Συμφωνώ μαζί σου. Κατ'εμέ το καλύτερο είναι κανείς να διαβάζει με προσήλωση και ταυτόχρονα να ψάχνει συνεχώς μέχρι την ημέρα του μηχανογραφικού τις σχολές. Συνεχώς όμως. Δεν διασφαλίζει αυτό φυσικά οτι θα επιλέξεις απαραίτητα το καλύτερο για εσένα, αλλά αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες σου να καταλήξεις σε μια σχολή συνειδητοποιημένα.
Να σημειώσω εδώ οτι και εμείς κάποτε υπήρξαμε 16 και 17 χρονών και αντιμετωπίσαμε τα ίδια διλλήματα. Τα σημερινά 17χρονα εκφράζουν πολύ περίεργες απόψεις όμως, π.χ. πιστεύουν οτι για να πας ημμυ πρέπει να έχεις κάνει προγραμματισμό απο το σχολείο, οτι ασχολείσαι με πρίζες, οτι στο φυσικό και στο μαθηματικό περνάνε παιδιά τα οποία δεν είναι καλοί μαθητές και απέτυχαν να μπουν οπουδήποτε αλλού, οτι βγαίνουν μόνο καθηγητές κτλπ.
Είναι πραγματικά κρίμα που τα παιδιά δεν ψάχνονται. Έχουν το internet το πιο γαμάτο εργαλείο στην ιστορία της ανθρωπότητας για να βρουν άπειρες πληροφορίες για την κάθε σχολή, και συγκεκριμένα για το κάθε επιστημονικό αντικείμενο και όμως δεν το αξιοποιούν. Προτιμάνε να ρωτάνε τους καθηγητές τους στα φροντιστήρια. Δεν κατανοώ τον λόγο που έχουν μια αντιμετώπιση λες και ξέρουν. Εμείς ΔΕΝ ξέραμε, ψάξαμε όμως και μάθαμε.
Ως προς το ερώτημα που θέτει η θεματοθέτρια. Εαν δεν είσαι διατεθειμένη να διαβάσεις πολύ και φοβάσαι να αναλάβεις ευθύνες, απλούστατα μην γίνεις γιατρός, δεν είναι ντροπή. Δεν είναι φτιαγμένος όλος ο κόσμος για όλες τις δουλειές. Όχι με την έννοια οτι δεν μπορεί να τις κάνει αλλά οτι θα ζοριστεί γιατί ενδεχομένως να μην είναι συμβατή η προσωπικότητα του. Η ιατρική έχει διάβασμα, πάρα πάρα πολύ διάβασμα, Και είναι λογικό. Για να καλείσαι γιατρός πρέπει να έχεις ένα x σετ γνώσεων. Στην ιατρική αυτό το σετ είναι μεγάλο λόγω της φύσης του αντικειμένου. Οπότε εαν θες τόσο πολύ να γίνεις γιατρός, θα το μάθεις, ειδάλλως δεν θα γίνεις, τόσο απλά. Το οποίο σημαίνει οτι αυτός ο κόπος αρκετές φορές(ευελπιστώ όχι πάντα) θα σημαίνει οτι θα πρέπει να περιορίζεις λίγο παραπάνω απο άλλους ανθρώπους τον ελεύθερο σου χρόνο και τις εξόδους σου(ενόψει ή κατά την διάρκεια μιας εξεταστικής) αλλά και μέσα στο εξάμηνο.
Ως προς την συνέπεια , θα πω τα ίδια. Το επάγγελμα αυτό όπως και μερικά άλλα χρειάζεται συνέπεια και υπευθυνότητα ειδάλλως μπορεί να βλάψεις κόσμο άμεσα ή έμμεσα(λόγω κακής κρίσης/διάγνωσης). Είσαι 16 δεν έχει πολύ νόημα αυτή την στιγμή να αγχώνεσαι too much για αυτό το κομμάτι. Ακόμα και αργότερα κανείς δεν θα ρίξει όλο το βάρος πάνω σου. Θα αποκτάς εμπειρία και θα αναλαμβάνεις περισσότερες ευθύνες σιγά σιγά. Είμαι συνεπής σημαίνει κυρίως οτι φέρομαι επαγγελματικά, και αντιλαμβάνομαι πλήρως την σημασία και την σοβαρότητα των πράξεων μου αλλά και των ευθυνών που έχω τόσο ως προς τι πρέπει να κάνω όσο και ως προς το τι δεν πρέπει να κάνω. Επίσης σημαίνει οτι καταλαβαίνω ποιες είναι οι υποχρεώσεις μου. Δεν είναι τόσο δύσκολο ή τρομακτικό όσο ακούγεται το θέμα της συνέπειας επομένως. Απλά πρέπει να είσαι σωστός και τυπικός, όχι μια μέρα αλλά κάθε μέρα(εδώ είναι το δύσκολο).
