Περίπτωση 1: Πριν πολλάααα χρόνια, αράζαμε τα βράδια σε 1 σχολείο κ ένας πιτσιρικάς από τα γυφτέικα στην ηλικία μας ερχόταν μαζί μας, παίζαμε κρυφτό, πολύ κομπλέ παιδί. Είχε πάει κάποια χρόνια στο γυμνάσιο κ αν δεν κάνω λάθος ήταν ο γιος του αρχηγού.
Περίπτωση 2: Fast forward πριν κανα χρόνο, είναι 2 γυφτάκια γύρω στα εφτά, η Μαρία και η Κωνσταντίνα. Περνούν από όλα τα μαγαζιά, και από το στέκι μας, κάθε απόγευμα και ζητιανεύουν και πειράζουν τον κόσμο, οι μανάδες τους παραπέρα. Η τότε κοπέλα μου, ψυχούλα, τους πιάνει κουβέντα, και ποιος σου αρέσει κλπ.... Εκείνη τη μέρα μάθαμε ότι η Μαρία σε 5 χρόνια θα παντρευτεί, αλλά δεν θέλει να είναι πολύ "μαύρος".
Μετά από λίγες μέρες που ξαναπαίχτηκε το ίδιο σκηνικό, μάθαμε ότι η Μαρία με βρίσκει πολύ ωραίο...

Γενικά έχω την εντύπωση ότι όσο είναι μικροί είναι εντάξει, μετά μπλέκουν και χαλάνε. Αλλά και οι μεγαλύτεροι, αν σε θεωρούν ότι είσαι κομπλε, όχι ρουφιάνος κλπ, μία χαρά σου φέρονται.