Κατα την γνωμη μου, ειναι καθαρα θεμα του καθε παιδιου. Aπο την εμπειρια μου, οταν ημουν Β' και Γ' Λυκειου επενεβησαν οι... "μεγαλες δυναμεις" οπως ειπωθηκε και μου πηραν τον υπολογιστη, οποτε δεν μπορω να γνωριζω πως θα ηταν τα πραγματα διαφορετικα. Θα σας πω ομως οτι στην φοιτητικη μου πορεια ημουν 100% ανεξαρτητος, με την εννοια πως οι δικοι μου δεν με ρωτουσαν ποτε αν πηγα να παρακολουθησω, αν εδωσα εξετασεις, τι μαθηματα περασα, κτλ.
Καποια στιγμη διαπιστωσα οτι δεν μπορουσα να διαβασω στο σπιτι, με καμια δυναμη. Ημουν 22 χρονων μαντραχαλος, και ο υπολογιστης κυριολεκτικα με εθιζε. Το χερι μου πηγαινε απο μονο του στο κουμπακι, με καποιον μαγικο, πλην ανεξηγητο τροπο. Ετσι, προτιμουσα στις εξεταστικες να ξυπναω πολυ πρωι, να πηγαινω μεχρι το πανεπιστημιο και να διαβαζω εκει απομονωμενος, απο το να εχω τον πειρασμο διπλα μου. Σας πληροφορω οτι εκεινες οι εξεταστικες ηταν οι πιο αποδοτικες.
Θεωρω οτι ειναι δυσκολο ενα παιδι να συγκεντρωθει στα μαθηματα του, οταν εχει ανοιχτο εναν ολοκληρο κοσμο στην οθονη του, πλεον, με την ευρυτατη διαδοση του ιντερνετ. Ειχαμε και εδω στο ischool την περιπτωση ενος μαθητη, ο οποιος εμπαινε στο φορουμ και καλα για "αποριες", και καλα ελεγε οτι "διαβαζε", και καθε 10 λεπτα εγραφε απαντησεις στα διαφορα θεματα.
Γενικα θα ελεγα πως, αν ημουν γονιος, δεν θα το ρισκαρα. Θα προσπαθουσα να ελαχιστοποιησω τους πειρασμους μεσα στο σπιτι, ετσι ωστε ακομη και αν το παιδι μου ηθελε να διαβασει, να μην το αποσπουν πολλα πραγματα. Αν το παιδι δεν θελει να διαβασει, δεν πα' να το κλειδωσεις και στους τεσσερις τοιχους, δεν προκειται να διαβασει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
