Η χρήση της δημοτικής γλώσσας από το Σολωμό θα πρέπει να ενταχθεί στο πλαίσιο της βιογραφίας του.Ο Σολωμός έχοντας σπουδάσει στην Ιταλία(Κρεμόνα και Παβία),επιθυμεί όταν γυρίσει στην Ελλάδα(και αφού κάποια πρώτα έργα του ήταν στα Ελληνικά) να γράψει στη δημοτική προκειμένου να συμπαρασταθεί με κάποιο τρόπο στην αγωνιζόμενη για την ελευθερία Ελλάδα(υπάρχει και η πρώτη σημείωση της σελίδας 285 που μπορεί να συνδυαστεί με την 1η σημ. της σελίδας 281) .Σε αυτήν την απόφαση είχε συντείνει και η συνάντηση του Σολωμού με τον πολιτικό Σπυρίδων Τρικούπη(νομίζω πατέρα του Χαρίλαου),ο οποίος τον προέτρεψε να γράψει στα ελληνικά,αφού δεν υπήρχε Έλληνας εθνικός ποιητής.Άλλωστε αυτό αποδεικνύεται και από τα ίδια του τα λεγόμενα:<<Μήγαρις έχω άλλο στο νου μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα?>>Ο Σολωμός επομένως προσπάθησε όλη τη ζωή του να τελειοποιήσει την ελληνική γλώσσα.Για αυτό άλλωστε πολλά έργα του δεν είναι τελειωμένα αλλά έχουν <<καθαρή>>,άριστα επεξεργασμένη γλώσσα.Ο Σολωμός είναι ο ποιητής που <<πιάνει>> το χαμένο νήμα της δημώδους ποίησης και το επαναφέρει με τρόπο καταπληκτικό.Επομένως,είναι φανερό πως η δημοτική γλώσσα αποτελεί ομοιότητα ανάμεσα στο δημοτικό τραγούδι και στο σολωμικό έργο.Ο ποιητής σίγουρα έχει επηρεαστεί γλωσσικά από τη δημώδη ποίηση αλλά δεν είναι πρακτικό στο πλαίσιο ενός διαγωνίσματος να χρησιμοποιήσεις αυτό το επιχείρημα γιατί το κείμενο του Κρητικού περιέχει και επτανησιακούς ιδιωματισμούς(δες πάλι τη σημ. της σελ.285).
