παιδιά ωραίο θέμα. Λοιπόν, προσωπικά δεν θα έπρεπε να μιλήσω ... κάνω ανταύγιες από την πρώτη γυμνασίου και βάφομαι σχεδόν καθημερινά. Ίσως φταίει και η καλλιτεχνική μου φύση!! Στο γυμνάσιο ειδικά είχα ξεφύγει, βαφόμουν όπως στους οδηγούς ομορφιάς (όχι οτι ήταν άσχημο αλλά υπερβολικό) σαφώς έχω περάσει όπως οι περισσότερες πιστεύω, μια περίοδο στιλιστικής φρίκης μέχρι να βρω αυτό που πραγματικά με εκφράζει. Μεχρι πρόσφατα μάλιστα πίστευα πως το μόνο ντύσιμο για τις χοροεσπερίδες είναι το ξέκωλο. Δεν ξέρω τι έγινε όμως και ξύπνησα! Πλέον δεν μ αρέσει ούτε τα νύχια μου να βάφω. Βλέπω τις συμμαθήτριές μου να επιδεικνύουν τα μπλε και πρασινα νυχια και γελάω ( βέβαια εγω στο γυμνάσιο μέχρι και ριγέ τα είχα κάνει). Τώρα αρκούμαι στα βασικά. Πάντως εξακολουθώ να λατρεύω τα τακούνια, αλλά επειδή αρέσουν σε μένα όχι στα αγόρια. Γενικά για να μην τα πολυλογώ, πιστεύω ότι όποιος σκέφτεται εντέλει βρίσκει αυτό που ταιριάζει στην προσωπικότητά του. Υπάρχουν άνθρωποι γεννημένοι για την εκκεντρικότητα άλλοι πιο χαλαροί, δεν πρέπει να λέμε το βάψιμο είναι χάλια, όποια βάφεται είναι γελοία, ούτε να το επιβάλλουμε φυσικά. Ο καθένας λειτουργεί ανάλογα με την προσωπικότητά του. Αυτά ( τα λίγα

) από μένα!!!