Πρώτη με τρίτη γυμνασίου θεωρούσα πως είμαι η απόλυτα ηλίθια, ότι σπάνε οι καθρέφτες στο πέρασμά μου και τέτοια. Μετά έφτιαξε σταδιακά το πράγμα.
Έχω αυτοεκτίμηση, δε μπορώ να πω. Όμως είμαι αυστηρή με τον εαυτό μου, δε δέχομαι την αποτυχία σε πράγματα που εξαρτώνται μόνο από μένα (πχ πτυχία, πανελλήνιες) κι έτσι αν αποτύχω κάπου θα φταίω πάντα εγώ, θα γίνω ξαφνικά άχρηστη κλπ.
Χαίρομαι που με την προσπάθειά μου κάνω κάποιους να το βουλώνουν. Μάλλον αυτοί οι κάποιοι, αυτοί που δεν πιστεύουν σε μένα, με κάνουν να πεισμώνω και να λέω "θα τα καταφέρω".
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.