Κι εγώ έγραφα, ένα παλιάαα, στο Δημοτικό, και έγραφα σχετικά συχνά, αλλά γύρω στην έκτη δημοτικού/Α' γυμνασίου, το πέταξα, γιατί "έγραφα βλακείες", αλλά και δεν ήθελα να το ανακαλύψει κανείς από την οικογένεια.
Μετά, στην Α' γυμνασίου άρχισα άλλο, στο οποίο έγραφα (και γράφω), αρκετά σπάνια, και στο οποίο γράφω τα πιο σημαντικά πράγματα που γίνονται στη ζωή μου, ανά περιόδους.
Έχω και blog, εδώ και μερικούς μήνες, κάνω κάποιες αναρτήσεις κι εκεί.
Θέλω πολύ να καταγράφω όλα όσα αισθάνομαι και σκέφτομαι, αλλά γράφω τόσα πολλά κάθε φορά, που στο τέλος δεν προλαβαίνω/βαριέμαι να το κάνω ανά τακτά χρονικά διαστήματα....
Είναι, πάντως, πολύ ωραίο, κι εκείνη την ώρα, γιατί ξεσπάς και τα βγάζεις από μέσα σου, τα εμπιστεύεσαι κάπου, αλλά και όταν τα διαβάζεις μετά, γιατί βλέπεις πώς έχουν άλλάξει τα πράγματα ή πώς έχουν μείνει τα ίδια, κάνεις αυτοκριτική, συνειδητοποιείς πόσο ωριμάζεις με το πέρασμα του χρόνου και πόσο ανώριμη μπορεί να ήσουν ακόμα και 6 μήνες πριν σε σχέση με το σήμερα, ξεθάβεις αναμνήσεις και γεγονότα που είχες ξεχάσει....
Υ.Γ.: Σε μια φάση, επειδή θεωρούσα ότι η περιέργεια της μαμάς μου θα μπορούσε να την κάνει να διαβάσει το ημερολόγιό μου κρυφά και να μην μου πει τίποτα, έγραφα αυτά που ήθελα, γατάκι, να μάθω ισπανικά, κλπ, κλπ. (Άμα ήταν να "καώ", τουλάχιστον ας κέρδιζα κάτι!!

)