Αυτό το 'χουμε αναφέρει ξανά εδώ, αλλά η επανάληψη δεν πειράζει κανέναν: ένα βιβλίο γράφει κάποια Χ πράγματα. Μια ομάδα ανθρώπων πιστεύει ότι αυτά που γράφει το βιβλίο ισχύουν 100%, στο ακέραιο, κατά γράμμα, τα πιστεύει πιο πολύ κι από αυτά που βλέπει με τα ίδια της τα μάτια.
Έρχεται κάποια στιγμή που κάποιος επιστήμων, όπως τον αποκαλούν, χρησιμοποιώντας πειράματα, παρατήρηση και κυρίως τη λογική, καταρρίπτει ένα χωρίο του βιβλίου, αποδεικνύει ότι είναι αδύνατον να αποτελούν πραγματικά γεγονότα τα όσα περιγράφονται.
Αν η ομάδα πιστών έχει δύναμη θα προσπαθήσει πρώτα να τον αφανίσει, μετά να έρθει με τα νερά του. Θα πει ότι αυτό το χωρίο τελικά ήταν συμβολικό, όχι κυριολεκτικό. Αργότερα εμφανίζεται κι άλλος επιστήμονας (ή απλά άνθρωπος που χρησιμοποιεί τη λογική του), και μετά κι άλλος και πολλοί ακόμη που θα καταρρίπτουν κομμάτια του βιβλίου. Και κάθε φορά η ιστορία θα επαναλαμβάνεται: το χωρίο τελικά είναι συμβολικό, όχι απλά λάθος ή ψέμα ή παραμύθι.
Κάπως έτσι σιγά-σιγά φτάσαμε κι εμείς στο σήμερα. Είμαστε στο στάδιο που αν όχι όλο, σχεδόν όλο το μέρος του βιβλίου που περιέχει "περίεργα", "μαγικά", "θεϊκά" γεγονότα (και οι δοξασίες γενικότερα) έχει καταρριφθεί ή εξηγηθεί με φυσικούς νόμους και πλέον λέγεται μόνο ότι όλα είναι συμβολικά ή ανεξήγητα λόγω της ανάμειξης του θεού που δεν ανήκει στο φυσικό κόσμο, για να εξηγηθούν τα αδικαιολόγητα και να κρατηθούν οι πελάτες, συγγνώμη, οι πιστοί.
