Λοιπόν...Κατ' αρχάς σταματάω να κάνω quotes γιατί είναι κουραστικό και για εμένα αλλά και για αυτούς που διαβάζουν.
Για να αναφερθώ συγκεκριμένα στην πρόσφατη τροποποίηση του άρθρου 16. Κατ' αρχάς, ο ισχυρισμός ότι έχουμε δημόσια και δωρεάν
παιδεία και ότι υπάρχει η δυνατότητα επιλογής είναι - ας μου επιτραπεί η έκφραση - αστείος. Θα μπορούσαμε να πούμε πως υπάρχει μια αρκετά ακριβή προετοιμασία για τις πανελλήνιες εξετάσεις παπαγαλίας. Τίποτα παραπάνω. Και αντί βέβαια να βελτιώσουμε τη δημόσια παιδεία, υπάρχει καλύτερη και ποιοι οικονομική λύση από να την πουλήσουμε σαν εμπόρευμα με μοναδικό σκοπό το κέρδος; Φυσικά και όχι.
Δεν κατηγορώ αυτούς που πάνε φροντιστήριο. Το ίδιο το κράτος
χρειάζεται τα φροντιστήρια και ως αποτέλεσμα προσπαθεί να τους πείσει πως τους είναι αναγκαίο. Χωρίς φροντιστήρια, ή θα έπρεπε να ιδρυθούν περισσότερα σχολεία, με αποτέλεσμα μικρότερα τμήματα και καλύτερες συνθήκες στην τάξη, ή όλοι αυτοί οι καθηγητές θα έμεναν άνεργοι, πράγμα που θα έκανε πολύ κακό στις στατιστικές μελέτες και στην εικόνα μας που βγαίνει προς τα έξω...Τα χρήματα των φορολογουμένων εννοείται ότι μυστηριωδώς τελειώνουν πολύ γρήγορα, οπότε ούτε κουβέντα για επενδύσεις στην παιδεία, με αποτέλεσμα η μόνη λύση να είναι να τα φορτώσουμε για άλλη μια φορά στους ιδιώτες....
Λες αρχικά πως το να παίρνει η πλειοψηφία αποφάσεις αντίθετες με κάποιο νόμο είναι φασιστικό αλλά παρακάτω αναφέρεις πως το να αποφασίζει η μειοψηφία είναι πάλι φασιστικό.
Εδώ και πολύ καιρό όμως τη χώρα κυβερνά μια μειοψηφία που θεσπίζει νόμους ενάντια στα συμφέροντα της πλειοψηφίας. Αυτό τι είναι; Ο Ελληνικό λαός έδειξε πολύ καλά σε αυτές τις εκλογές πως διαφωνεί με τα παραπάνω μέτρα, ακόμα και αν δεν βγήκε στους δρόμους μαζί με τους μαθητές και φοιτητές, αφού ακόμα και η ψηφοφόροι του κυβερνώντος κόμματος καταψήφισαν την πρώην υπουργό παιδείας. Αν και βέβαια οι εκλογές δείχνουν τα πάντα εκτός από τη θέληση του κόσμου, αλλά ας μην βγαίνω πάλι εκτός θέματος.
Βλέπω γενικά μια μεγάλη αγάπη για το προηγμένες και πολιτισμένες χώρες του εξωτερικού. Τις χώρες αυτές όπου οι αστυνομικοί σκοτώνουν κρατουμένους και τιμωρούνται με μεταφορά σε άλλο τμήμα, τις χώρες που ο ένας στους πέντε πεθαίνει στο δρόμο επειδή είναι ανασφάλιστος και φυσικά τα νοσοκομεία δεν διανοούνται να τον περιθάλψουν χωρίς να πληρωθούν, τις χώρες στις οποίες το αυτονόητο δικαίωμα ενός ανθρώπου να μορφωθεί έτσι ώστε να μπορέσει να διεκδικήσει και να υπερασπιστεί στο μέλλον τα στοιχειώδη δικαιώματά του είναι ανύπαρκτο. Αυτές τις χώρες όπου όλοι είναι ένοχοι μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, εκεί που φοβάσαι να βγεις από το σπίτι σου επειδή ο μεγαλύτερος τρομοκράτης - η ίδια σου η κυβέρνηση - καλλιεργεί διαρκώς στην ψυχή σου τον φόβο και την πεποίθηση πως μόνο αυτή μπορεί να σε προστατέψει με περισσότερο έλεγχο στη ζωή σου. Τέτοια πρόοδο ευχαριστώ, αλλά δεν θα πάρω. Προτιμώ να με χαρακτηρίσουν οπισθοδρομικό, γραφικό και επαναλαμβανόμενο.
Τέλος με ρωτάς τι θα έκανα αν δεν πέρναγα στην σχολή της αρέσκειάς μου. Θα ξαναπροσπαθούσα φυσικά, νόμιζα πως είναι αυτονόητο.
