Εγω νομίζω ότι το πρόβλημα με τα άτομα που διαβάζουν 24/7 είναι ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και ότι έχουν λάβει αγχωτικό μνμτ απο το περιβάλλον τους.
Μπορεί κάποιος να εβγαλε 19800 μόρια, αλλα να μην πήγε ούτε εκδρομη, ούτε να βγήκε έξω και γενικά να διαβαζε σαν υστερικός όλη τη χρόνια, ενω ταυτοχρονα ήταν πνιγμένος στα διπλά και τρίδιπλα φροντιστήρια...
Και το ερώτημα είναι: αξίζει αλήθεια τόσος κόπος και θυσίες? Ιατρική και ΕΜΠ θα μπεις και με 19100 και με 19900, απλως στην πρώτη περιπτωση δεν θα έχει παθει νευρικό κλονισμό απο το διάβασμα... Ενα ατομο που πιανει τόσο υψηλες βαθμολογίες αμφιβαλλω αν θα επιανε χαμηλο βαθμο ακόμη και αν δεν έκανε τόση φασαρία.
Εγω πριν 2 χρόνια επιασα 19242 και θα ήταν μεγάλο ψέμα να πω ότι δεν διάβαζα. Γενικότερα μια ζωή ημουν οργανωμένη στο διάβασμά μου, ίσως διαβαζα πιο πολυ στο δημοτικό παρα στο λυκειο.

Αλλα δεν πεθανα κιολλας στην γ λυκειου. Την εκδρομη μου την πηγα, καθε παρασκευη βραδυ, σαββατο απογευμα και κυριακη πρωι εκανα παντα διαλειμμα, αλλα όλες τις υπολοιπες μέρες ημουν σκυμμενη πανω σε ενα βιβλιο. Δεν θα το ονομαζα θυσία διότι σε όλη μου το ζωη ετσι λειτουργουσα. Δεν επιασα και τον τρελο βαθμο, αλλα τουλ δεν τρελαθηκα και στο διαβασμα.
Γενικα θεωρώ ότι είναι σημαντικό να εχουμε υψηλους στοχους, αλλα απο ενα σημειο και μετα χανουμε το νοημα αν ο μονος λογος που θελει καποιος να διακριθει είναι για να πει στο αλλον "στα μουτρα σου! είμαι καλυτερος απο εσενα"...