Nope.Η βαρύτητα π.χ. ή η εξέλιξη αποδεικνύονται,βάσει ενός pretty solid συστήματος κριτηρίων,του ορθολογισμού.Εκτός και αν έχεις να προτείνεις κάτι καλύτερο απ'τον ορθολογισμό,ή έναν μπούσουλα για να βρούμε αυτό το κάτι καλύτερο,δε γίνεται να βάζεις στο ίδιο τσουβάλι τα πορίσματα του ορθολογισμού και τις αυθαίρετες ιστορίες.
Για αυτό και είπα ότι τα κριτήρια με τα οποία διατυπώνεις την ιστοριούλα σου διαφέρουν, όπως και τα θεμέλια πάνω στα οποία τη βασίζεις. Ιστοριούλες είναι όλα, γιατί σε κάθε περίπτωση προσπαθείς με διάφορους τρόπους να ερμηνεύσεις τη φύση. Στην αρχαιότητα, όπου η τεχνολογία δεν ήταν ανεπτυγμένη, όπως και οι επιστήμες, τα πάντα για τους ανθρώπους τότε, ήταν αποτελέσματα θεοτήτων. Δεν ήταν παράλογο για αυτούς, εφόσον βλέπεις κάτι που για εσένα φαντάζει τόσο υπερβατικό ( δεν ξέρω αν είναι η σωστή λέξη βέβαια) το ερμηνεύεις ανάλογα. Αργότερα με τον Αριστοτέλη είχαμε την επαγωγική μέθοδο. Δηλαδή παρατήρηση, πάλι τα όποια συμπεράσματα δεν ήταν καθόλου αυθαίρετα, είχαν κάποιο λόγο που προέκυπταν και κινούνταν ανάλογα με τις αρχές που ο καθένας είχε ως δεδομένες. Και η πλάκα είναι ότι τα πορίσματα του Αριστοτέλη, ήταν ευαγγέλιο για κάτι αιώνες. Αν δηλαδή ζούσαμε περί το Μεσαίωνα, και σου έλεγα κάτι αντίστοιχο, πιθανότατα την ίδια απάντηση θα έπαιρνα, τι λες τώρα, οι μέχρι τώρα θεωρίες που έχουμε είναι τέλεια θεμελιωμένες, και στέκουν λογικότατα κλπ κλπ. Ε, και σήμερα που έχει προχωρήσει η τεχνολογία και οι επιστήμες, έχουμε την πειραματική μέθοδο, έναν πιθανόν ασφαλέστερο τρόπο να φτάνουμε σε επιστημονικά συμπεράσματα. Πάλι όμως, η ίδια η λογική δεν αλλάζει, Παρατηρείς, αναρωτιέσαι, υποθέτεις, συμπεραίνεις, πάντα αυτό γινόταν, το μόνο που αλλάζει κάθε φορά είναι τα μέσα και οι τρόποι με τους οποίους ενεργείς. Για αυτό τα βάζω όπως λες στο ίδιο τσουβάλι.
Κατά τα άλλα όχι δεν έχω κάποιο μπούσουλα να αναφέρω, και δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει κιόλας, νομίζω πως θεωρείται πια βέβαια πως η κοινωνία εξελίσσεται από μόνη της με το πέρασμα των χρόνων, μαζί με επιστήμες, τεχνολογία και πολλούς άλλους τομείς, για αυτό και δεν πιστεύω ότι στο μέλλον θα είμαστε στη ίδια θέση με τώρα.
Actually,απ'τη διάδοση του ορθολογισμού και μετά (say 16ος αιώνας χοντρικά),δεν είχαμε ούτε μια ανατροπή,μόνο προσθήκες.
Λεπτή η διαφορά αν μιλάμε για τις θεωρίες της μηχανικής των σωμάτων . Αν το δεις πιο εξειδικευμένα βέβαια, νομίζω πως μπορείς να βρεις παραδείγματα που ξεκάθαρα αποτέλεσαν αμφιλεγόμενα ζητήματα, ως κάτι το καινούργιο, τα συμπεράσματα του Einstein ας πούμε, ήταν σίγουρα κάτι το ανατρεπτικό, για αυτό και τράβηξε τα πάνδεινα μέχρι να επιβεβαιωθεί, ο τύπος πχ που εξηγεί πως η ύλη μπορεί να μετατραπεί σε ενέργεια, δεν νομίζω ότι αυτά ήταν απλά προσθήκη, ή και η θεωρία που συζητάμε, ανέτρεψε πολλές μέχρι τότε αντιλήψεις. Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν και άλλα παραδείγματα και σε άλλα πεδία αλλά βαριέμαι να ψάχνω τώρα, αν βρω κάτι θα το παραθέσω.
Το οποίο ισούται με τυχαιότητα.Στον βαθμό που κάτι δεν είναι παρατηρίσιμο,δε γίνεται δηλαδή αντιληπτό απ'τις ανθρώπινες αισθήσεις με κάποιον άμεσο ή έμμεσο τρόπο,δεν υπάρχει.
Όχι απαραίτητα, από πού κι ως πού ισούται με τυχαιότητα, επειδή
εμείς δεν έχουμε τη δυνατότητα να προσδιορίσουμε, αυτό πώς σημαίνει αυτόματα το οτιδήποτε για το αντικείμενο που παρατηρούμε. Ναι ξέρω πως η αρχή της απροσδιοριστίας δεν μιλάει για ανθρώπινο λάθος, ή ανεπαρκή τεχνολογία, αλλά για κάτι φυσικό, αλλά πάλι αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Θα μπορούσα κι εγώ να πω ότι ένα σωματίδιο ακολουθεί μία συγκεκριμένη πορεία την οποία απλά εμείς δεν έχουμε τη δυνατότητα να γνωρίζουμε. Επίσης να υποθέσω εννοείς να αντιληφθούμε κάτι με τεχνολογικά μέσα, όχι με ανθρώπινες αισθήσεις, γιατί έτσι ούτε τα μισά δεν μπορούμε αν διακρίνουμε
.
Έπειτα, προκύπτει και το άλλο. Εάν όντως υπάρχει τυχαιότητα στο σύμπαν εμείς γιατί δεν την αντιλαμβανόμαστε, γιατί αν πράγματι το καθετι στο σύμπαν είναι τυχαίο, τότε όλα θα ήταν ένα μπο$%δ#λο. Αντιθέτως, παρατηρούμε ότι στο σύμπαν, όλα κυλούν απόλυτα ομαλά, και ρολόι.
