Δεν είναι όλα παραμύθια, πάντως... Δεν τα πήγα και τέλεια, έβγαλα 19603 μόρια, μα ειλικρινα δεν προσπάθησα τόσο για να τα βγάλω...
Η σκληρή μου δουλειά ήταν πάνω-κάτω μέχρι τα Χριστούγεννα... Από το Φεβρουάριο και μετά ασχολούμουν αρκετά με τη μουσική (κυρίως σύνθεση), ενώ το Μάιο παρακολουθούσα ένα σωρό πολιτικές συζητήσεις για τις εκλογές...
Την τελευταία βδομάδα δε πριν από την Έκθεση είχα χαλαρώσει λες και έκανα διακοπές... Δεν έγραψα ΤΟΥΣ βαθμούς, έγραψα τρία 20, σε Ιστορία, Λατινικά, Α.Ο.Θ., 19,9 στα Μαθηματικά Γ.Π., 18,8 στα Αρχαία (ο ένας 18 και ο άλλος 19,6), 18,3 στην 'Εκθεση και 18,1 στη Λογοτεχνία... Να σκεφτείς ότι έδινα εννέα μαθήματα (μαζί με την Αρμονία και το Ντικτέ) και είχα βγει νοκ άουτ ψυχολογικά εξαιτίας της επανάληψης και της παπαγαλίας...
Όλα αυτά για να συνειδητοποιήσω ότι ήμουν σε λάθος κατεύθυνση...
Επίσης, δεν είναι όλες οι πρωτιές "ακέραιες"! Πολλοί από αυτούς που βγάζουν τρανταχτούς βαθμούς είναι ευνοημένοι ως δυσλεκτικοί και εξετάζονται ενδοσχολικά... Μια γνωστή μου στη Νομική εισήχθη δέκατη, με εννιά δυσλεκτικούς από πάνω της!
Δεν έχω τίποτα με τα παιδιά, αλλά δεν υπάρχει αντικειμενικότητα έτσι!!!