Σαν να μου λες, τόσα χρόνια είχαμε πολέμους μεταξύ των κρατών, τώρα σε πείραξε που γίνεται πόλεμος στην Παλαιστίνη, στο Ιράκ κλπ?
Δεν καταλαβαίνω γιατί τώρα το βλέπεις ηθικό. Όταν εμένα δηλαδή έρχεται και μου καπνίζει μέσα στην μούρη, όπου πέραν του ότι με ενοχλεί, γιατί ναι, δεν είμαι τόσο καλαίσθητος όσο ο καπνιστής ώστε να μου αρέσει η μυρωδιά του που μοσχοβολά, πέραν του ότι με πνίγει, πέραν του ότι προκαλεί καρκίνο κι όχι μόνο στους παθητικούς καπνιστές, πέραν όλων αυτών των προβλημάτων λοιπόν, έχω ή δεν έχω κάθε δικαίωμα να μην το γουστάρω, έτσι όπως δεν θα γούσταρες εσύ ας πούμε το να έρθω εγώ κοντά σου και να σε φτύνω? (πιο υγειές είναι από το να σου φυσώ τον καπνό, μην φοβάσαι).
Οπότε μήπως ο ανήθικος τελικά δεν θα είμαι εγώ κι ο κάθε άλλος που θα καρφώσει, αλλά εσύ κι ο κάθε ένας που πρώτα δεν σκέφτηκε τα παραπάνω?