Το χιούμορ το αντιλαμβάνεται ο καθένας όπως θέλει. Για τη βόρεια Ευρώπη οι Βρετανοί έχουν αστείρευτο χιούμορ, εμένα όμως μου προκαλεί πλήξη.
Από κει και πέρα, δέχομαι ότι με μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων (πχ. εγώ με τους κνίτες) μπορεί και να μη συμπεθεριάζεις. Αλλά όταν μου λες πως δε συμπεθεριάζεις με 20 άτομα, που σαφώς δε γίνεται να είναι όλοι ίδιοι κι εσύ ο διαφορετικός, σου ξαναλέω πως το μυστικό είναι μέχρι που μπορείς να κάνεις υποχωρήσεις συμβίωσης. Συνήθως όταν έχω πρόβλημα με μια ανομοιογενή ομάδα, όπως μια σχολική τάξη, ψάχνω να βρω πρώτα το δικό μου μερίδιο ευθύνης. Το γεγονός ότι με ένα βλάκα δε μπορείς να συζητήσεις δεν σημαίνει ότι είναι και το λογικότερο στη ζωή σου να αρνηθείς να ζεις με βλάκες...
Η "αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστημα" δεν είναι κοινή ιδεολογική βάση, είναι ένα ηλίθιο σύνθημα που πολλοί το λένε, αλλά δεν ξέρει κανένας τι σημαίνει.
-----------------------------------------
Δεν ξέρω, πραγματικά όλα αυτά είναι τελείως υποκειμενικά. Για τα δικά τους μέτρα μπορεί εσύ να είσαι ο περίεργος. Δεν θα μπω στη διαδικασία να αξιολογήσω ποιανού τα μέτρα είναι καλύτερα, αφού δεν γνωρίζω τους συμμαθητές σου και δε μπορώ να βασιστώ στη δική σου όψη γι'αυτούς.
Υποχωρήσεις θεωρώ πως δε χρειάζεται να κάνω. Όσες ήταν να κάνω, και που όντως με έκαναν εντελώς φυτούκλα και σπασικλάκι (στο Δημοτικό αναφέρομαι περισσότερο), τις έχω κάνει. Τώρα είναι καιρός να μάθουν μερικοί ότι δεν είναι όλοι πρόβατα.
Όλοι είμαστε διαφορετικοί. Απλά μερικοί υποτάσσονται στις επιταγές του συνόλου, και κάποιοι είναι περισσότερο ατομιστές. Όχι εγωιστές, ατομιστές.
Για την αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστημα, μπορεί κανένας να μην ξέρει ακριβώς τί σημαίνει (ούτε κι εγώ ξέρω επακριβώς), αλλά ξέρουμε ότι αυτό που έχουμε τώρα ΔΕ μας κάνει. Αλλά από την άλλη, δε μας νοιάζει κιόλας, γιατί είμαστε οι περισσότεροι εγωιστές και ξέρουμε πως αν παλέψουμε σήμερα, τους καρπούς των κόπων μας δε θα τους απολαύσουμε εμείς, αλλά οι επόμενες γενιές, κι έτσι λέμε "δε βαριέσαι"...
Κι εγώ ψάχνω να βρω το δικό μου μερίδιο ευθύνης. Και το βρήκα, παλιά. Ήμουνα σνομπ και αρκετά αλαζόνας. Αλλά πλέον δε σνομπάρω, το αντίθετο, θα έλεγα, ασκώ συχνά αυτοκριτική. Αλλά αυτοί ούτε την αυτοκριτική τη δέχονται. Μόλις ακούν ένα επιχείρημα της προκοπής, του κάνουν μαζική επίθεση, όχι με άλλα επιχειρήματα, αλλά με γιουχαΐσματα και ειρωνείες. Όσα δε φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια.
Συμφωνω στο οτι υπαρχει κοινή ιδεολογική βάση αλλωστε εξορισμου η ιδεολογια δεν περιοριζεται στο ατομο.Τι σε κανει να πιστευεις οτι οι νεοι εδειχναν στο παρεληθον μεγαλυτερη προσκόλληση στην Επιστήμη και στη Φιλοσοφία , δεν θελω να ακουσω κατι εγκληματικα ελλειπες οπως "Ο μπαμπας μου και οι φιλοι του ειναι ψαγμενοι".Οι γονεις μου προσωπικα μεγαλωσαν στην εποχη των χιπιδων --> θα κανουμε παρτυ και θα πιουμε για να αλλαξουμε τον κοσμο.
Καποιοι θα αποκτησουνε τις ικανοτητες στην ωρα τους , για βαριες συζητησεις ειναι προτιμοτερο τουτο απ το να τους αναγκασεις να στραφουν σε αυτο που εσυ νομιζεις σωστο.Μερικοι μπορει και ποτε , δικο τους θεμα.
Οπως ειπε και ο miv ο καθενας με τη δικη του αισθηση του αστειου.
