Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα μικρό παιδί που το φώναζαν Αντωνάκη.
Ναι, εγώ είμαι αυτός. Στο δημοτικό, ήθελα να γίνω ζωγράφος ή μαθηματικός. Μετά,
μέχρι τα μέσα της Β Λυκείου έλεγα χαρούμενος :«αρχιτεκτονική!»
Την προτίμηση την είχα από το γυμνάσιο, γιατί συνέχιζα την οικογενειακή παράδοση στο χώρο των κατασκευών, μου άρεσε η ζωγραφική(άσχετο αλλά τότε μου ήταν σχετικό), και φαινόταν ενδιαφέρον επάγγελμα.
Προς το τέλος της Β, έχοντας κάπως αρχίσει να ψάχνω και για άλλες σχολές, ξαφνικά βρέθηκα μπροστά σε μια τεράστια αποκάλυψη. Εκεί που συζητούσα στο chat του ischool, έγινε μια συζήτηση περί Ηλεκτρολόγων Μηχανικών. Λέω «Ρε παίδες, πείτε μου δυο κουβέντες γι αυτή τη σχολή». Νομίζω ο Γιώργος μου απάντησε. Και ξαφνικά, γούρλωσα τα μάτια μου. Υπάρχει τμήμα στην Ελλάδα που συνδυάζει τεχνολογία,υπολογιστες, μαθηματικά, φυσική. Δηλαδή πολλά πράγματα, δε θα βαρεθώ. «Ώπα», λέω, πώς μου ξέφυγε αυτό; Και κάπως έτσι πήρα την απόφαση να στοχεύσω πάνω στο τμήμα ΗΜΜΥ. Τα βέλη έχουν φύγει, περιμένω να δω που θα καρφωθούν.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.