Συμφωνώ και με το παραπάνω:iagree::iagree:!Εδώ και πολλά χρόνια έχω κατασταλάξει στη συγκεκριμένη επιλογή και οι περισσότεροι με απέτρεπαν(συγγενείς και καθηγητές)...Μόνο δυό άνθρωποι με στήριξαν σ' αυτή μου την απόφαση και ο ένας από αυτούς χρησιμοποίησε-προς μεγάλη μου έκπληξη και συγκίνηση- τα ίδια λόγια μ'εσάς
!Καθηγητές σαν εσάς με εμπνέουν να προσπαθώ να γίνω καλύτερη!Ωστόσο,αναρωτιέμαι...υπήρξαν στιγμές που μετανιώσατε για την επιλογή σας;Αν υπήρξαν,πόσο πολύ;
-----------------------------------------
Δε μετανιώνω ποτέ για τις επιλογές μου, ακόμη κι αν τα πράγματα δεν εξελιχθούν όπως τα είχα φανταστεί.Το "παλεύω" για να γίνει όπως νομίζω ότι θα ήταν το σωστό.Δε μετανιώνω, γιατί οι επιλογές μου είναι τα θέλω μου, οι στόχοι μου, το αποτέλεσμα που επιδιώκω κι αυτό έχει να κάνει μόνο με εμένα. Αντιθέτως, μετάνιωσα- και μάλιστα αρκετές φορές -για τον τρόπο μου, ή για την προσέγγιση που έκανα σε κάποιο θέμα κι αυτό γιατί στην εκπαιδευτική διαδικασία δεν είσαι ποτέ μόνος, ούτε και πρέπει να θεωρείς ότι είσαι μόνος. Εμπλέκονται κι άλλοι, μιλώ για τους μαθητές κυρίως, που καθένας είναι ξεχωριστή προσωπικότητα και κουβαλάει μαζί του το δικό του εαυτό, με ό,τι αυτό σημαίνει. Στην επαφή μου με αυτούς έχω κάνει λάθη από βιασύνη, από άγνοια, ποτέ όμως από δόλο, σκοπιμότητα ή υστεροβουλία. Τότε, ναι, μετάνιωσα. Πίστεψέ με, ήταν πολύ δυσάρεστο και ιδιαίτερα δύσκολο να ανατραπεί. Το κλειδί είναι ο διάλογος μαζί τους και η ειλικρινής επικοινωνία. Να παραδεχτείς ότι αστόχησες, να ζητήσεις συγγνώμη και να διεκδικήσεις το δικαίωμα στο λάθος.
:iagree:Νομίζω ότι ανήκουμε στην ίδια πάστα ανθρώπων ή ότι τουλάχιστον-για να μη λέω μεγάλα λόγια-μοιάζουμε αρκετά στη νοοτροπία...Κι εγώ πιστεύω ότι πρέπει να τιμάς τις επιλογές που κάνεις και να αγωνίζεσαι για τους στόχους σου,ακόμα κι αν τα πράγματα δεν έρθουν ακριβώς όπως τα περίμενες.Σας έκανα τη συγκεκριμένη ερώτηση,διότι βλέποντας πολλούς καθηγητές να έχουν μετανιώσει για το επάγγελμά τους δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ το γιατί.Ίσως να μην ήθελαν εξαρχής να ασχοληθούν με αυτό ή να μην ταιριάζουν σε αυτό το χώρο...
