Εύκολα θέματα στις πανελλήνιες;

[Guest 515609]

Ε τι να πω?Λετε να εχω πεσει και εγω τοσο πολυ σε αυτην την παγιδα?

Προσπαθω να το δσω οσο αντικειμενικα γινετε.Δεν μπορω παρα να πω οτι τα φετινα Μαθηματικα Κατευθυνσης ηταν αρκετα πιο δυσκολα απο τα περσυνα,ενω η Φυσικη Κατευθυνσης ηταν πιο δυσκολη φετος (με εξαιρεση το Θεμα Δ).Το ιδιο και για Μαθηματικα Γενικης

Τοσο παραλογος ειμαι?Τοσο μερολιπτικα τα βλεπω?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Chris1993]

Μαθηματικά Γενικής : Τα δυσκολότερα έβερ και μάλιστα χωρίς συγκρίσεις με τα υπόλοιπα έτη!!
Μαθηματικά Κατεύθυνσης : Πιστεύω οτι σε θέμα δυσκολίας ήταν μέτρια αλλά ήταν πολλά κάτι που το κατατάσσει μαζι συνολικά μαζι με το 2008 σε δυσκολία.
Φυσική Κατεύθυνσης : Μετά φυσικά απο το 2005 είναι τα δυσκολότερα θέματα!
ΑΕΠΠ : To μάθημα γίνεται όλο και δυσκολότερο και είναι φυσιολογικό!Είχε παγίδες φέτος αλλά ήταν σε νορμάλ επίπεδα!
ΑΟΔΕ : Τι να πώ; 6 κομμάτια αντί για 3 ανάπτυξης??
Έκθεση : Μαζί με το 2007 , θα φιγουράρει σε ποσοστά αριστούχων κάτω απο 1,5%.
ΑΟΘ : Kλασσικά θέματα με λίγες παγιδούλες αλλά τίποτα το τσουχτερό!

Συνολικά : Χτύπησαν σε όλα σχεδόν τα μαθήματα και ιδιαίτερα στα μαθήματα βαρύτητας για όλα τα πεδία !
Νομίζω οτι φέτος θα έρθουν τα πάνω-κάτω φέτος!Είναι νομίζω η δυσκολότερη συνολικά χρονιά και γιαυτο οι βάσεις θα φτάσουν κόντα στις βάσεις του '05 και κάτω απο του '08

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Imadlak]

Ενταξει,δεν ηταν θεματα αυτα στα Μαθηματικα κατευθυνσης και στη Φυσικη ιδιαιτερα...Που να σου φτασουν 3 ωρες να τα λυσεις??Ουτε 13 δεν φτανουν!!! Αφου απο ενα σημειο και μετα αδιαφορουσα για το πως θα γραψω γιατι ηξερα οτι δεν θα γραψω με αυτα τα θεματα...
Δεν ειναι με τα καλα τους,προσπαθουν να απαξιωσουν το εκπαιδευτικο συστημα βαζοντας παλουκια!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Insomnie]

Ενταξει,δεν ηταν θεματα αυτα στα Μαθηματικα κατευθυνσης και στη Φυσικη ιδιαιτερα...Που να σου φτασουν 3 ωρες να τα λυσεις??Ουτε 13 δεν φτανουν!!! Αφου απο ενα σημειο και μετα αδιαφορουσα για το πως θα γραψω γιατι ηξερα οτι δεν θα γραψω με αυτα τα θεματα...
Δεν ειναι με τα καλα τους,προσπαθουν να απαξιωσουν το εκπαιδευτικο συστημα βαζοντας παλουκια!!

Πως ακριβώς απαξιώνουν το εκπαιδευτικό σύστημα τα δύσκολα θέματα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Bemanos]

Πως ακριβώς απαξιώνουν το εκπαιδευτικό σύστημα τα δύσκολα θέματα?

γιατι αυτος που δεν εχει για φροντιστηρια, ειναι αυτοματα εκτος συναγωνισμου. Οι ασκησεις που υπαρχουν στα σχολικα βιβλια απ'εχουν ετη φωτος σε δυσκολια με αυτα που βαζουν στο τελος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Civilara]

Ενταξει,δεν ηταν θεματα αυτα στα Μαθηματικα κατευθυνσης και στη Φυσικη ιδιαιτερα...Που να σου φτασουν 3 ωρες να τα λυσεις??Ουτε 13 δεν φτανουν!!! Αφου απο ενα σημειο και μετα αδιαφορουσα για το πως θα γραψω γιατι ηξερα οτι δεν θα γραψω με αυτα τα θεματα...
Δεν ειναι με τα καλα τους,προσπαθουν να απαξιωσουν το εκπαιδευτικο συστημα βαζοντας παλουκια!!

Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται. Στη μπουνάτσα όλοι καλοί είναι.

Και που να είχες δέσμες! Εκεί να δεις παλούκια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Insomnie]

γιατι αυτος που δεν εχει για φροντιστηρια, ειναι αυτοματα εκτος συναγωνισμου. Οι ασκησεις που υπαρχουν στα σχολικα βιβλια απ'εχουν ετη φωτος σε δυσκολια με αυτα που βαζουν στο τελος

Μα αυτό συμβαίνει κάθε χρονιά,δε ξέφυγαν φέτος τα θέματα από το επίπεδο του σχολικού βιβλίου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Pagitas]

Μα αυτό συμβαίνει κάθε χρονιά,δε ξέφυγαν φέτος τα θέματα από το επίπεδο του σχολικού βιβλίου.

Μην τους το χαλας. Ειναι μια πολυ καλη δικαιολογια για οσους δεν καταφερνουν να ανταπεξελθουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 278211]

Ξεθάβω το θέμα γιατί νομίζω ότι έχει αποκτήσει και πάλι ενδιαφέρον, με βάση τα θέματα που έπεσαν σήμερα.

Πιστεύω ότι είναι πολύ καλό να πέφτουν δύσκολα θέματα στις εξετάσεις, επειδή έτσι έχει ένας άριστος μαθητής το περιθώριο να έχει κάποιο λαθάκι, δε χρειάζεται να προσέχει την παραμικρή λεπτομέρεια τις λεπτομέρειας και να χάνει την ουσία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DarthFederer]

Τα θεματα δεν πρεπει να ειναι ουτε ευκολα ουτε δυσκολα. Πρεπει να εχουν μια κλιμακωση. Για εναν διαβασμενο να βγαινει νορμαλ το 15-16 κι απο εκει και περα να ξεχωριζουν οι καλοι απο τους πολυ καλους/ταλεντα/φωτεινους παντογνωστες (πειτε τους οπως θελετε). Το ασχημο ειναι να μην υπαρχει κλιμακωση. Επισης το χειροτερο για την ψυχολογια ενος μαθητη που δινει Πανελληνιες ειναι που ασχολουνται ολοι με αυτον. Ο καθε ασχετος δημοσιογραφος λεει το μακρυ του και το κοντο του και επηρεαζουν εναν ανθρωπο που ουτως ή αλλως ειναι απιστευτα πιεσμενος. Σε αυτο θεωρω οτι ειμαι τυχερος, που γλυτωσα αυτη την απιστευη φασαρια και οταν εδωσα εξετασεις δεν ασχολιοταν κανενας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fockos]

Όταν εμείς έιχαμε 18 μαθήματα και δίναμε σαφώς έπρεπε να ήτανε εύκολα τα περισσότερα μαθηματα τώρα που είναι 6 πρέπει να είναι δύσκολα τουλάχιστον κάποια από αυτά ίσως λίγο πιο εύκολα από ότι στις δέσμες. Όσο δύσκολα και να είναι τα θέματα αυτός που είναι να περάσει θα περάσει.

Θεωρώ όμως ότι τα μαθηματικά και την φυσική έπρεπε να βάλουν πιο εύκολα ()

όμως βιολογία και χημεία πιο δύσκολα. Ειδικά βιολογία κατεύθυνσης πιστεύω ότι έχει ακρετά χαμηλό δείχτη δυσκολίας......

Για την θεωρητική θεωρώ ότι βάζουν εύκολα συγκριτικά και είναι αδικία καθαρή για τις χαμηλόβαθμες σχολές του 3ου πεδίου.

Επίσης θεωρώ λάθος να έχεις επιλογή ανάμεσα σε φυσική γενικής, ιστορίας γενικής και μαθηματικά γενικής 3 μαθήματα με τελείως διαφορετικό δείχτη δυσκολίας


Φυσική γενικής είναι καλό να διδάσκεται όποιος πάει για ιατρικές παρά η κατεύθυνση,
ενώ στην χημεια θα έρπεπε να βάλουν και λίγο οργανική....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 278211]

Όταν εμείς έιχαμε 18 μαθήματα και δίναμε σαφώς έπρεπε να ήτανε εύκολα τα περισσότερα μαθηματα τώρα που είναι 6 πρέπει να είναι δύσκολα τουλάχιστον κάποια από αυτά. Όσο δύσκολα και να είναι τα θέματα αυτός που είναι να περάσει θα περάσει.

Θεωρώ όμως ότι τα μαθηματικά και την φυσική έπρεπε να βάλουν πιο εύκολα ()
όμως βιολογία και χημεία πιο δύσκολα. Ειδικά βιολογία κατεύθυνσης πιστεύω ότι έχει ακρετά χαμηλό δείχτη δυσκολίας.

Αυτό είναι το θέμα στη βιολογία, στο ΑΟΔΕ κλπ. Συχνά δεν εξετάζουν πόσο έχεις κατανοήσει την ύλη, με θέματα κρίσεως, πχ με το να περιγράφουν ένα πρόβλημα και να καλούν το μαθητή να το λύσει εφαρμόζοντας τις γνώσεις του, αλλά είναι ερωτήσεις εντελώς θεωρητικές και άκυρες, που το μόνο που εξετάζουν είναι τις ικανότητες του μαθητή στην απομνημόνευση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nPb]

Δεν ξέρω που θα μπορούσα να τοποθετήσω το παρακάτω κείμενο, όμως νομίζω ότι έχει σχέση με το κοινωνικό φαινόμενο των πανελληνίων. Διάβασα το παρακάτω κείμενο του Χ.Χωμενίδη.


Γράμμα σε ένα κορίτσι που θα αποτύχει στις Πανελλαδικές

Το χειρότερο, όταν θα βγουν τα αποτελέσματα, δεν θα είναι η προσωπική, η δική σου τσαντίλα. Εσύ, από προχθές, που έγραψες άλλα αντ’ άλλων στην Ιστορία, ξέρεις περίπου τι να περιμένεις. Το χειρότερο τότε θα ’ναι η απογοήτευση των γονιών σου. Το ελαφρώς αφ’ υψηλού βλέμμα του πατέρα σου - εκείνος, βλέπεις, είχε πετύχει με την πρώτη το 1980 στην ΑΣΟΕΕ κι ας μεγάλωσε στο χωριό, και ας μάζευε ελιές αντί να κάνει φροντιστήριο. Το παρηγορητικό χάδι της μάνας σου και οι κουβέντες της με συγγενείς και φίλους: «Το παιδί είχε μιαν ατυχία… Ναι, εννοείται πως θα ξαναδώσει…». Κι ο θείος Στέλιος να δικαιώνεται που πάντα πίστευε πως είσαι ηλίθια. Και η κολλητή της μάνας σου να ρωτάει -μες στην αδιακρισία- μήπως τυχόν είχες περίοδο εκείνη τη μοιραία μέρα και οι πόνοι δεν σε άφησαν να συγκεντρωθείς.

Το χειρότερο θα είναι οι νοεροί τους υπολογισμοί πόσα ξοδέψανε σε ιδιαίτερα τα τρία τελευταία χρόνια και πόσα έχουν να πληρώνουν ακόμα. Και η πίκα τους με τον φιλόλογο που τους είχε διαβεβαιώσει πως θα πετύχαινες, ο κόσμος να χαλάσει. Νιώθουν -κι ας μην το ομολογούν ούτε στους εαυτούς τους- σαν να ποντάρανε σε λάθος άλογο. Τα ρίχνουν στον προπονητή, τα ρίχνουνε στο στάβλο -δηλαδή στο σχολείο- τα ρίχνουν στην ατμόσφαιρα που επικρατούσε μες στο σπίτι αφότου η μαμά έπιασε τον μπαμπά σχεδόν στα πράσα με εκείνη τη συνάδελφό του, στους συνεχείς καβγάδες τους οι οποίοι σε αποσπούσαν απ’ το διάβασμα. Τα ρίχνουνε σε εκείνους κι εν τέλει σε εσένα…

Πώς να τους εξηγήσεις ότι και καθαρόαιμο του ιπποδρόμου να ήσουν, οι Πανελλαδικές δεν μοιάζουν με κανονική κούρσα; Έχουν τόσο παράλογους κανόνες, ώστε το μόνο που μετράει ουσιαστικά είναι να φοράς χοντρές παρωπίδες, να βάζεις το κεφάλι κάτω και να τρέχεις δίχως να σκέφτεσαι τίποτα απολύτως. Στο μάθημα της Ιστορίας, φερ’ ειπείν, οφείλεις να αποστηθίσεις καμιά τριακοσαριά σελίδες, με τα «και» και με τα κόμματα τους, ώστε το γραπτό που θα παραδώσεις να μοιάζει με φωτοτυπία του διδακτικού βιβλίου. Στην Έκθεση, πρέπει να μάθεις να υποστηρίζεις τις πιο ανόητες απόψεις, ότι το διαδίκτυο απομονώνει δήθεν τους ανθρώπους, πως τα παιδιά νιώθουν βαριά στους ώμους τους την ευθύνη για τη σωτηρία του περιβάλλοντος… Πού τους κατέβηκαν όλα ετούτα του Υπουργείου Παιδείας και των καθηγητών; Τα έχουν δει ποτέ τα παιδιά; Ή καθρεφτίζουν απλώς στα μάτια των μαθητών τη δική τους αλαζονεία; Τα είχες πει μια μέρα έξαλλη στον πατέρα σου. «Έτσι λειτουργεί το σύστημα», σου είχε απαντήσει εκείνος, με ένα ηττημένο μάλλον ύφος. «Μακάρι όταν εσύ μεγαλώσεις να καταφέρεις να τους αλλάξεις. Για αυτό, για να έχεις δύναμη κι επιρροή, πρέπει να μπεις στο Πανεπιστήμιο…».

Και τώρα που τα σκάτωσες στις εξετάσεις; Που τον Σεπτέμβριο ο γιος των κουμπάρων θα μετακομίσει στην Ξάνθη -έκτος, παρακαλώ, επιτυχών στο Πολυτεχνείο!- και η κόρη των Αλβανών του ισογείου θα γραφτεί, άκουσον άκουσον, στην Παιδαγωγική; Εσύ, μικρή μου αποτυχία, τι σκοπεύεις να κάνεις; Να πας στο παρακατιανό ΤΕΙ που σε έριξε η κακιά ώρα και δεν (θες να) θυμάσαι ούτε καν το όνομά του; Όχι ασφαλώς! Θα στρώσεις κάτω κώλο και θα ξαναδοκιμάσεις! Τον Μάιο του 2014, θα βγάλεις από πάνω σου το στίγμα. Θα απαλλάξεις τους καλούς γονείς σου από το μαράζι. Σε λίγα χρόνια δε, όταν θα αριστεύεις στη Σχολή και θα ετοιμάζεσαι για μεταπτυχιακά, κανείς δεν θα θυμάται πως είχες μπει με τη δεύτερη.

Τόσο καλά… Έλα όμως που και μόνο η θέα των σχολικών βιβλίων σού φέρνει πλέον αναγούλα; Που η προοπτική να ξαναμπείς απ’ το φθινόπωρο στο ίδιο μαγγανοπήγαδο -γνωστό κείμενο, άγνωστο κείμενο, γραμματικά φαινόμενα, συνώνυμα και αντώνυμα- σου φαίνεται εφιάλτης; Και έχεις από πάνω κι εκείνους που ισχυρίζονται ότι δεν έχουν νόημα όλα αυτά καθότι η ανεργία των νέων -και ειδικά των πτυχιούχων- καλπάζει. Εκείνους που σε προειδοποιούν ότι σε λίγα χρόνια οι μισθοί θα έχουν πέσει σε επίπεδα Βουλγαρίας -τι Βουλγαρίας; Κίνας!- κι ότι οι Έλληνες θα δουλεύουν μέχρι τα ογδόντα. «Αντί να ασχολείσαι με τις πανελλαδικές, πάλεψε για να ανατραπεί το σύστημα!», σε είχε προτρέψει ένας συμμαθητής σου με μπλουζάκι Τσε Γκεβάρα. Ο ίδιος, βέβαια, ευχόταν να απεργήσουν οι καθηγητές για να έχει στη διάθεσή του περισσότερες μέρες για διάβασμα. Πρώτος στα μαθήματα, πρώτος και στον αγώνα…

Ντρέπεσαι να το ομολογήσεις, μα στην πραγματικότητα δεν χολοσκάς για τον μελλοντικό μισθό ούτε βεβαίως για τη σύνταξή σου. Είσαι δεκαοχτώ χρονών! -ότι βρίσκεται σε ορίζοντα μακρύτερο από λίγους μήνες, σου φαίνεται εξαιρετικά αβέβαιο και άρα αδιάφορο. Έλα όμως που όλοι, ακόμα και το αγόρι σου, σε καλούν να σχεδιάσεις τη ζωή σου; Να σοβαρέψεις. Να θέσεις τις βάσεις…

Θέλεις τη γνώμη μου; Μην τους ακούς! Μοναδικός λόγος να δώσεις δεύτερη φορά, στο καπάκι, Πανελλαδικές είναι να λαχταράς να μπεις σε μια συγκεκριμένη σχολή. Να ονειρεύεσαι μέσα από την καρδιά σου να γίνεις αρχιτέκτονας ή δικηγόρος ή οπτικός. Άμα κάτι τέτοιο δεν σου συμβαίνει, τότε απλώς χαλάρωσε. Εάν κατά βάθος θα ’θελες να φτιάχνεις μαλλιά ή νύχια ή ακόμα και κοκτέiλ πίσω απ’ τον πάγκο ενός μπαρ, ακολούθησε την κλίση σου. Χίλιες φορές μία ευτυχισμένη -και άρα επιτυχημένη- κομμώτρια, παρά μία γιατρός με το στανιό.

Σε πολλές χώρες του λεγόμενου «ανεπτυγμένου κόσμου», σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία, θεωρείται αυτονόητο σχεδόν πως τα παιδιά -τελειώνοντας το σχολείο- θα πάρουν έναν χρόνο off, για να ταξιδέψουν, για να απασχοληθούν από εδώ κι από εκεί, για να καταλάβουν τι πραγματικά συμβαίνει γύρω τους και μέσα τους. Μονάχα στην Ελλάδα τα ταξίδια θεωρούνται αναψυχή πολυτελείας και οι ευκαιριακές δουλειές παρηγοριά -και ταπείνωση παράλληλα- για τον άνεργο.

Καλά, μην τρομάζεις! Δεν σου προτείνω να πας στον πατέρα σου, που του ’χουν κόψει τον μισό μισθό, και να του ζητήσεις λεφτά για να γυρίσεις τον κόσμο. Σε πληροφορώ απλώς πως όταν εγώ, το 1985, βαθμολογήθηκα με 12 στην Έκθεση κι έμεινα έξω για ένα μόριο από τη Νομική, κατέβηκα με τον τότε κολλητό μου στον Πειραιά και εκδώσαμε ναυτικά φυλλάδια. Το ότι δεν μπάρκαρα τελικά το θεωρώ προσωπική μου αποτυχία. Κι αν η δουλειά του μούτσου ή του καμαρότου παραμένει καθαρά ανδρική, σίγουρα θα υπάρχουν αντίστοιχες ευκαιρίες για κορίτσια που δεν κωλώνουν να βγουν απ’ την πεπατημένη, να αγνοήσουν τις προκαταλήψεις του περιβάλλοντός τους.

Δεν σε καλώ ντε και καλά να επαναστατήσεις. Δεν σε προτρέπω να εκβιάσεις την περιπέτεια. Σου ενημερώνω απλώς (με το δικαίωμα της πείρας που εγώ έχω, ενώ εσύ στερείσαι) πως η ζωή είναι αδιανόητα μεγάλη και εξαιρετικά απρόβλεπτη. Η τράπουλα θα μοιραστεί πολλές-πολλές φορές, οι έσχατοι θα γίνουν πρώτοι και θα ξαναγίνουν έσχατοι. Ασφαλή σχέδια, σίγουρες επενδύσεις δεν υπάρχουν - το απέδειξε άλλωστε περίτρανα και η κρίση, η οποία μας πήρε και μας σήκωσε, από το 2009. Η μόνη, συνεπώς, πυξίδα που έχει νόημα να συμβουλεύεσαι, βρίσκεται μέσα σου. Όσοι την ακολούθησαν, ακόμα και αν έχασαν, δεν χάθηκαν. Όσοι την αγνόησαν, καταδίκασαν τους εαυτούς τους σε «επιτυχημένες» ίσως πλην σκυφτές ζωές.

Ο Ξενοφών -ο αρχαίος εκείνος συγγραφέας- μας παραδίδει την ιστορία ενός ανθρώπου που όταν τον καταδίκασαν να πιει το κώνειο, το κατέβασε άσπρο πάτο και γλείφοντας τα μουστάκια του, είπε «γεια στα χέρια σου!» στον δήμιό του. «Εκείνο γαρ κρίνω του ανδρός αγαστόν, το -του θανάτου παρεστηκότος- μήτε το φρόνιμον μήτε το παιγνιώδες απολίπειν εκ της ψυχής…». Υποκλίνεται, δηλαδή, μπροστά στον άνδρα που στην πιο δεινή του ώρα διατηρεί τόσο την ψυχραιμία, όσο και το χιούμορ του. Μια αποτυχία στις Πανελλαδικές Εξετάσεις απέχει -στο ορκίζομαι- έτη φωτός από τις δυσκολίες που σου είναι, που είναι σε όλους μας, γραφτές. Κράτα λοιπόν το κέφι σου, φίλα το σαν τα μάτια σου! Μην το ανταλλάξεις με καμία -ενήλικη δήθεν- σοβαρότητα.

Να σε κεράσω ένα παγωτό;

ΠΗΓΗ: protagon.gr

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mr. Crowley]

Τα δύσκολα θέματα στις πανελλήνιες,συμφέρουν κατά κανόνα τους πολύ καλά προετοιμασμένους μαθητές.

Τους μέτρια και τους ελλιπώς προετοιμασμένους μαθητές,τους συμφέρουν συνήθως τα πιο εύκολα θέματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.