Όπως όλοι σας πάνω κάτω έχετε καταλάβει, ο Michael Mann είναι ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης (Το όνομα του site μας, “Movie Heat”, δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα φορό τιμής στην all – time αγαπημένη μου ταινία, “Heat” (1995) ενώ οι ταινίες “The Last of the Mohicans” (1992), “The Insider” (1999), “Collateral” (2004) και “Miami Vice” (2006) έχουν περίοπτη θέση στην καρδιά μου).
Kαταλαβαίνετε λοιπόν πως όταν όλος ο κόσμος περιμένει με αγωνία το “Avengers: Age of Ultron” και το “Star Wars: The Force Awakens” (όχι ότι εγώ δεν τα περιμένω!), εγώ κάθομαι για 5μισι ολόκληρα χρόνια σε αναμμένα κάρβουνα (από το “Public Enemies” με τους Depp και Bale το καλοκαίρι του 2009) για τη νέα ταινία του κυρίου Mann. Ε, λοιπόν, δηλώνω αρκετά (αν όχι πολύ) απογοητευμένος.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Καταρχάς, ένα πολύ, πολύ επίκαιρο θέμα, ιδίως τώρα με το πρόσφατο hacking που υπέστη η εταιρία Sony. H συνεργασία μεταξύ Αμερικανών και Κινέζων πολύ θετική (επιτέλους, μη βλέπουμε μόνο Αμερικανούς να σώζουν τον κόσμο), αν και προφανώς ο κεντρικός ήρωας είναι γέννημα – θρέμα U.S.A. H σκηνοθεσία του Mann άρτια όπως πάντα, με τις λίγες αλλά χορταστικές σκηνές δράσης να είναι αριστοτεχνικά σκηνοθετημένες από τον τελειομανή αυτό μαέστρο. Υπέροχη φωτογραφία (εκπληκτικά νυχτερινά πλάνα από Chicago, Los Angeles, Hong Kong και Jakarta) και πανέμορφο soundtrack, όπως έχουμε συνηθίσει στις ταινίες του.
Όλα καλά ως εδώ… Για πρώτη φορά όμως στην ιστορία της πολυετούς καριέρας του, ο Mann «ξεχνάει» το σημαντικότερο στοιχείο που κάνει καλή μια ταινία. Το σενάριο. Άτσαλο, σε σημεία αμήχανο, με εκνευριστικά εύκολες διεξόδους από τις δύσκολες καταστάσεις, και κατά 90% δεν πείθει ούτε τον άνθρωπο που δεν έχει καμία σχέση με την πληροφορική (για αυτούς που έχουν, δεν το συζητώ). Αν ο κύριος Mann είχε δώσει την ίδια λεπτομέρεια στο σενάριο, που είχε δώσει και στα υπόλοιπα στοιχεία της ταινίας, θα μιλάγαμε για ένα τελείως διαφορετικό έργο. Κρίμα…
Στα αρνητικά και οι ερμηνείες. Ο Chris Hemsworth δεν πείθει όυτε για ένα λεπτό πως είναι κορυφαίος hacker, πρώην φοιτητής μάλιστα του M.I.T., και ενώ προσπαθεί να μπει στο πετσί του ρόλου, το τελικό αποτέλεσμα είναι ένας σφιγμένος ερμηνευτικά και μονοδιάστατος σεναριακά γραμμένος, κεντρικός πρωταγωνιστής. Ακόμη χειρότερη η Tang Wei, και ακόμη χειρότερη η ανύπαρκτη χημεία μεταξύ τους. Ευτυχώς, οι δεύτεροι ρόλοι είναι αρκετά πιο πειστικοί.
Το “Blackhat” δεν είναι κακή ταινία, ούτε κατά διάνοια. Είναι απλά αυτό που λέμε forgettable. Μια forgettable περιπέτεια/θρίλερ. Την ξεχνάς με το που βγεις από την αίθουσα. Και ενώ, αν ήταν σκηνοθετημένη από έναν πρωτάρη, νεαρό σκηνοθέτη, στην αρχή της καριέρας του, τα σχόλια θα ήταν πολύ πιο θετικά, η μέχρι τώρα καριέρα του 71χρονου Michael Mann δε δικαιολογεί ένα τέτοιο ατόπημα, και οπωσδήποτε ούτε και τα 2 χρόνια που διήρκησε η παραγωγή.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 2.5/5
Για το Movie Heat,
Άγγελος Νομικός