Πάντως,αυτά για τα οποία μετανιώνετε πιστεύω ότι είναι αναμενόμενο να συμβούν κάποια στιγμή στην πορεία ενός καθηγητή και σε μεγάλο βαθμό δικαιολογούνται.Η πείρα είναι αυτή που θα σε βάλει στο δρόμο με τις λιγότερες κακοτοπιές κι όσο δύσκολο και επίπονο κι αν είναι να ανατρέψεις τις καταστάσεις,πιστεύω και ελπίζω ότι οι μαθητές θα αναγνωρίσουν και θα εκτιμήσουν το πόσο σωστός άνθρωπος είσαι και το πόσο βελτιώνεσαι και μαθαίνεις απ'τα λάθη σου.Εξάλλου το τελευταιό είναι κάτι που πρέπει να διδάξεις και στους ίδιους...Διορθώστε με αν τα βλέπω λανθασμένα ή ονειροπόλα,αλλά αυτά που παραδέχεστε χρειάζονται μεγάλα ψυχικά αποθέματα για να τα αντιμετωπίσει κανείς και μου φαίνεται αξιοθαύμαστο το ότι μπορείτε να κάνετε κάτι τέτοιο εδώ και τόσα χρόνια.Στέκομαι τόσο σ'αυτό γιατί ελπίζω να μην ξεχάσω τα όσα πιστεύω σε αυτή την περίοδο της ζωής μου και να κατορθώσω να γίνω σωστή εκπαιδευτικός,παρά τις όποιες ανασφάλειές μου.:eyesup:Ας ελαφρύνω στο σημείο αυτό λιγάκι την ατμόσφαιρα όμως...δε θυμάμαι να σας έχω ρωτήσει,σε ποιον τομέα έχετε ειδικευτεί;
-----------------------------------------
Ειλικρινά χαίρομαι που υπάρχει θέμα που συμμετέχουν κυρίως άτομα του φιλολογικού χώρου! Μπορεί να έχω τελειώσει Γερμανική Φιλολογία και να είμαι καθηγήτρια γερμανικών, αλλά πάντα μου άρεσαν τα ελληνικά φιλολογικά μαθήματα και ειδικά τα Αρχαία!!! :no1:
Η γερμανική γραμματική και το συντακτικό της έχουν κάποιες ομοιότητες με της αρχαίας ελληνικής και νιώθω πολύ "περήφανη" κατά κάποιον τρόπο που καμιά φορά όταν εξηγώ κάτι σε μαθητές μου, λέω: "Αυτό υπάρχει και στα αρχαία ελληνικά...", "Αυτό συντάσσεται με δοτική όπως ακριβώς την ίδια σύνταξη έχουμε και στα αρχαία σε αυτήν την περίπτωση..." και άλλα τέτοια!
Ευτυχώς που ο αδερφός μου είναι μικρός και πάει σχολείο (Γ' γυμνασίου) και έχω κι εγώ κάποια "επαφή" με αυτά τα μαθήματα.
Πιστεύω πως θα είναι πολύτιμη η βοήθειά σας εδώ στο φόρουμ, μιας και πολλά παιδιά χρειάζονται αρκετές φορές βοήθεια σε φιλολογικά μαθήματα στα φόρα του Γυμνασίου και του Λυκείου.:iagree:
Ναι,ναι όσοι φιλόλογοι προσέλθετε:xixi:Γερμανικά,πόσο ωραία γλώσσα...από το γυμνάσιο είχα μανία μ'αυτά και πολύ περισσότερο επειδή παρατηρούσα κι εγώ τις ομοιότητες με τ'αρχαία που αναφέρατε.Δυστυχώς μετά το Zertifikat τα παράτησα,αλλά τώρα που έχω χρόνο θέλω να τα συνεχίσω...Το ξέρετε ότι υπάρχει και θέμα στο forum αποκλειστικά στα γερμανικά;:no1:
-----------------------------------------
Πολυ ζορικα... για 3 λογους: Πρωτον μολις πηρα το πτυχιο (νοεμβριο) επρεπε να στρωθω στο διαβασμα για τον ασεπ (δινω το επομενο σαβ/κο !!!), χωρις να παρω ανασα...
Δευτερον ειναι τεραστια η υλη του καδου μας, 3 γνωστικα αντικειμενα (αρχαια, νεοελληνικα, ιστορια) και επιπλεον τα παιδαγωγικα και η διδακτικη, πιθανον τωρα θα καταλαβες πως ημουν και ειμαι (πανικοοοοος...) να προλαβω οτι περισσοτερο μπορω να κανω, (φυσικα οχι τελεια), σε διαστημα δυο μηνων, ενω χρειαζεται τουλαχιστον 1 χρονο για να προετοιμαστεις καλα... και
τριτον το φυσικο αγχος...
ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ;;;:stars:Κουράγιο..εδώ εγώ λόγω Πανελληνίων δεν μπορώ να στρωθώ σε μια εξεταστικούλα...(όχι ότι συγκρίνεται-λέμε τώρα)σε καταλαβαίνω απόλυτα...Ο χρόνος είναι όντως πρόβλημα,αλλά το άγχος πρέπει να το αφήσεις,γιατί δε θα σε βγάλει πουθενά το πολύ-πολύ να σε καταντήσει κάπως έτσι:
ή έτσι :mpam:.Αφού είναι έτσι η κατάσταση,δεν έχει νόημα να αγχώνεσαι περισσότερο,αλλά απλώς να κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς
:xalara: :idea:ΙΔΕΑ:γιατί δεν ξεκινάς ένα θέμα για ομοιοπαθείς που δίνουν;Μπορεί να βγει κάτι καλό...:niki::niki::niki:
