και εμεις εχουμε στο σχολειο μια τετοια περιπτωση παιδιου. Περσυ πραγματι με εκνευριζε, αλλα φετος που θεωρω οτι εχω κανει μια συστηματικη και καλη προσπαθεια δεν με νοιαζει πια αν καθεται και πεταγεται. Γιατι στα διαγωνισματα θα φανει ποιος ξερει ή ποιος απλως πεταγεται για να δειξει οτι εχει πολλες γνωσεις. Για παραδειγμα γραφαμε λατινικα στο σχολειο και μας εβαλε θεματα απο επαναληπτικες. Και το πρωτο πραγμα που ειπε ειναι ''τα εχω κανει''...με αποτελεσμα αυτος που το πρωτο πραγμα που σκεφτηκε να κανει ειναι να επιδειχτει εγραψε λιγοτερο και απο εμενα και απο αλλα παιδια που σιωπηλα κανουν την προσπαθεια τους. Ξερω κι αλλα παιδια που εχουν κανει πολυ καλη προετοιμασια φετος, μπορει να ξερουν και περισσοτερα απο αυτον, αλλα ποτε δεν τους ειδα να πεταγονται οταν μιλαει ο αλλος. Γι αυτο σημασια εχει να νιωθεις εσυ καλα με την προετοιμασια και τους βαθμους που γραφεις, και αστον να λεει οτι θελει. Δεν χρειαζεται Σεβαστη-Μαρια να σε απασχολειο. Στο τελος θα φανει αυτος που διαβασε ολη την χρονια, και αυτος που επιδεικνυοταν. Ξερω και μια μαθητρια, περυσι πηγαινε τριτη λυκειου, και υπερηφανευοταν, θεωρουσε πως αυτη ειναι η καλυτερη, ελεγε πως δεν θα μαθει τιποτα παπαγαλια αλλα θα τα καταλαβει, θεωρουσε οτι ηταν διανοια και οτι ολοι οι αλλοι που μαθαινουν την βιολογια ειναι ηλιθιοι, κατωτεροι. Αποτελεσμα αυτη ηταν να πατωσει στις πανελληνιες. Γιατι δεν καταλαβε πως πρεπει σε ολες τις πραξεις μας να διατηρουμε το μετρο.