Έχει γίνει ήδη πολλή συζήτηση για τις επιπτώσεις που θα έχουν τα νέα μέτρα στις οικογένειες των μετεγγραφόμενων φοιτητών και συμφωνώ σε αρκετά από αυτά. Χωρίς να θέλω να αναφερθώ σε κάποια κατηγορία συγκεκριμένα, θα πάρω το εξής παράδειγμα που ειπώθηκε αρκετές φορές: πώς θα τα βγάλει πέρα μια οικογένεια η οποία έχει 3 παιδιά και το καθένα σπουδάζει σε διαφορετική πόλη; Πιστεύω, όμως, πως ένα εκπαιδευτικό ζήτημα πρέπει να εξεταστεί πρωτίστως από εκπαιδευτική και ύστερα από μια γενικότερη κοινωνική άποψη.
Γενικά πιστεύω πως οι μετεγγραφές χωρίς ποσοτικό περιορισμό δεν έχουν να προσφέρουν κάτι στην ποιότητα της εκπαίδευσης. Π.χ. ένα τμήμα έχει αξιολογήσει πως μπορεί να δεχτεί 80 νέους φοιτητές. Το να γίνουν με τις μετεγγραφές 130 οι εισακτέοι, προφανώς κάπως θα επηρεάσει το εκπαιδευτικό έργο του τμήματος. Αλλιώς θα έλεγαν εξ αρχής ότι μπορούν να ανταπεξέλθουν σε 130 νέους φοιτητές. Με το να μπαίνουν σε μια σχολή περισσότεροι φοιτητές απ' όσους μπορεί να υποστηρίξει το τμήμα, καταπατώνται δικαιώματα τόσο του φοιτητή όσο και του καθηγητή. Μπορεί το τμήμα αυτό να προσφέρει στους φοιτητές του την ίδια ποιότητα εκπαίδευσης που θα μπορούσε να προσφέρει, εάν είχε εισαχθεί μόνο ο προκαθορισμένος αριθμός εισακτέων; Το ίδιο ισχύει βέβαια και για τα περιφερειακά τμήματα, τα οποία, λόγω και των μετεγγραφών (αλλά όχι μόνο), καταλήγουν να έχουν 2 φοιτητές. Και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση η μάθηση δεν έχει να κάνει μόνο με την επικοινωνία φοιτητή με καθηγητή, αλλά και φοιτητή με φοιτητή, κάτι που ένα τμήμα με 2 εισακτέους δεν μπορεί να προσφέρει.
Εν ολίγοις, από άποψη ποιότητας της εκπαίδευσης θεωρώ το νέο σύστημα καλύτερο, διότι στα τμήματα δε θα εισάγονται περισσότεροι φοιτητές απ' όσους μπορούν να υποστηρίξουν. Όσο για τις δυσκολίες που θα επιφέρει το νέο μέτρο σε πολλές οικογένειες, πιστεύω πως την κατάσταση θα εξυπηρετούσε καλύτερα η παροχή μιας άμεσης υποστήριξης (π.χ. οικονομικής) κι όχι μια τέτοια έμμεση υποστήριξη που έχει επιπτώσεις στην ποιότητα της παιδείας. Ας μην ξεχνάμε, πως η ποιότητα στην εκπαίδευση αποτελεί δικαίωμα του κάθε πολίτη. Η δουλειά του υπουργείου παιδείας είναι να φροντίζει για το πώς θα εκπληρωθεί ο στόχος αυτός της ποιοτικής παιδείας και μόρφωσης. Οι οικονομικές δυσκολίες μιας οικογένειας φυσικά και δεν πρέπει να επηρεάζουν τις δυνατότητες σπουδών των παιδιών, αλλά η διευθέτηση αυτών των ζητημάτων είναι δουλειά άλλου υπουργείου.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
