Το αυτεξούσιο που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο είναι συλλογικό, όχι ατομικό. Προφανώς λοιπόν, για λάθη εκπεσόντων ανθρώπων πληρώνουν κάποιοι που δεν φταίνε. Το γεγονός αυτό υπάρχει στη θρησκεία μας για να ισχυροποιήσει το μαζικό αγώνα που έχει αποτελέσματα και να μην αφήνει την ευκολία στον άνθρωπο οτι "εντάξει μωρέ, ό,τι είναι να κάνω θα το κάνω μονος μου." Χαρακτηριστικό της χριστιανικής φιλοσοφίας είναι οτι δεν υπάρχει μονάδα στον αγώνα για καλύτερο κόσμο, αλλά σύνολο. Όταν λοιπόν σκάνε μύτη οι αχάριστοι υποκριτές κομμουνιστές, το παίζουν άθεοι ενώ στην ουσία λένε ό,τι είπε κι ο Χριστός 20 αιώνες μετά, πραγματικά αυτό ισχυροποιεί την άποψή μου οτι ο άνθρωπος δεν αξίζει έναν καλύτερο κόσμο, τον έχασε οριστικά και δεν δέχομαι ούτε μία κατηγορία για το Θεό, τη στιγμή που καθένας απο μας καθημερινά συντελεί στους νεκρούς και τα θύματα του Τρίτου Κόσμου. Όταν σταματήσουμε να οδηγάμε αυτοκίνητο, να σπαταλάμε άσκοπα ενέργεια για το καπρίτσιο μας, όταν σεβαστούμε ΟΛΟΙ τον πλανήτη που μας δώθηκε και τους συγκατοίκους μας πάνω σε αυτόν, αν και τότε δεν διορθωθεί το χάλι αυτό που ΕΜΕΙΣ καταντήσαμε τον κόσμο, τότε μόνο θα έχουμε το δικαίωμα ως άνθρωποι να ρίξουμε μια ευθύνη στο Θεό για την κατάσταση. Μέχρι τότε ας κοιτάξουμε καλύτερα τι κάνουμε εμείς για να πεθαίνουν συνάνθρωποί μας. Όταν ο Θεός πιστεύεται ως δύναμη ελπίδας, τότε είναι ανύπαρκτος και δήθεν επινοημένος από ονειροπόλους. Όταν είναι να απαλλαχθούμε από τις προσωπικές μας ευθύνες, τότε και υπάρχει Θεός και ευθύνεται για όλα. Αν αυτό δεν είναι το επιστέγασμα του ανθρώπινου κωλοπαιδισμού, τότε τι είναι; Όχι λοιπόν κύριοι και κυρίες, δεν αξίζουμε έναν καλύτερο κόσμο. Ας μας σκοτώσουν τα λάθη μας. Πάντως λάθη του Θεού δεν είναι.
Το έχουμε ήδη πει οτι ξεφεύγει από την ανθρώπινη λογική η θρησκεία και γι'αυτο δε μπαίνει ουτε σε εργαστήρια, ούτε σε μικροσκόπια.
Εντάξει ναι, όπως σχεδόν όλες οι ιδεατές φιλοσοφίες, έτσι και ο Χριστιανισμός έχει στοιχεία ουτοπικά. Επειδή όμως στόχος δεν είναι η Ιθάκη, αλλά το ταξίδι, δεν είπε κανείς οτι πρέπει να γίνουμε όλοι τέλειοι. Άλλωστε αυτό συντηρεί έναν αέναο κύκλο προσπαθειών και αγώνων που βασανίζουν τον άνθρωπο εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το ζητούμενο της θρησκείας μας είναι να φτάσεις στα μισά από όσα λέει. Τότε ο κόσμος θα βελτιωθεί θεαματικά. Σκοπός είναι να κινείσαι προς αυτήν την κατεύθυνση, όχι να φτάνεις στο τέρμα.
Το γεγονός πάντως οτι αποδέχεσαι οτι δεν θα μπορούσες να νοιαστείς για τον άλλο, όπως τον εαυτό σου, τη στιγμή που υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν, με όλο το θάρρος, σου αφαιρεί κάθε δικαίωμα να πεις ποτέ οτι φταίει άλλος εκτός από τον άνθρωπο για την κατάντια του κόσμου. Όχι οτι το είπες, απλώς το αναφέρω.
