Μετά από πολύ καιρό, είπα να ξαναεπισκεπτώ το site. Επειδή εδώ διαβάζω αρκετές απόψεις, θα ήθελα να πω και εγώ τη δική μου ως φοιτητής Ιατρικής και ξέροντας 5 παραπάνω πράγματα:
Πρώτα από όλα ναι, υπάρχει ανεργία. Δεύτερον, παντού υπάρχει ανεργία και μάλιστα τεράστια! Δεν είναι μόνο η Ιατρική.
Τα χρήματα που παίρνει κάποιος σε ειδικότητα και αγροτικό είναι 1000 ευρώ χωρίς τις υπερωρίες που πιστέψτε με είναι αρκετές. Εγώ βλέπω πως είναι πολύ καλά χρήματα. Εδώ θα ήθελα να αναφέρω πως γνωρίζω τουλάχιστον 5 οικογένειες, στις οποίες ο άντρας είναι ειδικευόμενος Ιατρός και η γυναίκα παίρνει έναν βασικό μισθό περίπου 800 ευρώ, έχουν και 2 παιδία και τα βγάζουν μια χαρούλα πέρα!
Έπειτα, να ξέρετε πως η Ιατρική δεν είναι πάντα μόνο γι'αυτούς που τη θέλουν πραγματικά και είναι ''πορωμένοι'' με αυτή. Η Ιατρική είναι και για πολλά άτομα, τα οποία έχουν ενδοιασμούς, τους οποίους, πιστέψτε με, θα ξεπεράσουν μέσα στο πανεπιστήμιο! Φοιτητές Ιατρικής δεν εγκαταλείπουν τη σχολή τους, γιατί κατάλαβαν πως δεν τουσ αρέσει, αλλά, γιατί εν τέλει κατάλαβαν πως δεν μπορούν να ανεχτούνν τη θέα του νεκρού ή του αίματος! Δόξα το Θεό, στην Αλεξανδρούπολη που είμαι εγώ οι καθηγητές μας είναι τόσο καλοί οι περισσότεροι! Μας εμψυχώνουν τόσο και ταυτόχρονα μας λένε πάντα την αλήθεια, αλλά χωρίς να μας απογοητεύουν! Να ξέρετε πως όλα είναι θέμα συνήθειας!!!! Κανείς δε γεννήθηκε με την όρεξη να βλέπει νεκρούς και να τους κόβει!
Επίσης, από άποψη διαβάσματος, σας παρακαλώ μην τα κάνετε όλοι τόσο τραγικά! Και βέβαια έχει διάβασμα η Ιατρική, και βέβαια είναι μια πάρα πολύ δύσκολη σχολή, αλλά τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο! Αυτό που πρέπει να γίνεται είναι η παρουσία στις παραδόσεις! Παιδιά, σας λέω την αλήθεια! Ακόμη και στα Αγγλικά! Ειδικά στα μικρότερα τμήματα, όπως είναι της Αλεξανδρούπολης (για το οποίο θα αναφερθώ σε λίγο παρακάτω!), οι καθηγητές αν σε βλέπουν στα μαθήματα, σε μαθαίνουν με όνομα και επώνυμο, σε χαιρετούν, σου μιλούν, σε συμπαθούν! Και το κυριότερο, σε προωθούν και σε βοηθούν να περάσεις το μάθημα!
Εγώ ποτέ δεν έλεγα πως θέλω σαν τρελός την Ιατρική, απλά βλέποντας πως τίποτα άλλο δεν μου άρεζε παρπάνω από αυτήν, τη διάλεξα και είμαι υπερευχαριστημένος παιδιά!
Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι όμορφα είναι ολα στην Ιατρική!
Και επειδή διάβασα και συγκρίσεις τμημάτων Ιατρικής σε προηγούμενα posts, επειδή κανείς δεν αναφέρθηκε στην Αλεξανδρούπολη, θα αναφερθώ εγώ! Πρώτα από όλα, δεν είναι στην άκρη του κόσμου! Είναι ίσως μια από τις πιο ανεπτυγμένες συγκοινωνιακά πόλεις της χώρας μας! Και αεροδρόμιο έχει και τρένο και καράβι και τα πάντα! Και μην ξεχνάμε την Εγνατία! Εγώ Καβάλα-Αλεξανδρούπολη με αμάξι κάνω σε 1 ώρα και ένα τέταρτο! Το πανεπιστήμιο είναι τόσο ωραίο! Δεν φαντάζεστε πόσο! Τα εργαστήριά μας είναι ολοκαίνουργια! Φέτος εμείς τα χρησιμοποιήσαμε πρώτη φορά! Έχουμε και πολύ ωραίο και μεγάλο αμφιθέατρο, εννοείτε μόνο για την Ιατρική! Οι εγκαταστάσεις μας με άλλα λόγια είναι καταπληκτικές και μέσα στο πράσινο! Για να μη μιλήσω για την ονειρεμένη μας βιβλιοθήκη (ολοκαίνουργια και αυτή!) που μέσα στο κτήριό της έχει και κήπο! Και σκοπεύουν σύντομα να κάνουν και τεχνιτές λιμνούλες και να προσθέσουν και πολλά δέντρα στο κτήριο των εργαστηρίων! Οι καθηγητές, επίσης, είναι καταπληκτικοί (παντού βεβαια υπάρχουν και τα μπάζα, αλλά και αυτά με τον καιρό στρώνουν!) και η επαφή που έχουμε εμείς μαζί τους είναι μοναδική! Τέλος, θα ήθελα να αναφέρω πως είμαι από πολύτεκνη οικογένεια (4 αδέρφια) και μόλις είχα περάσει Αλεξανδρούπολη, έλεγα πως σίγουρα θα έπαιρνα μεταγραφή! Έλα όμως που παρακολούθησα μάθηματα και στη Θεσσαλονίκη για κάποιο διάστημα και πραγματικά απογοητεύτηκα! Παιδιά, στα 2 π΄ρωτα έτη μαζεύονται 500+ άτομα, γιατι έκτος του τεραστιού αριθμού των φοιτητών Ιατρικής, είναι και της Οδοαντιατρικής! Ενώ εμείς με το ζόρι πάμε 70 άτομα από τα 120 που είμαστε! Οι εγκαταστάσεις και οι καθηγητές επίσης δεν συγκρίνονται με τίποτα! Με τίποτα όμως! Γι'αυτό και πέταξα τη μεταγραφή μου! Χάρισμά τους!
Αυτά! Και να ξέρετε, τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο!
