Άκου να δεις αγορίνα. Εγώ από 7 ετών ήθελα να γίνω ηλεκτρολόγος. Έβλεπα τον θείο να φτιάχνει από τρεις τηλεοράσεις μία, και μου φάνηκε τόσο ενδιαφέρον που μεγάλωσα με αυτό το όνειρο.
Περνούσαν τα χρόνια και μαθηματικά-φυσική δεν μπορούσα να τα καταλάβω με τίποτα. Δευτέρα λυκείου άλλαξα δύο φροντιστήρια μέσα στην χρονιά. Στην τρίτη λυκείου έκανα ιδιαίτερα. Στην δεύτερη φορά που έδωσα πανελλήνιες πήγα σε άλλο φροντιστήριο.
Έφτασα 18 χρονών και κατάλαβα ότι, τελικά, δεν έφταιγε ο καθηγητής αλλά εγώ. Εγώ δεν μπορούσα να καταλάβω την λογική της φυσικής και των μαθηματικών, της φυσικής περισσότερο. Άντε πες μαθηματικά έχει και έναν σταθερό τύπο ή θεώρημα, στην φυσική που στο διάολο βγάζουν τους τύπους στις ασκήσεις δεν κατάλαβα ποτέ. Διάβαζα όλη μέρα, έπρηζα τον καθηγητή και πάλι δεν μπορούσα να την καταλάβω.
Τότε είπα στον εαυτό μου πως ηλεκτρολόγος δεν πρόκειται να γίνω. Μπορούσα να περάσω έστω σε ΤΕΙ, χαμηλή η βάση τότε, αλλά ήξερα πως δεν θα την τελείωνα ποτέ!
Αυτογνωσία. Πέρασα Γεωπονία από καραμπόλα. Τουλάχιστον πήρα οικονομική κατεύθυνση και κάνω ενδιαφέροντα μαθήματα.
Αν δεν χαμπαριάζεις από τα βασικά μαθήματα που θα βρεις στην σχολή, μην την επιλέξεις, όσο και να την αγαπάς. Δεν θα καταφέρεις τίποτα. Βρες κάτι άλλο.