Για να ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα.
1. Όλες οι θρησκείες είναι ανθρώπινα δημιουργήματα, μπροστά στο φόβο του θανάτου.
2. Η κβαντική θεωρία μας λέει (έχει αποδειχθεί πειραματικά) ότι το κενό, δηλαδή το τίποτα, βρίθει από υποατομικά σωματίδια, η διάρκεια ζωής των οποίων είναι απειροελάχιστο κλάσμα του δευτερολέπτου.
Η δημιουργία του σύμπαντος πιθανόν να οφείλεται στην τυχαία υλοποίηση ενός υποατομικού σωματιδίου, από το οποίο βέβαια άρχισε το Big Bang.
Αυτό δεν το αποκλείει η κβαντική θεωρία.
3. Οι επιστήμονες είναι είτε άθεοι, είτε αγνωστικιστές, είτε πιστοί σε κάποιο θεό. Κανένας όμως δε έχει πεί ότι απέδειξε την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του θεού. Είναι πέρα από τα όρια της επιστήμης (ίσως για πάντα) να αποδειχθεί αυτό.
Επομένως το να μαλλώνουμε για το αν υπάρχει ή όχι θεός δεν έχει νόημα.
4. Εγώ προσωπικά δε μπορώ να δεχθώ καμμία θρησκεία, γιατί όπως προανέφερα όλες είναι ανθρώπινα δημιουργήματα.
Το ξέρω ότι είναι παρηγορητικό να πιστεύεις ότι ο κόσμος έχει κάποιο νόημα, κάποιο σκοπό.
Όμως αν αποδράσεις από αυτή την ανάγκη για παρηγοριά, απαλλαγείς για μια στιγμή από το φόβο του θανάτου. και δεις κατάματα τα δόγματα των θρησκειών, θα καταλάβεις ότι είναι παραμύθια για παιδιά.
Άλλωστε είναι γνωστό ότι ένα μέρος της Χριστιανικής θρησκείας είναι η μυθολογία του Εβραϊκού λαού.
Για την ηθική, το ξαναλέω.
Ένας καλός άνθρωπος θα κάνει το καλό, ένας κακός το κακό. Για να κάνει όμως ένας καλός άνθρωπος το κακό, πρέπει να βάλει το χεράκι της η θρησκεία. Έχουμε πάρα πολλά παραδείγματα στην ανθρώπινη ιστορία.
