Γιατί αν όλοι οι άνθρωποι προήγαγαν την υποκουλτούρα, τώρα θα κυνηγούσαμε αντιλόπες στην Αφρική ακόμη.
Ευτυχώς, υπάρχουν άνθρωποι που καταλαβαίνουν πως ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για μεγάλα πράγματα και γι'αυτό έχουμε εξελίξεις σε επιστήμη και τεχνολογία και μυαλά που φέρνουν αλλαγές στον κόσμο.
Η υποκουλτούρα είναι προσβολή για κάθε άνθρωπο που θέλει να λέγεται σκεπτόμενος γιατί υποβιβάζει την νοημοσύνη του και τον στερεί των δυνατοτήτων του. Αν εσυ συμφωνείς με τις αηδίες που σου προσφέρουν τότε υποστήριξε τους.
Η δημοσιογραφία για άλλον λόγο ξεκίνησε και αλλού έχει καταλήξει. Σε καμία περίπτωση δεν εκτελεί τον ρόλο της.
Και δεν είναι θέμα του τι αντέχει ή δεν αντέχει ο καθένας, είναι ότι παρουσιάζονται όλα επιλεκτικά. Άνοιξε την τηλεόραση να δεις, 5/10 θα μιλάνε για δολοφονίες και φόνους, 2/10 για γκομενικα, σεξ, και gossip & "αθλητισμό", 2/10 για πολιτικά φυσικά όπως συμφέρει το κάθε κανάλι και 1/10 για οτιδήποτε άλλο ίσως ουσίας. Δεν αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα.
Και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για πραγματική ενημέρωση.
Αν πιστεύεις πως ο κόσμος που παρουσιάζει η τηλεόραση ανταποκρίνεται στην τηλεόραση πραγματικά λυπάμαι.
Και για να στο θέσω για να καταλάβεις, άλλο να τρως fast food μια φορά το δίμηνο και άλλο κάθε μέρα όλη μέρα..
Ίσως τώρα έγινα πιο κατανοητός.
Εννοείς ότι το να υπάρχει υποκουλτούρα που εσύ ως σκεπτόμενο άτομο επιλέγεις να μη δει σε προσβάλλει; Εμένα, πάντως, καθόλου δε με προσβάλλει να παίζεται στην τηλεόραση το GNTM ή να ενημερώνεται ο κόσμος για το τι κάνει η Μενεγάκη (όντως χώρισε, τώρα; ). Στο παράδειγμα με το fast food που έφερες, είναι σαν να απαιτείς να κλείσουν αυτά τα μαγαζιά επειδή εσύ δε θες να τρως συχνά fast food. Μπορείς απλά να μην τρως. Τόσο απλό.
Η είδηση που αναπαράγεται σε ένα μέσο είναι υποκειμενική από τη φύση της, αφού πριν την αναπαραγωγή της κάποιο άτομο θα διαλέξει να την ξεχωρίσει μέσα σε ένα σύνολο ειδήσεων - οπότε και μπαίνει στη μέση η υποκειμενικότητα. Deal with it. Αντί να γκρινιάζεις που η τηλεόραση δεν καλύπτει στο 100% τις ανάγκες σου, θεωρώντας ότι έχεις εξαντλήσει το περιεχόμενό της, μπορείς να στραφείς στο διαδίκτυο. Ψάξε αυτό που σου ταιριάζει αντί να περιμένεις από την κοινωνία να έρθει στα μέτρα σου.
Για τη δημοσιογραφία, τώρα, μασώντας την... τροφή της
@Revekka ς (sorry, δεν άντεξα να μην το κλίνω :Ρ), πώς κρίνεις την τηλεόραση και τα μερίδα των προγραμμάτων της ως «υποκουλτούρα» αν δεν έχεις δει αυτά τα πράγματα. Εννοώ, θεωρείς, a priori ότι είναι υποκουλτούρα και άρα δεν τα παρακολουθείς; Τότε πώς διαμορφώνεις άποψη βασισμένη σε μη εσωτερικά πιστεύω; Αν, από την άλλη, έχεις παρακολουθήσει δύο-τρία δειγματοληπτικά στο παρελθόν, πώς ξέρεις τι γίνεται τώρα;
Εγώ συνήθως αυτή την τάση να χαρακτηρίζουμε πράγματα ως «υποκουλτούρα» την εκλαμβάνω ως μία πρόθεση να μιλήσουμε δια του αποκλεισμού για μία συμπληρωματική «ελίτ» με την κουλτούρα της που δεν είναι συμβατή με την προαναφερθείσα «υποκουλτούρα» και που, εξ ορισμού, θεωρείται κατώτερη της «κουλτούρας» - με κάποια ad hoc, συνήθως, σχέση διάταξης. Ωστόσο, δε νομίζω ότι υφίσταται κάτι τέτοιο, ειδικά όταν το γούστο είναι κάτι το τόσο υποκειμενικό.
Κάτι, άλλο επίσης, που χαρακτηρίζει την «ελίτ-κουλτούρα» είναι η εκ προοιμίου απαξίωση κάθε μορφής «ελαφριάς» διασκέδασης. Εγώ βλέπω εδώ περισσότερο μία συναισθηματική απομάκρυνση και απευαισθητοποίηση, στο επίπεδο που κάτι που δεν παράγει «έργο» για την ανθρωπότητα, να είναι απλά κατακριτέο. Αν δηλαδή ένα άτομο επιλέγει να ψυχαγωγείται «ελαφρά» με αυτόν τον τρόπο - που και το «ελαφρά» είναι υποκειμενικό - θα του πούμε να μην το κάνει γιατί μας βλάπτει ( ; ) με κάποιον τρόπο;
