Από τη μία μωρέ σκέφτομαι πως είναι καλό να βάζουν δύσκολα στο φροντιστήριο.Γράφεις έναν μέτριο βαθμό ,ώστε στις πανελλήνιες να μας φανούν πιο φυσιολογικά τα θέματα.Να μη συνηθίζουμε στο 19-20 και πάμε και γράψουμε 11 και μας κακοφανεί.Άλλωστε εγώ όταν δεν γράφω καλά κάπου,τσατίζομαι και διαβάζω περισσότερο για να γράψω άριστα στο επόμενο.
Από την άλλη όμως απελπίζεσαι.Χάνεις λίγο την αυτοπεποίθησή σου και λες: Οκ δεν πρόκειται να γράψω πάνω από 5.
Η μαγκιά λοιπόν είναι να εκμεταλλεύεσαι ακόμα και το πιο μικρό σου λάθος.Να μην επαναπαύεσαι και να προσπαθείς συνέχεια για το καλύτερο.Το πολύ καλά έως άριστα δεν είναι άπιαστα. Θέλει και κόπο αλλά και τρόπο! Υπομονή και επιμονή!