου επάγγελμα σιγουρα θα σε κάνει ευτυχισμένη και δεν θα μετανιώσεις ποτέ την επιλογή σου, αλλα αν δεν ειναι και τόσο, τότε ίσως μετανιώσεις κάποτε και δεν θα έχεις τη δυναμη να το κυνηγήσεις τόσο.
