Η χρήση κινητού κατά τη διάρκεια του μαθήματος αποτελεί πρώτον αγένεια
Ααα ωραία. Να σου πω εγώ λοιπόν τι θεωρώ αγένεια για κάποιον.
Να φοράει μπλε μπλούζα.
Κίτρινα παπούτσια.
Να με κοιτάει περίεργα.
Να κάνει χιούμορ.
Να μιλάει χωρίς να του δωθθεί ο λόγος.
Να έχει σταυρωμένα τα χέρια.
Να κοιτάει καπου αλλού εκτός από τον πίνακα.
Να μην έχει τετράδια ή βιβλία στο θρανίο.
Να κάνει 250 ερωτήσεις στο μάθημα πρήζοντας τα @@ του καθηγητή.
Να χρησιμοποιεί χρωματιστά τετράδια/στυλούς
Αυτά ΕΓΩ θεωρώ αγένεια. Να αρχίσω λοιπόν να απαιτώ όποιος τα κάνει να σταματήσει, επειδή όπως είπα, είναι αγένεια ε;
αποσπά την προσοχή των συμμαθητών του
Είναι διαφορετικό να σε πάρει κάποιος τηλέφωνο και εσύ να το σηκώσεις και να αρχίζεις να μιλάς δυνατά σχολιάζοντας τα γκολ της φάσης των 8 του Champion's League. Και είναι και διαφορετικό να βγάλεις το κινητό σου και να παίζεις παιχνιδάκια διακριτικά έχοντάς το στο mute κάτω απ' το θρανίο.
αποσπά την προσοχή του παιδιού από τον απώτερο σκοπό του σχολείου/της τάξης, που είναι η μάθηση.
Αν και ισχύει και εδώ ότι είπα για την αγένεια, θα το πάρω διαφορετικά.
Ο απώτερος σκοπός του σχολείου βασικά είναι πρώτα η κοινωνικοποίηση αλλά τέλος πάντων.
Αρχικά, κανένα παιδί δεν πρόκειται να μεγαλώσει με ένα έμφυτο ενδιαφέρον, αν όχι σε ένα έστω, σε όλα τα μαθήματα. Κάποιος πρέπει να του δώσει ξεκινώντας ένα ερέθισμα για να το κάνεις. ΣΥΝΗΘΩΣ αυτό φανταζόμαστε πως είναι δουλειά του σχολείου και πιο συγκεκριμένα του καθηγητή. Πολλά παιδιά φτάνουν λύκειο και μισούν τα χψ μαθήματα επειδή στο γυμνάσιο είχαν έναν ΜΑΛΑΚΑ που δεν έκανε σωστά τη δουλειά του.
Λοιπόν κανένας καθηγητής δεν πρέπει να θεωρεί δεδομένο πως ο οποιοσδήποτε μαθητής θα ενδιαφέρεται να προσέξει.
Αν κάποιος καθηγητής βλέπει ότι μες στην ώρα του μαθήματος είναι 5-6 παιδιά που τον έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια τότε αν σκεφτεί πως είναι δικό τους φταίξιμο άρα αξίζουν τιμωρία για μένα δεν έπρεπε να είναι καθηγητής.
Η κοινή λογική για μένα λέει. Βλέπεις ότι οι μαθητές δεν προσέχουν στο μάθημά σου; τότε βελτίωσε το μάθημά σου και δώσε τους ένα κίνητρο (ενδιαφέροντος) να προσέξουν. Αν αντ' αυτού τους δώσεις τιμωρία τότε την επόμενη φορά δεν θα προσέξουν απλά θα κάνουν ότι προσέχουν, κοιτώντας με ένα ηλίθιο βλέμμα τον πίνακα και περινένοντας καρτερικά να περάσει η ώρα, ή απλά θα κάνου ό,τι έκαναν και την άλλη φορά απλά περισσότερο διακριτικά. Αν αυτή η στάση για κάποιον είναι ικανοποιητική, τα συλληπητήριά μου.