Ενταξει τοτε οσοι ειναι θεωρητικη ποιο μαθημα εχει μεγαλυτερη δυσκολια???
Κι εγώ με τη σειρά μου θα σου παραθέσω την προσωπική μου επί του θέματος άποψη.
Στο μάθημα με τον μεγάλο συντελεστή βαρύτητας, τα αρχαία Ελληνικά: το κομμάτι του γνωστού, αφορά τον φιλοσοφικό λόγο, περιλαμβάνει 4 έργα, τον Πρωταγόρα και την Πολιτεία του Πλάτωνος, τα Ηθικά Νικομάχεια και τα (παρα)πολιτικά του Αριστοτέλους και ασχολούμαστε κυρίως με την έννοια της αρετής. Έχει αρκετά σχόλια και αναλύσεις, κάποια κομμάτια είναι πιο ένδιαφέροντα απο άλλα. Έχει αρκετή εισαγωγή, σε ορισμένα σημεία στρυφνή (Πολιτεία κυρίως), σε άλλα σημεία μαθαίνεις για την βιογραφία του Αριστοτέλους (βαρετή). Τα κείμενα, πλην 3, δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερες μεταφραστικές δυσκολίες. Ο Επιτάφιος του Περικλέους σαφώς και είναι πιο ενδιαφέρων κείμενο, από τα αποσπάσματα που μας παραθέτουν.
Σε ό,τι αφορά το άγνωστο: Υπάρχει μεγάλη ποικιλία από κείμενα που θα κάνεις και στο σχολείο και στο φροντιστήριο. Καλό είναι να καλύψεις ό,τι τυχόν απορίες και κενά έχεις στην γραμματική, ώστε να ρίξεις το βάρος στη συντακτική ανάλυση και να μάθεις πλάγιο λόγο, ανάλυση μετοχών σε προτάσεις ή σύμπτυξη προτάσεων σε μετοχές κλπ και μετατροπές υποθετικών λόγων σε άλλα είδη. Συνήθως κάθε άγνωστο έχει 1-2 γραμμές με κάποια μεταφραστική δυσκολία ή κάτι το "περιίεργο" συντακτικά. Με εξαίρεση το άγνωστο στις πανελλήνιες β λυκείου το 2002, οἱ τῶν Κρητῶν νόμοι, όλα τα υπόλοιπα ήταν μέσα σε λογικά πλαίσια.
Καλούτσικα τα αρχαία λοιπόν, με μικρό βαθμό δυσκολίας.
Στο μάθημα με τον μικρό συντελεστή βαρυτητος: Η ιστορία κατεύθυνσης είναι αποκλειστικά θέμα παπαγαλίας. 100κάτι σελίδες είναι, συνήθως πυκνογραμμένες. Αν είσαι παπαγαλάκι, πας άνετα. Αν μισείς θανάσιμα την παπαγαλία και δυσκολεύεσαι να γίνεσαι φερέφωνο του μουγγού βιβλίου -όπως εγώ- το παπαγάλισμα θα είναι μία επώδυνη διαδικασία. Κανείς πάντως τον Μάϊο-Ιούνιο δεν θα εξετάσει την κριτική σου ικανότητα ή τις ιστορικές σου γνώσεις. Θα βαθμολογηθείς κατά 75% με βάση την παπαγαλιστική σου ικανότητα και κατά 25% από τον σχολιασμό-ανάλυση των ιστορικών παραθεμάτων στις ομάδες Γ και Δ.
Όσον αφορά τα Λατινικά: Είναι τα κείμενα 21-50, 24 κείμενα προς μετάφραση (εξαιρούνται τα 22, 26, 33, 35, 39 και 50), όλα μέσα από συντακτικό και γραμματική. Έχεις 80 γραμματικά και συντακτικά φαινόμενα και ισάριθμες εξαιρέσεις. Δεν έχει κάποια άλλη δυσκολία. Πλάγιος λόγος, υποθετικοί λόγοι και σκοπός από τα αγαπημένα θέματα. Με συστηματικό διάβασμα και χωρίς κενά από την γραμματική της Β Λυκείου προσφέρονται για 90+. Ίσως το πιο εύκολο μάθημα.
