Μπορείς να ξεκινήσεις την προσπάθεια να με πείσεις ότι αυτό που έκανε είναι 'στη φύση μας' σήμερα και να συνεχίσεις για μια μέρα, μια εβδομάδα, ένα μήνα, ένα χρόνο. Δε θα γίνει, στο λέω από τώρα. Μπορείς να θεωρήσεις, αυθαίρετα, πως όλοι θα έκαναν το ίδιο στη θέση της, cool. Ξέρω ότι ΕΓΩ δε θα το έκανα γιατί, well, δε θα μπορούσα μετά να ρίξω την ευθύνη της δικής μου μαλακίας στα γονίδιά μου. I mean what the fuck, περιμένεις να το πάρω σοβαρά αυτό;
Όσο στερεότυπο κι αν ακούγεται, μπορώ να μιλήσω για τον εαυτό μου και να σου πω με σιγουριά ότι ακόμα και να είχα τη δυνατότητα δε θα τη χρησιμοποιούσα. Γιατί εκτός από τον εγωισμό μου έχω και δυο ιδέες στο κεφάλι μου που με κάνουν αυτό που είμαι. Αν τις αφήσω κι αυτές για να ακολουθήσω 'τη φύση μου' τότε να τα χέσουμε όλα. Μια και μιλάω μάλιστα για το τι θα έκανα εγώ, να σου πω ότι αν ήταν μπροστά μου τώρα θα έτρωγε γερό φτύσιμο ΑΚΟΜΑ και αν οι υπόλοιποι 90000 συμφωνούσαν μαζί σου τελικά και το θεωρούσαν φυσιολογικό. Well, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ γιατί δεν υπάρχει φυσιολογικό.
Θα σου πω τι υπάρχει όμως, τι είναι:
Επέλεξε να δει τα αποτελέσματα γιατί απλά
χέστηκε για τα πράγματα όπως έχουν. Είναι
σκατά το σύστημα έτσι κι αλλιώς, ας τα κάνω
χειρότερα, who will notice?
Τους υπόλοιπους 90000 φυσικά όχι απλά τους έχεσε...
Αλλά δεν είναι και υποχρεωμένη να σκεφτεί τους άλλους, εδώ είναι η μαγκιά. Ότι όλοι θα σκέφτονταν έτσι, όπως λες, ότι όλοι θα ήταν το ίδιο εκεί και γι' αυτό, εν μέρει, είναι όλοι έτοιμοι να τη δικαιολογήσουν.
Μπορεί, I don't care, θα την έφτυνα nonetheless.