Δημοκρατία έχουμε όταν το "άσυλο" επιτρέπει να σου ρίχνουν μπόλικο ξύλο για τις "δημοκρατικές" απόψεις σου, μέσα στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο; Δημοκρατία έχουμε όταν στο όνομα του "ασύλου" υπάρχουν οι γνωστές παθογένιες των Ελληνικών Πανεπιστημίων;
Παρ' όλα αυτά, με την υπομονή και το φιλότιμο κάποιων εξαίρετων ανθρώπων στέκεται ακόμη αυτό που λέμε ακαδημαϊκή μόρφωση στην Ελλάδα μακρυά από επαναστατικούς κηφήνες, δίνοντας όραμα σε ανθρώπους που δεν «προσμένουν ίσως κάποιο θάμα δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα», αλλά έχουν πάρει την ζωή στα χέρια τους χτίζοντας το μέλλον τους πάνω στην επιστημονική γνώση ανεξαρτήτως κομματικής ταμπέλας. Η έξοδος από μια άσχημη συγκυρία, θα έπρεπε να έχει χτιστεί πάνω στην δημιουργία. Σε μια Ελλάδα της παραγωγής επιστήμης, τέχνης, τεχνολογίας, βιομηχανικών προϊόντων αλλά και πολιτισμένων ανθρώπων. Δυστυχώς, χτίζουμε παλάτια στην άμμο, πηγαίνοντας πάλι πίσω 40 χρόνια. Με το να φασκελώνουν κάποιοι την Βουλή ή να κατεβαίνουν παθητικά σε κάποια διαδήλωση του ΠΑΜΕ ή των Αγανακτισμένων δεν αλλάζει κάτι. Δεν γίνεται να φταίνε πάντα οι άλλοι, όταν μέχρι το 2008 γινόταν όργιο ακολασίας στην κατασπατάλιση Εθνικών πόρων και ο Ελληνικών λαός ήταν στον κόσμο του, νομίζοντας ότι ζούσε στην Ελβετία. Ας αναλογιστούμε τις ευθύνες των εκλογικών επιλογών μας. Ας αναλογιστούμε ποιοι ανέβαλαν τα κέντρα εξουσίας, είτε αυτά λέγονται "Κυβέρνηση" είτε "Οργανισμοί-Φιλέτο" (π.χ. ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ) είτε Πανεπιστήμια...Η δημοκρατία του ασύλου, αποτέλεσε μια κουβέρτα συγκάληψης "βρώμας" από την ποδαρίλα του κομματισμού φασισμού που διαπότισε την Ελληνική κοινωνία από το 1974 μέχρι σήμερα. Στην Ελλάδα είχαμε φτάσει σε σημείο, να διορίζομαστε σε Πανεπιστήμιο ή να προάγουμε καθηγητές Πανεπιστημίου ή να παίρνουμε νωρίς πτυχίο ή να εργαζόμαστε στο δημόσιο, αν άνηκαμε σε συγκεκριμένο ιδεολογικό χώρο. Όσοι ήταν έξω από το "μαντρί" απλά τους έτρωγε η μαρμάγκα. Συνεπώς για ποιο άσυλο μου λέτε; Το άσυλο των "τραμπούκων" των κομματικών γραφείων που έρχονταν να ρίξουν ξύλο στις "φοιτητικές" συνελεύσεις στο όνομα της ελεύθερης γνώμης; Χτίσαμε μια Ελλάδα, της εικόνας και όχι της ουσίας.
Κανονικά θα έπρεπε να αλλάξουμε πρώτα ως άνθρωποι, ως νοοτροπίες...και μετά ως κοινωνικά μοντέλα.