Γιατί επικρατεί τόση σιγουριά για το πόσο άχρηστα είναι τα πτυχία πιστοποίησης του ECDL και άλλων παρόμοιων;
Θέλει κάποιος να τα δώσει; Με γειά του με χαρά του.
Εγώ προσωπικά τα θεωρώ λίγο περίεργη υπόθεση. Αν κάποιος θέλει πραγματικά να μάθει υπολογιστές, πρέπει αρχικά να έχει δικό του στο σπίτι, και από εκεί και πέρα τα μαθήματα σε φροντιστήριο μόνο κακό δεν κάνουν.
Εγώ προσωπικά τους υπολογιστές δεν ήθελα να τους ακούω, και με τα χίλια ζόρια γράφτηκα στη Δ' Δημοτικού σε ένα παιδικό τμήμα. Την επόμενη χρονιά (Ε' Δημοτικού) έδωσα την ενότητα των Windows. Στην ΣΤ', έδωσα Word, Excel & Internet και σύμφωνα με το φροντιστήριο, θα έπρεπε να δώσω τις άλλες 3 ενότητες την επόμενη χρονιά. Εγώ επειδή στην Ε' πήρα δικό μου Η/Υ και δεν είχα σταματήσει να ασχολούμαι μ' αυτόν (τότε κατάλαβα ότι είμαι φτιαγμένος γι' αυτούς) έδωσα PowerPoint και Βασικές Έννοιες μόνος μου, χωρίς μάθημα. Την Access την έκανα καλοκαιρινό. Έτσι στην A' και B' Γυμνασίου έδωσα τις 4 ενότητες του Expert και στη Γ' έδωσα το WebDesign. Φέτος τα σταμάτησα λόγω Λυκείου, αλλά σε άλλη περίπτωση θα συνέχιζα.
Γενικά δεν τα θεωρώ καθόλου άχρηστα. Άχρηστα είναι τα μαθήματα Πληροφορικής στο σχολείο, που μόνο θεωρία μας βάζουν να μαθαίνουμε και να μπαίνουμε στο Internet με κάτι Η/Υ (όπως είπε και μια φίλη μου) της γενιάς του ENIAC. Εκεί είναι που δεν μαθαίνουμε.
Βέβαια όλα τα φροντιστήρια γίνονται με αυτό τον τρόπο κατά το 70% τους, δηλαδή πάει κάποιος γιατί το θεωρεί ανάγκη να έχει πτυχία, ενώ δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το αντικείμενο. Αλλά όσοι πάνε και θέλουν να μάθουν καλό στον εαυτό τους κάνουν.
Άλλωστε υπάρχει και η ανανέωση αφού το πτυχίο "λήξει". Και δεν πιστεύω ότι επειδή έμαθα το Office XP (2002) τότε, ότι δε θα μπορώ να χρησιμοποιώ το Office 2017. H φιλοσοφία των υπολογιστών θα είναι παρόμοια, και αυτό που αποκτά κάποιος δεν είναι "Για νέο έγγραφο, πατάμε στο μενού Αρχείο, στην επιλογή Δημιουργία, και από το παράθυρο εργασιών πατάμε στο Κενό Έγγραφο". Όταν μαθαίνει σωστά, ξέρει πώς να χειριστεί έναν υπολογιστή γενικότερα.
Όταν είδα το Office 2007 τρόμαξα, αλλά δεν πέρασε πολύς καιρός και μου άρεσε περισσότερο και δεν είχα προβλήματα στη χρήση του. Όταν πάλι χρειάστηκε να χρησιμοποιήσω Linux, δεν πάγωσα στην ιδέα ότι κανείς δε μου είχε δείξει τι να κάνω. Αφού πήρα τις βασικές γνώσεις (και τις πιστοποίησα κιόλας, άσχετα από το αν ένα πτυχίο δείχνει τις γνώσεις κάποιου) μπόρεσα να ασχοληθώ πολύ βαθιά με τους υπολογιστές, γιατί απλά κατάλαβα τη φιλοσοφία τους.
Με λίγα λόγια, αν πάμε φροντιστήριο για ένα όμορφο πτυχίο στον τοίχο, κακό του κεφαλιού μας που έχουμε όρεξη για τέτοια έξοδα. Αν πάλι πάμε γιατί θέλουμε και μας ενδιαφέρει πολύ να μάθουμε ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ (οτιδήποτε σχετικό με αυτή, ακόμα κι αν είναι το Photoshop ή το Premiere Pro ή και το Ms Notepad) τότε κερδίζουμε, αλλά και πάλι, για τον εαυτό μας.
Υ.Γ. Ραφαέλα, συγχαρητήρια για το πτυχίο. Να χαίρεσαι που είχες την ευκαιρία να μάθεις με υπεύθυνο τρόπο πράγματα σχετικά με τους υπολογιστές.