Τέλος, η λογοτεχνία: Καμία απολύτως σχέση με τα κείμενα όπως τα ήξερες μέχρι στιγμής. Καμία απολύτως σχέση και με τα κείμενα γενικής της γ λυκείου. Τα πεζά είναι πολύ κοψοφλέβια. Τα ποιήματα πάνε κι έρχονται. Παίζει ρόλο ο καθηγητής ή η καθηγήτρια και στο σχολείο και στο φροντιστήριο, αν κάνεις. Το κακό είναι η υποκειμενικότητα στην βαθμολόγηση και η ποικιλία απόψεων που κυκλοφορεί.
Η Α1 ερώτηση σου ζητάει είτε να ονομάσεις 3 ή 5 χαρακτηριστικά του λογοτέχνη και να εντοπίσεις 1 παράδειγμα στο δοθέν απόσπασμα ή (όπως φέτος) σου δίνει 3 ή 5 χαρακτηριστικά του λογοτέχνη και ζητά απλώς να τα επιβεβαιώσεις με αναφορά σε συγκεκριμένα παραδείγματα. Το κακό είναι, όπως φέτος, ότι λόγω του ότι ο Καβάφης έχει ιδιαίτερη γλώσσα, ιδιάζουσα, κράμα δημοτικής, λόγιας, με τύπους από Πόλη και Αλεξάνδρεια, πολλοί βαθμολογητές το εξέλεβαν ότι θέλει 1 παράδειγμα από κάθε 1 από τα 4 στοιχεία του μείγματος Καβαφικής γλώσσας, δηλαδή ζήταγαν 4 παραδείγματα για την γλώσσα ενώ η εκφώνηση ήθελε 1!!!
Η Β1 ερώτηση σου δίνει σε 2-3 γραμμές την άποψη κάποιοιυ μελετητή (συνήθως είναι από τους μελετητές που έχουν κριτικές και απόψεις στο τέλος του βιβλίου) και σου ζητά να την επιβεβαιώσεις μέσα από το κείμενο. Συνήθως πιο σταθερή είναι αυτή η ερώτηση, αφού πάντα σου δίνει μία άποψη "σίγουρη" και δεν παίζει να σου πει ο διορθωτής ότι δεν ισχύει αυτή ηάποψη κατά την προσωπική μου γνώμη.
Η Β2 ερώτηση μπορεί να σου ζητά εκφραστικά μέσα, αφηγηματικές τεχνικές, χαρακτηριστικά τεχνοτροπίας, ύφους, οτιδήποτε από το απόσπασμα και συνήθως από 1 παράδειγμα για την κάθε μία. Είθισται στα πεζά να καίει κόσμο, ενώ στα ποιήματα -και δη τα εκφραστικά μέσα- είναι ποικίλα και εύκολα. Πάλι παίζει ρόλο η υποκειμενικότητα στη βαθιμολόγηση, καθ' ο μέρος αιτείται και ο σχολιασμός, πέραν του εντοπισμού.
Η Γ ερώτηση σου δίνει 2-3 αράδες ή στίχους και σου ζητά να τους σχολιάσεις μέσα σε ορισμένο αριθμό λέξεων. Μπορεί όπως το 2011 να σπάσει σε 2 μερικότερες ερωτήσεις. Πιάνει 25/100 μονάδες και είναι η πιο φόβια σε υποκειμενισμό.
Τέλος, η Δ ερώτηση σου δίνει ένα παράλληλο πεζό ή ποίημα και σου ζητά να βρεις ομοιότητες και διαφορές όσον αφορά το περιεχόμενο. Επίσης, παίζει μεγάλο ρόλο ο υποκειμενισμός.
Λόγω αυτών των στοιχείων, θα έλεγα ότι είναι το μακράν πιο δύσκολο και απεχθές μάθημα.
