Γεια σας. Έφτασε και η σειρά μου πλέον να δώσω Πανελλήνιες. Οραματιζόμενος τη στιγμή της συμπλήρωσης του μηχανογραφικού μου (σε 12 μήνες περίπου), μου προκύπτει το εξής δίλημμα:
Στρατιωτική ή Πολιτική Ιατρική
Πρώτα από όλα να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Γιατί γιατρός; Σίγουρα δεν θα απορρίψω το λόγο της οικονομικής αποκατάστασης. Ωστόσο, συντρέχουν και άλλοι λόγοι.
- Μητέρα εργαζόμενη στο χώρος της υγείας
- Ως συχνός θαμώνας των νοσοκομείων, παρατηρώντας τη κατάσταστη στην οποία βρίσκονται, επιθυμώ να την αλλάξω
- Η ευχαρίστηση της προσφοράς
- Επιθυμία επιστημονικού επιτεύγματος
- Επιθυμία ανάπτυξης της Ιατρικής στην Ελλάδα
Ας έρθουμε τώρα στο κομμάτι που με καίει. Από τις αρχές του Λυκείου, παρατηρώντας τις βάσεις, έπεσα πάνω στη ΣΣΑΣ. Είδα υψηλή βάση και είπα: "Αυτή είναι η σχολή μου. Εγώ εδώ θα περάσω". Από ότι καταλαβαίνεται, μου αρέσουν οι προκλήσεις. Ίσως να μην υπάρχει μεγαλύτερη πρόκληση για να μπει κάποιος στη ΣΣΑΣ.
Ας αναλογιστούμε τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της κάθε σχολής, σύμφωνα πάντα με τη δική μου γνώμη
- Η πολιτική Ιατρική σου προσφέρει φοιτητική ζωή
- Στη ΣΣΑΣ η φοιτητική ζωή αποτελεί όνειρο
- Περισσότερος χρόνος στην πολιτική για μελέτη
- Η ΣΣΑΣ, σε συνδυασμό και με τη Στρατιωτική εκπαίδευση, σου καταναλώνει κάποιο χρόνο απο τη μελέτη
- ΣΣΑΣ: Συνθήκες στρατού
- Πολιτική: Ζεις το κλίμα της πιο ερωτικής πόλης (Θεσσαλονίκη!!)
- ΣΣΑΣ: Συμβολικό επίδομα
- Πολιτική: Ψάχνε να βρεις δουλεία για να βγάλεις κάνα φράγκο
- ΣΣΑΣ: "Σίγουρη;" επαγγελματική αποκατάσταση
- Πολιτική: Σίγουρα πιο δύσκολα τα πράγματα έπειτα από την αποφοίτηση
Γενικά, για τον εαυτό μου θεωρώ ότι εφόσον βάλω ως στόχο μου τη ΣΣΑΣ, αν δεν περάσω θα είμαι αποτυχημένος. Και δε φοβάμαι τόσο τα μόρια, όσο τις ΠΚΕ. Να σημειωθεί ότι έχω μυωπία, με την οπτική μου οξύτητα δεν γνωρίζω τι παίζει (σύντομα θα μάθω), και δεν υπάρχει περίπτωση διορθωτική επέμβασης στα μάτια. Ακόμη, η ΣΣΑΣ απαιτεί και κάποια αθλητική προετοιμασία, η οποία θα είναι δύσκολο να γίνει, λόγο έλλειψης χρόνου. Ένας λόγος που με απωθεί από την ΣΣΑΣ, είναι ότι θα υπάρχει πίεση, έχοντας κάνει πρωταθλητισμό για 6-7 χρόνια, θέλω το μεταίχμιο μεταξύ σχολείου και αποφοίτησης να περάσει όσο πιο χαλαρά γίνεται. Μάλιστα, με εξιτάρει η ιδέα να μένω μόνος μου, να είμαι οικονομικά ανεξάρτητος, και να διαμορφώνω μόνος μου το μέλλον.
Ακόμη, στην πολιτική ιατρική έχω και ένα πλεονέκτημα, καθώς μπορώ να αποκτήσω επιπλέον μόρια ως αθλητής. Πιο συγκεκριμένα, δικαιούμαι 7% προσαύξηση στα μόρια που θα συγκεντρώσω. Τα μόρια που προκύπτουν με την προσαύξηση, πρέπει να αποτελούν το 90% της βάσης της σχολής. Ακόμη, ο τελικός βαθμός μου με την προσαύξηση, πρέπει να είναι μέσα στους 30 καλύτερους (30 αθλητές περίπου δικαιούνται να περάσουν ιατρικό). Με άλλα λόγια, με βάση ιατρική 19000, υπάρχει πιθανότητα να περάσω και με 15981 μόρια ιατρική (με την προσαύξηση γίνεται 17100 που αποτελεί το 90% των 19000 μορίων).
Εν κατακλείδι, αυτό που με τραβάει στην πολιτική είναι η ζωή που θα κάνω, και αυτό που με απωθεί από αυτή είναι η επαγγελματική αποκατάσταση έπειτα.
Περιμένω και τις δικές σας απόψεις, παρατηρήσεις. Ευπρόσδεκτες οι απόψεις φοιτητών στρατιωτικών σχολών!
Ελπίζουμε, τέλος, να βοηθηθούν και άτομα που βρίσκονται σε παρόμοιο δίλημμα με μένα...
Ευχαριστώ για το χρόνο σας!!!