Το παιρνετε σαν τον ανθρωπινο συλλογισμο ενω ειναι απλα ενα εργαλειο σκεψης. Ειναι ελλιπες σαν εργαλειο οχι γιατι ο κοσμος δεν ειναι τελειος αλλα.. εε δεν ξερω γιατι..
Παντως ειναι ελλιπες.. αρκει να σκεφτει κανεις κατα ποσο ενα συνολο, που περιεχει συνολα που δεν περιεχουν τον εαυτο τους, θα πρεπει να περιεχει τον εαυτο του και καταλαβαινει γιατι ειναι ελλιπες.
Νομιζω ο Ρασελ κ ο Βιτγκενσταιν εχει ασχοληθει αρκετα με το θεμα οπως και αρκετοι ακομα φιλοσοφομαθηματικοι. Οποιος ενδιαφερεται περισσοτερο, υπαρχει και το logicomix (θεικο κομικ)..
Τωρα, το κατα ποσο βοηθαει ας το σκεφτουμε παιρνοντας υποψη την αλλαγη που εχει γινει στη ζωη μας απο τοτε που αποφασισαμε να χρησιμοποιουμε τη λογικη λιγο περισσοτερο απο τη φαντασια και το φοβο για την ερμηνεια του κοσμου γυρω μαςμιλαω για την απιστημη..) Εννοειται, αν για να διαλεξεις ταιρι κατσεις και σκεφτεις με τη λογικη εχεις χασει το παιχνιδι, αλλα μην τα απολυτοποιουμε ολα..
*Ρασσελλ
*Βιττγκενσταιν
Το παραδοξο του ρασσελλ ,του πιο επιπεδου φιλοσοφου, αποδειξη ελλειψης ικανοτητας να ερμηνευσει τον κοσμο η λογικη , προφανως οχι.Η λυση προταθηκε απο τον βιττγκενσταιν το 1927 στο tractatus logico philosophicus , παραθετω σελ.61 εκδοσεις παπαζηση 3.333 - Μια συναρτηση δεν μπορει να ειναι η ιδια το ορισμα της ,γιατι το συναρτησιακο σημειο περιεχει ηδη την πρωτοεικονα του ορισματος του και δεν μπορει να περιεχει τον εαυτο του.
Ας υποθεσουμε δηλαδη πως η συναρτηση Ff(x) θα μπορουσε να ειναι η ιδια το ορισμα της ,ετσι θα ειχαμε μια προταση : "F(F(fx))" και σε αυτην η εξωτερικη συναρτηση F και η εσωτερικη συναρτηση F και η εσωτερικη συναρτηση F πρεπει να εχουν διαφορετικες σημασιες , γιατι η εσωτερικη εχει τη μορφη φf(x) και η εξωτερικη τη μορφη ψ(φ(fx)).Κοινο στις δυο συναρτησεις ειναι μονο το γραμμα "F" ,που μονο του ομως δε σημαινει τιποτα.
Αυτο γινεται αμεσως φανερο , αν αντι "F(F(u))" γραψουμε "(3φ) : F(φu) φu = Fu"
Με τον τροπο αυτο αιρεται το παραδοξο του ρασσελλ. -
Οποιος ενδιαφερεται περισσοτερο καλυτερα να μην ασχοληθει με ενα κομικ που 'χει ως κεντρικο χαρακτηρα τον ρασσελλ
Και τι παει να πει "δεν ειναι ανθρωπινος συλλογισμος , ειναι εργαλειο" , ειναι η μελετη του ανθρωπινου συλλογισμου.
Ποιος είπε ότι η λογική σταματά εκεί που αρχίζουν τα αισθήματα (αφού και αυτά δημιουργούνται με μια σκέψη του νου βάσει της λογικής, των πραγμάτων που βλέπουμε και των αποτελεσμάτων που εξάγουμε :what
?
Στο ιδιο καλουπι , μια παρανοηση που γενναται οπως η διαφορετικοτητα σωματος και ψυχης , μετα απο τοσα χρονια που εχει περασει η σκεψη με την ιδεα πως ο χωρισμος εγκειται σε μια διαφορα που παιρνει ιδιοτητες των σωματων και τις προσαρτιζει στην ψυχη.Παρομοιο μονοπατι ακολουθησε η λογικη μαζι το συναισθημα , δηλαδη η ικανοτητα της διεργασιας της σκεψης μαζι με την αισθηση ,φανταζομαι εσυ αντιτίθεσαι στο πως ειναι δυνατον η πραξη να υλοποιειται και να την αποδιδεις για παραδειγμα στο συναισθημα και οχι στην λογικη , αφου χωρις να σκεφτεις δεν μπορεις να πραξεις και η ικανοτητα να επεξεργαζεσαι συμφωνα με τον ορθο λογο ειναι η λογικη.Μπορει απλα οι νοητικες διεργασιες που δεν οριζουμε ως ορθο λογο και αποδιδουμε την ταμπελα της δρασης της αισθησης , να ειναι ασυνειδητος και ακατανοητος ορθος λογος μεταμφιεσμενος με τον μανδυα των ποιητων του παρελθοντος(ιστορικα μεγαλωνει και εξελισσεται μια λεξη ,συνηθως ανεξαρτητα απο το τι ειναι).
Ειναι μια δογματικη δηλωση για το οτι το πως νιωθεις μπορει να σε οδηγησει περισσοτερο στην ευτυχια απ' ο,τι ο ορθος λογος , η συγκαλυμμενη ελλειψη εξοικειωσης με την λογικη και η παρερμηνευση της ειναι αυτες που διαιωνιζουν την διαφορα , που υφισταται αλλα οχι οπως νομιζει ο κοσμος.
Το μειζον ερωτημα ειναι ποια η διαμορφωση της σκεψης σε αυτην την περιπτωση.
