Απλώς αναρωτιέμαι...αφου έτσι κ αλλιώς μαθαίνουμε όλους τους χρόνους σε τι εξυπηρετεί να ξέρουμε τους αρχικους; Εκεί κατι χάνω...
α βρηκα και στην γραμματικη τις λεπτομερειες
Οι διάφοροι τύποι όλων των ρημάτων της Λατινικής σχηματίζονται από τρία κυρίως θέματα: 1) από το θέμα του ενεστώτα, 2) από το θέμα του ενεργητικού παρακειμένου και 3) από το θέμα του σουπίνου.
Για το λόγο αυτό ο ενεστώτας, ο (ενεργητικός) παρακείμενος και το σουπίνο (με το απαρέμφατο του ενεστώτα) λέγονται αρχικοί χρόνοι του ρήματος (tempora primitiva), π.χ.
amo amāvi amātum amāre
deleo delēvi delētum delēre
lĕgo lēgi lectum legĕre κτλ.
1) Από το θέμα του ενεστώτα σχηματίζονται ο ενεστώτας και ο παρατατικός οριστικής και υποτακτικής, ο μέλλοντας της οριστικής, η προστακτική, το απαρέμφατο του ενεστώτα, η μετοχή του ενεργητικού ενεστώτα και το γερούνδιο.
(θ. ama-) amo, amor (από το ama-o, ama-or) - amem - amer (από το ama-em, ama-er) — ama-bam, ama-bar, ama-rem, ama-rer, ama-bo, ama-bor, — ama, ama-to κτλ. — ama-re, ama-ri — ama-ns, ama-ndi κτλ.
2) Από το θέμα του (ενεργ.) παρακειμένου σχηματίζονται οι συντελικοί χρόνοι της ενεργητικής φωνής, δηλ. ο ενεργητικός παρακείμενος και ο υπερσυντέλικος σε όλες τις εγκλίσεις και ο τετελεσμένος μέλλοντας της οριστικής:
(θ. amav-) amā-vi, amav-ĕrim, amav-ĕram, amav-issem, amav-isse, amav-ĕro κτλ.
3) Από το θέμα του σουπίνου σχηματίζονται το σουπίνο, η μετοχή του ενεργητικού μέλλοντα και η μετοχή του παθητικού παρακειμένου (καθώς και όλοι οι περιφραστικοί τύποι που σχηματίζονται με τις μετοχές αυτές ή με το σουπίνο):
(θ. amat-) amāt-um, amāt-u, amat-ūrus, -a, -um, amāt-us, -a, -um — amatū-rus sim, sis κτλ.— amatus, -a, -um sum, es κτλ. amatum īri κτλ
λοιπον αυτα απο την γραμματικη. τωρα θα σου δωσω ενα παραδειγμα.
λοιπον μαθαινεις να κλινεις παρακειμενο γ συζυγιας (legi, legisti, legit, legimus, legistis, legerunt/legere)
με βαση αυτο λοιπον θες να βρεις τον παρακειμενο του cognosco (αρχ.χρονοι: cognosco, cognovi, cognitum, cognoscere)
αν δεν ξερεις τους αρχικους χρονους δεν θα μπορεσεις να βρεις τον παρακειμενο του. πρεπει να ξερεις πως το cognosco εχει παρακειμενο cognovi. αλλιως συμφωνα με το lego-legi θα μπορουσες να υποθεσεις οτι ειναι cognosco-cognosci.
δηλαδη απο το ρημα-υποδειγμα χρειαζεσαι μονο τις καταληξεις
επομενως με τον αρχικο χρονο cognovi και τις καταληξεις του lego μπορεις να βρεις τον παρακειμενο --> cognovi, cognovisti, cognovit, cognovimus κλπ
συγγνωμη που στα εξηγω λιγο απλοικα
