Δεν αρπάζομαι. Απλά θέλω να πω ότι χαραμίζουμε την θεμελιακή αξία αυτής της επιστήμης με ότι συμβαίνει στην χρεωκοπημένη από κάθε πλευρά, Ελλάδα. Μόνο ήλιο, παραλίες και βουνά έχουμε. Τίποτα άλλο. Ούτε επιστήμες ούτε τίποτα. Όμως σήμερα, λόγω των υπερσύγχρονων μεταφορικών μέσων μπορείς ανά πάσα στιγμή να βρεθείς σε κάποια πόλη του εξωτερικού και αν το ψάξεις καλά, μπορείς να εργαστείς ακόμη και με ένα "δύσκολο" (από πλευράς επαγγελματικής αποκατάστασης) πτυχίο όπως του φιλοσόφου ή κοινωνιολόγου...πόσο μάλλον με πτυχίο φυσικού ή μαθηματικού. Οι ξένοι λαοί σε αντίθεση με τους Έλληνες, έχουν επενδύσει ουσιαστικά στην μαθηματική παιδεία αφού ξέρουν πόσο σημαντική είναι σαν ψυχονοητική επιστήμη, όπως έλεγε και ο Πλάτωνας (ως ιδρυτής του φιλοσοφικού ρεύματος του ρασιοναλισμού). Μαθηματικά, δεν είναι ότι διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση. Η μέση εκπαίδευση διδάσκει κάποιες βάσεις για επιπλέον σπουδές πάνω στην φύση, τεχνολογία,...κτλ, τις οποίες...ως άξιας απορίας, οι Έλληνες μαθητές αρνούνται να τις μάθουν. Γενικά αρνούνται να μάθουν ότι σχετίζεται με την εκγύμνανση του νου και με την ανάπτυξη της συνδυαστικής σκέψης. Οι βάσεις αυτές είναι απαραίτητες για όποιον συνεχίσει είτε στην πληροφορική είτε στην ΗΜΜΥ είτε παντού σε ότι έχει να κάνει με επιστήμες της φύσης, της υγείας και της τεχνολογίας.
Στην Ελλάδα μόνο, ταυτίσαμε την σημασία μιας επιστήμης με κριτήριο τα μόρια των πανελληνίων ή την κατασκευασμένη "ζήτηση" στην αγορά εργασίας. Και ποια αγορά εργασίας; Την Ελληνική με τις "πολιτικές" δικλίδες; Εξάλλου το να πάρει κάποιος ένα πτυχίο από το "αδιάβλητο" σύστημα του Πανεπιστημίου δεν είναι και τόσο δύσκολο. Κουτσά στραβά ένα χαρτί θα το πάρεις είτε σε 4 είτε σε 114 χρόνια. Το πρόβλημα που έχουμε σαν λαός είναι το μετά το πτυχίο. Ποιος νέος είναι ικανός και έχει όρεξη για δουλειά; Η δουλειά δεν απαιτεί πάντα πτυχίο. Απαιτεί κυρίως άλλες ικανότητες...
Είμαστε η πρώτη χώρα παγκοσμίως σε μεταπτυχιακά προγράμματα δίχως αντικείμενο τόσο επιστημονικό όσο ουσιαστικό (δηλ., απουσία σαφούς ακαδημαϊκού-επαγγελματικού στόχου) και της άποψης να φάμε τα λεφτά του μπαμπά μέχρι τα 30 χρόνια...με την αιτιολογία σπουδές χωρίς νόημα. Δεν κάνουν οι Δανοί τόσα μεταπτυχιακά που έχουν και βιομηχανίες, ερευνητικά κέντρα,..κτλ και κάνουν οι ανασφαλείς και κομπλεξικοί Έλληνες που δεν έχουν σοβαρή βιομηχανία και ερευνητικά κέντρα ούτε για δείγμα....