Την έχω δει από νωρίς, αλλά είπα να το αφήσω να το πάρει το ποτάμι. Τα λέει όλα:
"Η συνδιοίκηση του Πανεπιστημίου είναι κεκτημένο δικαίωμα και δεν την εκχωρούμε στον υποκειμενισμό και τις διαθέσεις κανενός Πελεγρίνη."
Είναι της περασμένης εβδομάδας, αλλά ταιριάζει, νομίζω, για απάντηση: https://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_06/10/2011_458401
Καθίσταται πλέον σαφές,ότι ζούμε σε μια κοινωνία δύο ταχυτήτων.Απ'τη μια είναι το μεγάλο κεφάλαιο,οι τραπεζίτες,οι εταιρίες,οι κυβερνήσεις και τα τσιράκια τους,τα σώματα ασφαλείας,οι μεγαλοσυνδικαλισταράδες (ΠΑΣΚΕ,ΔΑΚΕ,ΠΑΜΕ κλπ) της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ,οι κομματοσκυλοφοιτητές,οι ρουφιανοκαθηγητές πανεπιστημίων και σχολείων και τα καθεστωτικά ΜΜΕ.Απ'την άλλη βρίσκονται οι απλοί άνθρωποι,οι μεροκαματιάρηδες που δεν ξέρουν αν θα έχουν δουλειά αύριο και προσπαθούν να αγωνιστούν για ένα καλύτερο μέλλον,συνεχώς σε σύγκρουση με τ'αφεντικά τους,την κυβέρνηση,τις πουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες,που χωρίς εργασιακά δικαιώματα και τις πλάτες κάποιας παράταξης,όλο τους το είναι βρίσκεται στα συνθήματα "εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά" και "ο μόνος δρόμος είναι βενζίνη και μπουκάλι",οι ανεξάρτητοι φοιτητές,όχι οι "ανεξάρτητοι" του facebook,οι άλλοι,που τους χτυπάνε στις ζαρντινιέρες,τους φυλακίζουν επειδή φοράνε πράσινα παπούτσια και δικάζονται τώρα στη Χαλκίδα επειδή έκαναν το έγκλημα ν'αγωνιστούν το 2006-2007,αυτοί που δεν έχουν λεφτά για την παιδεία "των ελίτ" της κας Διαμαντοπούλου,οι καθηγητές σε πανεπιστήμια και σχολεία που δεν τους έχωσε κάποιο κόμμα,και προσπαθούν μ'όλες τους τις δυνάμεις ν'ανοίξουν τα μυαλά των παιδιών και συμπαραστέκονται στους αγώνες τους,αυτοί που γράφουν στ'αρχίδια τους τους γλείφτες συναδέλφους τους και τις εντολές του υπουργείου,οι μαθητές,που αντιστέκονται στην εκπαιδευτική αλλοτροίωση και εξεγείρονται ενάντια στο σχολείο που τους φυλακίζει,οι απλοί μικροί δημοσιογράφοι με άθλιες συμβάσεις,που τις τρώνε σε κάθε πορεία απ'τα ΜΑΤ και όμως οι φωτογραφίες τους οδηγούν στην αθώωση αγωνιστών,και φυσικά οι μετανάστες,που ενάντια σε αφεντικά,κράτος,ρατσισμό,προσπαθούν να βρουν λίγη αξιοπρέπεια στην κοινωνία.Οι πρώτοι,οι λίγοι,προσπαθούν να διασπάσουν και να διχάσουν τους δεύτερους,διασπείροντας τον φόβο και τα ψέμματα,προσπαθούν να τους εγκλωβίσουν σε μια φαντασιακή πραγματικότητα,στην οποία συνειδητά ή ασυνείδητα,ζουν και οι ίδιοι.Όσο για το ποιοι πρέπει να φοβούνται ότι το τέλος τους πλησιάζει αδυσώπητο,δεν έχω κάτι να πω: