Tα greeklish είναι η φυσική εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας. Πρέπει να τα αποδεχτείτε.
Επειδή παρόμοιες σκέψεις εκφράζονται συχνά, θα αποπειραθώ να καταθέσω την προσωπική μου άποψη. Η μιγαδική γραφή ήταν αναμενόμενο να περιοριστεί, αν όχι ελαχιστοποιηθεί, αφού το πάγιο αίτημα να υποστηρίζονται οι ελληνικοί χαρακτήρες ικανοποιήθηκε. Και αφού αυτό συντελέστηκε, η πλειοψηφία των χρηστών άρχισε να αποτάσσεται τον συγκεκριμένο τρόπο γραφής. Έπειτα, η χρήση των Greeklish σε περιπτώσεις όπως η οικονομία χρόνου ή ως απότοκος ενός γλωσσικού προβλήματος (όταν πρόκειται λ.χ. για περίπτωση δυσορθογραφίας) δεν τα ανάγει σε φλέγον θέμα της επικαιρότητας. Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν προεξοφλεί τον χαρακτηρισμό του ζητήματος ως ήσσονος σημασίας, καθώς ο κίνδυνος που προανέφερα καιροφυλακτεί, ιδίως όταν η περιστασιακή χρήση καθίσταται συνήθεια.
Κατά τα άλλα, το ζήτημα της αντικατάστασης του ελληνικού αλφαβήτου από το λατινικό είναι ουσιαστικά ανύπαρκτο. Καθώς όμως πρόκειται για ένα ζήτημα βαρύνουσας πνευματικής, παιδευτικής και ιστορικής σημασίας, είναι μάλλον ατυχές να παίζουμε εν ου παικτοίς. Συνεπώς, η ανακίνηση του θέματος μέσω δημοσιευμάτων του Τύπου, πόσω μάλλον εδώ, είναι στην πραγματικότητα άστοχη. Κανένας καταξιωμένος επιστήμονας, κανένας υπουργός Παιδείας, καμία υπηρεσία δεν έθεσαν τέτοιο ζήτημα, ώστε να οδηγηθεί ένας επίσημος φορέας στη διαπραγμάτευσή του. Εξάλλου, παρεμφερείς συζητήσεις ή άκαιρες ενέργειες από θεσμούς θα ήταν δυνατό να εγείρουν ερωτήματα εκ του μη όντος. Έχοντας αυτό κατά νου, ένας οποιοσδήποτε γραφικός ή ιδιόμορφος τύπος που υποστηρίζει τη χρήση του λατινικού αλφαβήτου, δεν είναι επιτρεπτό να αναγορεύεται σε αντίπαλο συζητητή της πολιτείας ή άλλων επίσημων φορέων. Ούτε είναι δυνατό η πρώτη να σκιαμαχεί εναντίον κάποιας ιδιότυπης στάσης που δήθεν επιβουλεύεται το ελληνικό αλφάβητο και επιζητά εμπρόθετα την αντικατάστασή του από το πιο εύχρηστο λατινικό. Για τούτο, η αναμέτρηση με σκοτεινές δυνάμεις που υποτίθεται ότι αποσκοπούν στην καθιέρωση του λατινικού αλφαβήτου είναι υπερβολική και αδικαιολόγητη.
Εξετάζοντας το ζήτημα επί της ουσίας, ένας νουνεχής πολίτης θα διαπίστωνε ότι οι Έλληνες είναι αδιανόητο να απεκδυθούν κάτι που αποτελεί προσδιοριστικό στοιχείο της ταυτότητάς τους. Η αποτύπωση της Ελληνικής με ένα ολοκληρωμένο και επαρκές αλφάβητο αποτελεί ιδιόμορφο πολιτιστικό μόρφωμα το οποίο κανείς δεν δικαιούται να μεταβάλει εποχούμενος από κάποια χρησιμοθηρική ή πρακτική σκοπιμότητα. Και, ως επιμύθιο, μια χρήσιμη επισήμανση που κακώς λαμβάνει προεκτάσεις εθνικιστικής πατριδοκαπηλίας: το λατινικό αλφάβητο, όπως διδάσκεται σήμερα, είναι στην πραγματικότητα το δυτικό ελληνικό αλφάβητο της Χαλκίδας που μεταφέρθηκε στην ιταλική χερσόνησο και διαδόθηκε από τους Λατίνους.
