Διάβασα τον Μικρό Πρίγκιπα πρώτη φορά στο Γυμνάσιο και η αλήθεια είναι πως μου άρεσε. Όταν το διάβασα ξανά, μετά από αρκετά χρόνια, μου άρεσε ακόμη περισσότερο.
Συνήθως δεν μπαίνω στη διαδικασία να συγκρίνω βιβλία (ειδικά όσα δεν συνδέονται με κάποιο τρόπο), αλλά κοιτάω το τι έχει να μου προσφέρει το κάθε βιβλίο ξεχωριστά. Το συγκεκριμένο είναι ένα μικρό αλλά γεμάτο με συμβολισμούς βιβλίο, το οποίο (προσωπικά) είχε να μου προσφέρει πολλά και απλόχερα. Και πιστεύω πως συχνά ψάχνουμε μέχρι το σημείο/βάθος στο οποίο είμαστε οι ίδιοι διατεθειμένοι, μπορούμε ή θέλουμε να ψάξουμε. Τα μηνύματα δεν θα τα χαρακτήριζα τετριμμένα (μάλλον τα μηνύματα είναι μηνύματα και εμείς οι ίδιοι δίνουμε χαρακτηρισμούς). Γενικά έχω την εντύπωση πως είναι ένα βιβλίο που δεν γίνεται στο σύνολό του αντιληπτό ούτε από άτομα που τους αρέσει. Ωστόσο, ως γνωστόν, διαφορετικοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται διαφορετικά πράγματα με διαφορετικό τρόπο.