Ποιος ακριβώς ο λόγος για "επανάσταση"; Γιατί να προκαλείς χαμό επειδή διαφωνείς με καταστάσεις για τις οποίες, συνήθως, να παραδέχεσαι ότι όλο αυτό που έκανες ως "αντίδραση" δεν είχε νόημα; Συνήθως όλοι διαμαρτύρονται ότι το εκπαιδευτικό σύστημα είναι ψυχοφθόρο κλπ., όπως και στα 3/4 του πλανήτη (μπορεί και περισσότερο). Αντί να διαμαρτυρόμαστε για τη δύσκολη επαγγελματική πορεία μετά σε διάφορους κλάδους και σε διάφορα είδη αδιαφορίας των κυβερνήσεων, συνήθως ασχολούμαστε με το ζήτημα των εξετάσεων (θέλουμε πάντα ελεύθερα Πανεπιστήμια, συχνό αντεπιχείρημα), το οποίο αποτελεί και το πιο σοβαρό ζήτημα που ασχολούνται οι μαθητές και μετά πηγαίνει το θέμα στη σχολική ζωή. Κάποια από τα ζητήματα μπορεί να έχουν έναν ρεαλισμό αλλά δεν κατακτάται κάτι με τα ντου και τα λουκέτα. Εγώ αυτό βλέπω. Επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να "επαναστατείς ως έφηβος". Θεωρώ εντελώς ανώριμη αυτήν τη συμπεριφορά, δεν φέρομαι έτσι, δε θεωρώ ότι έχει κάποιο "νόημα". Ειδικά σε θέματα εκπαίδευσης ευχαριστημένος δεν είμαι, δε θα φτάσω στο σημείο και να καταπατώ κάθε δημόσιο περιουσία (που θα έπρεπε να μπαίνουν μέσα όσοι το κάνουν), όμως, για να επιβάλλω αυτό που θεωρώ σωστό και, συχνά, είναι αυτό που με βολεύει προσωρινά.