Προσωπικά δηλώνω άθεος. Δε θεωρώ βέβαια τη θρησκεία σε καμία περίπτωση άχρηστη, τουλάχιστον τον Χριστιανισμό (τις αρχές του οποίου όπως και να 'χει γνωρίζω καλύτερα σε σχέση με αυτές των άλλων θρησκειών).
Ο Χριστιανισμός διδάσκει την αγάπη, το σεβασμό προς τον συνάνθρωπο, την ταπεινοφροσύνη κ.τ.λ. πράγματα τα οποία είναι απαραίτητα για έναν πολιτισμένο άνθρωπο. Όμως παράλληλα βρίσκω αρνητικό το γεγονός ότι οι άνθρωποι στηρίζουν τις δυνάμεις και τις ελπίδες τους σε μια θρησκεία /σε αυτόν.
Ο καθένας πρέπει να μάθει να εκτιμά το γεγονός ότι ό,τι πέτυχε, το πέτυχε επειδή ο ίδιος πάλεψε για αυτό.
ΔΕΝ υπάρχει καμία πνευματική δύναμη η οποία θα σου καλυτερεύσει τις συνθήκες ζωής αν εσύ κάθεσαι με σταυρωμένα χέρια μιζεριάζοντας και ελπίζοντας σε κάτι μόνο και μόνο επειδή δε μπορείς να λειτουργήσεις αυτόνομα και έχεις πείσει τον εαυτό σου ότι υπάρχει αυτή η δύναμη απλά για να δικαιολογήσεις αυτή σου την αδυναμία.
Μπορείς να ελπίζεις, σε σένα, ότι οι πράξεις σου θα οδηγήσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα που επιδιώκεις εφόσον εσύ κάνεις ότι καλύτερο μπορείς.
Προσωπικά, έτσι ζω. Σέβομαι το γεγονός ότι ζω σε αυτόν τον κόσμο με τα υπάρχοντά του, δεν σταματάω ποτέ να προσπαθώ για κάνω κάποια προσευχή σε κάποια ανώτερη δύναμη. Απλά υπομένω "τον πόνο"¨της κατάστασης μέχρι να περάσει γιατί, αποδεδειγμένα, όλα συνηθίζονται και ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα. Δεν έχω ανάγκη καμία θρησκεία να μου επιβάλλει τους κανόνες ηθικής της και τις παραδόσεις της.
ΜΠΟΡΕΙ τελικά τον κόσμο να τον έφτιαξε ο Θεός και να μου πρόσφερε θέση σε αυτόν, να υπήρξε ο Χριστός με τα ακριβή χαρακτηριστικά που του προσδίδει η Βίβλος και δε ξέρω 'γω τι άλλο. Δε μπορώ όμως αυτά να τα αποδείξω. Μου αρκεί που σέβομαι αυτό τον κόσμο και τη ζωή μου. Το "Ευχαριστώ" σε αυτούς είναι αυτός ο σεβασμός, αν υπάρχουν.
Η δύναμη της πίστης σε μια θρησκεία για τον "μέσο άνθρωπο" στηρίζεται κατά βάσην στο γεγονός ότι σε αυτή τη θρησκεία και τις αρχές της πιστεύουν και τα άτομα του περιβάλλοντος του ατόμου. "Πιστεύω εγώ, πιστεύουν οι γονείς μου, πιστεύουν οι γείτονες, οι φίλοι, οι γνωστοί, πιστεύει όλος ο κόσμος στη δύναμη της θρησκείας και των ελπίδων που δίνει".
Αυτό στις περισσότερες των περιπτώσεων έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη της μισαλλοδοξίας του πιστού για τους αλλόθρησκους. Ένας άθεος/ αλλόθρησκος, στα μάτια του πιστού, ουσιαστικά διαψεύδει τη πνευματική "δύναμη" που προσφέρει η θρησκεία στο άτομο και γίνεται εχθρικά αντιληπτός από τον πιστό. Φυσικά εδώ μπαίνει στη μέση και το γεγονός της κατάκρισης ό,τιδήποτε διαφορετικού, που ξεφεύγει από το "μέτριο", το "συνηθισμένο".
Κατά τη γνώμη μου οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι να πιστέψουν σε μια θρησκεία. Μια θρησκεία με τις αρχές που δίδαξε ο Χριστός θα είχε επιτελέσει το σκοπό της αν πιστευόταν πλειοψηφικά από ανθρώπους με ένα standard μορφωτικό επίπεδο, κριτική ικανότητα και προσωπικότητα.
Έτσι όπως είναι τα πράγματα σήμερα έχει αλλοιωθεί η ουσία της εν λόγω θρησκείας' την οποία ουσία δεν την αλλοιώνουν ούτε οι άθεοι, ούτε οι αγνωστικιστές ούτε οι αλλόθρησκοι παρά οι ίδιοι οι... "
χριστιανοί".
-petros
