Nομίζω ότι στην χώρα μας ξέρουν την "δυσκολία" του Φυσικομαθηματικού, απλά θεωρούν «μαζόχες» όσους και όσες σπουδάζουν επιστήμες που σχετίζονται με την φύση. Τις θεωρούν επιστήμες χωρίς χειροπιαστό αντίκρισμα και χωρίς λόγο δύσκολες, όταν στις ΗΠΑ το ετήσιο εισόδημα ενός ειδικευμένου φυσικού-μαθηματικού φτάνει τα 96.000 $ περίπου. Σου λέει ο άλλος γιατί να σπουδάσω φυσική ή μαθηματικά, όταν υπάρχει κάτι πιο εύκολο και πιο "ενδιαφέρον" (σχετικό και το ενδιαφέρον...μέχρι να αρχίσει και εκεί η ξενέρα και η ρουτίνα των σπουδών και να μαζευτούν χρωστούμενα μαθήματα); Λες και ξέρουν οι μαθητές λυκείου τι είναι η επιστήμη των μαθηματικών ή της φυσικής ή της χημείας ή...κ.α άλλη θετική επιστήμη. Σχεδόν όλοι στην Ελλάδα των παραμορφωμένων, νομίζουν λανθασμένα ότι στο μαθηματικό κάνεις μόνο μαθηματικά, στο φυσικό μόνο φυσική, στο χημικό μόνο χημεία...κτλ...κάτι που είναι πέρα για πέρα λάθος. Σε καμία επιστήμη δεν υπάρχει επιστημονική μονομέρεια. Αν υπήρχε, δεν θα υπήρχε πρόγραμμα σπουδών με x μαθήματα ούτε θα παρέχονταν προοπτικές για μεταπτυχιακές σπουδές σε άλλες επιστήμες λόγω επιστημονικής "ανικανότητας" ή "ανεπάρκειας". Επίσης όσοι σπουδάζουμε σε αυτές τις επιστήμες τις λεγόμενες "καθηγητικές" βλέπουμε ότι για το επάγγελμα του "καθηγητή" σε σχολείο, θα χρειαστούν ένα-δυο απλά πραγματάκια δηλ., ένα άντε δυο εξαμηνιαία μαθήματα το πολύ από το πρόγραμμα 40 περίπου μαθημάτων. Τα υπόλοιπα είναι πολύ προχωρημένα (σε δυσκολία) και ενδιαφέροντα μαθήματα από επιστημονικής πλευράς για μεταπτυχιακές προοπτικές (ακαδημαϊκά, βιομηχανικά, ερευνητικά) και όχι για το σχολείο. Δηλ., απλά εφοδιαζόμαστε με γνώσεις που κατά 99% θα μείνουν αναξιοποίητες επιστημονικά λόγω ανύπαρκτης αγοράς εργασίας στην Ελλάδα. Η δημόσια εκπαίδευση σαν επάγγελμα, είναι μια από τις εργασιακές προοπτικές ενός φυσικομαθηματικού (θετικού επιστήμονα) παγκοσμίως με ανάλογη προπτυχιακή επιμόρφωση (παιδαγωγική κατάρτιση) και όχι η αυτή η καθεαυτή (μονόδρομος όπως συμβαίνει στην χώρα μας χωρίς την ανάλογη επιμόρφωση σε όσους θέλουν). Οι άλλες προοπτικές είναι σε ερευνητικά κέντρα, υπηρεσίες, πανεπιστήμια, βιομηχανίες κάτι που στην χώρα μας φαντάζει πολυτέλεια.
Εδώ ένας γνωστός του πατέρα μου, πριν κανά 2 χρόνια, όταν τον είδα τυχαία στο δρόμο, αφού χαιρετηθήκαμε, με ρώτησε: «Μηχανολόγος Μηχανικός σπουδάζεις;». Όταν του απάντησα όχι και του είπα τι σπουδάζω, με κοίταξε σαν να τον απογοήτευσα και μου λέει «Τι θα βγεις από εκεί;». Είπα να του απαντήσω «Λαμόγιο της εφορίας, ρε μ***κα». Για να δεις το κόμπλεξ του Ελληναρά μέχρι που φτάνει. Και μετά λέμε ότι θα αλλάξουν κάποιες στερητικές νοοτροπίες στην Ελλάδα...
Όντως τις πρώτες εβδομάδες στα μαθήματα έρχονται σχεδόν όλοι και στο τέλος του εξαμήνου σε κάθε μάθημα πατάνε από 3 έως 10 φοιτητές. Μάλιστα σε μας κάποιοι καθηγητές, για όσους έρχονται στις παραδόσεις των μαθημάτων τους, τους πριμοδοτούν και με κάποιον καλύτερο βαθμό στην εξεταστική ή κάποια εργασία βοηθητική,...κτλ. Δηλ., το εκτιμούν πάρα πολύ που εμφανίστηκαν κάποιοι στο αμφιθέατρο. Βέβαια κάποιοι άλλοι καθηγητές εφόσον συμβαίνει αυτό το φαινόμενο της παρεταμένης απουσίας από τα μαθήματα, έχουν γράψει κάνονικα το μάθημα, έρχονται λένε επιγραμματικά κάποια πράγματα (δηλ., χωρίς σημειώσεις) και ζητάνε μετά 5πλάσια "αδίδαχτα" πράγματα. Γενικά στις Φυσικομαθηματικές επιστήμες όπως έχω ξαναπεί, μόνο ένα 20% το πολύ 30% των φοιτητών, δείχνει ενδιαφέρον. Το υπόλοιπο ποσοστό απλά έχει άγνοια για τις σπουδές...και ξυπνάει κάποια μέρα όταν το όνειρο έχει τελειώσει και είναι ήδη πολύ αργά...
Θα ήθελα να μου πει κάποιος σοβαρά, τι περισσότερο προσφέρει η Ιατρική ή το Πολυτεχνείο από μια Θετική Επιστήμη (φυσική, μαθηματικά, γεωλογία,..κτλ) σε έναν άνθρωπο που θέλει να σπουδάσει.
Υ.Σ.: Θα παρακαλούσα, αν έχετε σκοπό να ειρωνευτείτε καλύτερα να μην απαντήσετε...
