Η δική μου είναι μία προσωπική άποψη που φωτίζει το θεμα "ιατρική". Όπως και των υπολοίπων. Προσωπικές εμπειρίες δε λέμε εδώ ή καλύτερα να μιλάμε θεωρητικά; Δε νομίζω.
chris_90, έχω δει και τα καλά και τα άσχημα και της πολιτικής και της στρατιωτικής ιατρικής. Τα αναφέρω και τα δύο, αυτά τα όσα τέλος πάντων γνωρίζω εγώ η ίδια. Με αυτόν τον τρόπο κάποιοι ίσως βοηθηθούν να επιλέξουν τι τους ταιριάζει. Παρακολουθώ αυτην την περίοδο σε ένα στρατιωτικό νοσοκομείο, κάνω μια μετεκπαίδευση. Είμαι τυχερή γιατί έχω βρεθεί δίπλα σε χρυσούς ανθρώπους, πράγμα σπάνιο. Ε, το τι ακούω να σχολιάζουν για συναδέλφους τους στρατιωτικούς και τι πράγματα έχω δει δεν περιγράφεται. Γι' αυτό σου λέω, αν έχεις τα κότσια να αντέξεις την τρέλα του στρατού, όταν τη συναντήσεις, είναι χίλιες φορές καλύτερο να πας ΣΣΑΣ. Συνυπολογίζοντας και τη δυνατότητα μετεκπαίδευσης, ακόμα και το ότι μπορείς να συνταξιοδοτηθείς νέος και να έχεις το δικό σου ιατρειο. Για παράδειγμα, στο ορθοδοντικό τμήμα για να γινεις δεκτος για θεραπεια πρεπει να περιμένεις 4 χρόνια. Ε, πολλοί δεν περιμένουν αλλά πηγαινουν στο ιατρείο του ορθοδοντικού υπηρεσίας. Δεν τους "κλέβει" , απλά, εκ των πραγμάτων αποκτά πελατεία λόγω του νοσοκομείου. Πιέζονται, βέβαια, πολύ μερικές φορές, αυτό έιναι αλήθεια. Αλλά, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στα πολιτικά νοσοκομεία. Εγώ μιλώ σήμερα , μετά από όλα αυτά που έχω περάσει. Ίσως ξεκινώντας να μην το έκανα. Άλλωστε, κι εγώ είχα την ευκαιρία να περάσω σε στρατιωτική σχολή με λιγότερα μόρια, λόγω του πατέρα μου που ήταν στρατιωτικός, αλλά δεν το επέλεξα. Σήμερα το μετανιώνω. Θα πορευθώ με ό,τι έχω, βέβαια, αλλά ήθελα κι εγώ να μπορώ να κάνω ένα μεταπτυχιακό ή να έχω τη δυνατότητα για αυτό. Ως πολιτική οδοντίατρος και μή έχοντας πολιτικό μέσο ούτε την οικονομική δυνατότητα των γονιών για να πάω εξωτερικό, δεν έχω κάνει. Μιλάω προσωπικά. Δεν μπορούμε όλοι να συμφωνούμε.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
