Δεν απάντησες με επιχείρηματα στον Jonas, χωρίς να εννοώ κάποιο κειμενάκι με "έντονο υφάκι". Ο Jonas έθεσε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα, αυτό της αγοράς εργασίας και εν τέλει, της κοινωνίας. Ναι οκ, ενδεχόμενα (ακόμη και αν αγνοήσουμε την άποψη του αρχαίου Φωκυλίδη που γράφει ο Dias στο
85) έχεις δίκιο. Όμως η κοινωνία δεν λειτουργεί έτσι.
Είσαι λιγάκι εκτός πραγματικότητας όπως μεγάλη μερίδα μαθητών που έχει μεγαλώσει με ψηφιακά μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πολύ drama queen, πολύ κλαψομούνιασμα, πολλή μιζέρια σαπουνόπερας και κακό για ...το τίποτα! Είμαστε ένας λαός του υπερβολικού τίποτα, σε πολλούς τομείς: από την εργασία μέχρι τις διαπροσωπικές σχέσεις. Μπορεί να μου απαντήσεις κάτι ή να μου την "πεις" (με ύφος «γιατίιιιιιιι, τι έκανα», η κλασική αντίδραση του παραχαϊδεμένου μαμάκια μαθητή). Σκέψου λιγάκι πιο σφαιρικά. Μακρυά από συναισθηματισμούς, τι ακριβώς έκανες. Κάνε λιγάκι αυτογνωσία. Θα κάνει καλό στη ζωή σου. Στον τρόπο σκέψης σου και έκφρασης της προσωπικότητάς σου.
Πολλές φορές πρέπει να σκεφτόμαστε περισσότερο από το να μιλάμε ή να πράττουμε. Να είμαστε πιο συνετοί και όχι ισχυρογνώμονες διότι δεν υπάρχει το απόλυτο δίκιο. Δεν υπάρχει ο τέλειος άνθρωπος, κάτι απόλυτο. Όλα υπόκεινται σε μια υποκειμενικότητα της οπτικής γωνίας. Εσύ βλέπεις κάτι ως Α και ένας άλλος για το ίδιο θέμα, το βλέπει ως Β. Ο vasilis12345 έθεσε ένα έμμεσο ερώτημα σκέψης: τι θα κάναμε όλοι εμείς που ευαγγελιζόμαστε ένα κράτος δικαίου από τη στιγμή που έχουμε φτιάξει ένα κράτος μεροληπτικό στα μέτρα του καθενός, στις προτιμήσεις του καθενός, στον δείκτη νοημοσύνης του καθενός και μετά ζηλεύουμε κράτη που λειτουργούν σωστά και με αξιοπρέπεια. Ηθελημένα όμως, περισσότερο για εντυπωσιασμό, αγνοούμε ότι λειτουργούν με το γράμμα του νόμου (όπως Ην.Βασίλειο, Σουηδία, Ελβετία) και όχι σαν είναι μαχαλάδες, όπου ο καθένας να προσαρμόζει τις προσωπικές του αδυναμίες στο νομικό σύστημα και κατ' επέκτασιν πολιτικό σύστημα.
Οπότε πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι όλοι μαζί, για το υπέροχο κράτος που έχουμε. Που όλοι μας, ο καθένας από την πλευρά του έχει δίκιο. Το πως και γιατί είναι ψιλά γράμματα. Σημασία έχει ότι έχει δίκιο. Κανείς ποτέ δεν φταίει. Ούτε ο καθηγητής, ούτε εσύ. Είδες; Με υποκειμενικότητα Ελληνικής σάπιας νοοτροπίας, κατέληξα ότι κανείς δεν φταίει. Αυτό θέλουμε, γιατί έτσι πρέπει να θέλουμε. Να είμαστε μια ζωή ανεύθυνα άτομα. Η ανάληψη ευθυνών πάντα "γυμνώνει" τον άλλο: δείχνει τα ελαττωματικά του σημεία, ως προσωπικότητα. Είναι μια διαδικασία για την αυτοβελτίωση, που κανείς δεν κάνει γιατί νομίζει ότι κατέχει την απόλυτη αλήθεια (με δογματικό και θρησκοληπτικό τρόπο).
Κάθησε και σκέψου λιγάκι. Θα το χρειαστείς, για να μπορέσεις να επιβιώσεις στην αγορά εργασίας (όταν τελειώσεις τις σπουδές κάποια στιγμή) όπου δεν θα έχεις πάντα τη δυνατότητα να βρίσκεις το υποκειμενικό δίκιο που σε βολέβει ότι έχεις (η άλλη πλευρά υποκειμενικά έχει το δικό της δίκιο πάντα εκτός και αν μιλάμε για κακουργηματικές-ποινικές πράξεις που εμπίπτουν στο δίκαιο).