Πιστευω πως με την οπτικη γωνια που βλεπεις τους συνομιλικους σου χανεις πολλα που μπορουν να σου διδαξουν , δεν μαθαινονται ολα με την ενασχολιση του υψηλου
Παλαιότερα, δεν υπήρχε αυτή η αποβλάκωση. Μπορώ να το πω αυτό, διότι ξέρω ανθρώπους που μου λένε "αυτό το θυμάμαι από το σχολείο". Τους πιο νέους ανθρώπους, δεν ακούω να λένε κάτι τέτοιο.
Ο καθένας με τη δική του αίσθηση του αστείου, ναι, συμφωνώ, αλλά να μη το ξευτιλίζουμε κιόλας...
Το τελευταίο που λες δεν είναι η πρώτη φορά που το ακούω, τ' ομολογώ. Και δεν ασχολούμαι συνέχεια με "υψηλού επιπέδου" θέματα. Κανείς δε μπορεί να το κάνει αυτό. Απλώς υπάρχουν λίγοι που να με σέβονται. Να σέβονται αυτό που είμαι. Να με κάνουν παρέα γι΄αυτό που είμαι, και όχι γι' αυτό που έχουν ακούσει για μένα ή για τους καλούς μου βαθμούς ή για τα "ωραία μου μάτια". Και σου δίνω το λόγο μου ότι εγώ τους σέβομαι μέχρις εσχάτων.
Και για να επανέλθουμε στο θέμα μας, δεν υπάρχει ειλικρίνεια. Οι νέοι δεν έχουν μάθει να είναι ειλικρινείς. Έχουν μάθει, πολλές φορές, να είναι αυθόρμητοι και να λένε κάποια πράγματα έξω από τα δόντια, αλλά όταν έχουν σκεφτεί κάτι εκ των προτέρων, δεν είναι ειλικρινείς, και πάνω απ' όλα, δεν είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους. Για το συγκεκριμένο, δεν ξέρω αν ισχύει για τους σημερινούς νέους ή και για τους νέους προηγούμενων αιώνων. Ξέρω μόνο ότι τους εμποδίζει από το να είναι ο εαυτός τους, και αν δεν είναι ο εαυτός τους, δε μπορούν να ξέρουν ποιους στόχους έχουν βάλει στη ζωή τους, και αν δε το έχουν κάνει αυτό, δε μπορούν να εστιάσουν τη μαχητικότητά τους σε ένα στόχο, σε έναν απώτερο σκοπό, σε μια κοινωνική επανάσταση. Δε μπορούν. Έτσι απλά. Έχουν μάθει να εκτονώνονται στο γήπεδο και στο εμπορικό κέντρο. Ναι, καλά είναι κι αυτά. Κι εμένα μ' αρέσει να χαζεύω τις βιτρίνες (δεν είμαι φίλαθλος, ίσως να είμαι, αλλά τρέμω να πατήσω τα πόδια μου σε γήπεδο). Αλλά δε θα αναλωθώ εκεί.
Κι εγώ ξενέρα, έτσι!
Τι να πω, ρε Crook...σε νοιώθω απόλυτα.
Πραγματικά δεν ενδιαφέρεται κανείς. Όσοι ενδιαφέρονται για κουβέντα είναι μες τα logical fallacies (όμως μαθαίνουν), κι όσοι γνωρίζουν κάτι δεν μιλάνε μες τον κόσμο.
Ούτε τα ωμά-ωμά Αμερικανοαστεία λένε. Μπλιαχ...
Miv, μάλλον νοιώθουν πως χρειάζεται αλλαγή το σύστημα, για τον πολύ απλό λόγο ότι νοιώθουν την πίεση. Ίσως να μην γνωρίζουν τι θέλει αλλαγή, αλλά ξέρουν πως χρειάζεται κάπου.
Ξενέρα! Μπλιαααάχ! Ακούγεται σαν "ξερνάω"
.
Δεν είναι μόνο Αμερικάνικα, και σε Βρετανικές κωμικές σειρές, υπάρχουν μπόλικα. Και εντάξει, αν είναι μια φορά στις 10, όπου οι 9 άλλες είναι διαφορετικό χιούμορ. Κάτι το αστείο είναι πραγματικά επιτυχημένο, όταν δεν περιλαμβάνει μόνο ένα είδος χιούμορ, ώστε να μπορεί να τους κάνει όλους να γελάσουν.
Δεν είναι τόσο η έλλειψη δυνατότητας διεξαγωγής συζήτησης (μετράει κι αυτό πολύ), όσο η έλλειψη σεβασμού. Τη μια με συγκινούν (περισσότερο τα κορίτσια
) επειδή δείχνουν ότι με νοιάζονται, και την άλλη με αηδιάζουν, επειδή συμπεριφέρονται ειλικρινά σαν τα ζώα. Άκου εκεί να αποκαλείς "πο@@@να" στην καθηγήτριά σου και να της λες "θα σε γ@@@@@". Δηλαδή ντροπή. Έλεος.
