Γεια σου.
Να ξεκινήσω με το ότι το "μου αρέσει η χημεία και η Βιολογία" δεν σημαίνει ότι σου αρέσει και η Ιατρική. Θα ασχοληθείς ελάχιστα με αυτά τα μαθήματα στα πρώτα εξάμηνα και μετά θα εμβαθύνεις σε έννοιες που δεν σχετίζονται τόσο με αυτά που τώρα σου αρέσουν. Ναι είναι οι βάσεις, αλλά ως εκεί. (Και καλώς άλλωστε, πόσο να εμβαθύνουμε πια με τόση πληροφορία που πρέπει να αφομοιώσουμε?) Το αν σου αρέσει να κάνεις διαγνώσεις είναι δικό σου θέμα να το ποσοτικοποιήσεις, θέλω όμως και εδώ να σε προειδοποιήσω ότι η Ιατρική δεν είναι ούτε Dr.House ούτε Grey's Anatomy. Ανάλογα με την ειδικότητα που θα διαλέξεις, θα αντιμετωπίσεις μία γκάμα παθήσεων με τις οποίες θα έρχεσαι συνέχεια αντιμέτωπος. Η ευρύτητα αυτής της γκάμας ποικίλλει ανάλογα με την ειδικότητα ή την υποειδικότητα. Ναι, θα δεις και το σπάνιο, αλλά η αναλογία θα είναι 1/100 και κάποιες φορές και μικρότερη. Η ικανοποίηση βέβαια και γι αυτό το τετριμμένο δεν θα είναι μικρή, απλά δεν θα βρίσκεις πάντα ΤΟ σπάνιο σύνδρομο μπροστά σου.
Όσον αφορά τα ανατομικά εργαστήρια, μην αγχώνεσαι. Στο ΑΠΘ είναι ένα μάθημα σε πτώμα στο 3ο εξάμηνο (στην Ιατροδικαστική το έκοψαν από πέρσι), και συνηθίζεται αλήθεια. Άλλωστε και σε άλλες επιστήμες έχουν ανατομικά εργαστήρια, απλά όχι σε ανθρώπους (βλέπε Κτηνιατρική ή Βιολογικό). Εγώ ακόμα δεν έχω συνηθίσει αυτούς που μου πεθαίνουν στα χέρια μέσα στις κλινικές, ειδικά τα βράδια. Αλλά πιστεύω και αυτό είναι θέμα εξάσκησης και τριβής και ότι απλά κάποιοι είναι τυχεροί γιατί είναι λίγο πιο χοντρόπετσοι.
Και όσον αφορά την φοιτητική ζωή, μην ακούς τους έξω από το χορό, όχι δεν έχεις. Ειδικά από την στιγμή που μπαίνεις στις κλινικές (στο 6ο εξάμηνο ή στο 7ο συνήθως), πιο ειδικά στο 5ο και στο 6ο έτος.
Μπορώ να μιλήσω για φοιτητικό εξάμηνο ή άντε φοιτητικό έτος, με την κλασική και πλήρη έννοια της "φοιτητικής ζωής". Όντως το 1ο έτος είναι αρκετά κουλ αλλά και πάλι κατά καιρούς ζορίζει. Το σπαστικό στα προκλινικά έτη είναι τα εργαστήρια που έχεις ΣΥΝΕΧΕΙΑ και πολλές φορές πρωινά, και πόσες φορές να αντέξεις να πας ξενυχτισμένος 8 πμ αν βγεις μεσοβδόμαδα? Αν θες να τελειώσεις στα 6-6,5 χρόνια (που δεδομένης της διάρκειας της σχολής, για μένα δεν σε παίρνει να πας παραπάνω, όχι γιατί μετά παραμεγάλωσες, αλλά για εγώ προσωπικά δεν βρίσκω σωστό να συντηρούν οι δικοί μου μέχρι τα 25), ξέχνα όλα αυτά που ακούς για φοιτητική ζωή. Εμένα ποτέ δεν με πείραξε, αφενός γιατί δεν ήμουν ποτέ του έξω, αφετέρου γιατί μου άρεσε πολύ το αντικείμενο και δεν με πείραζε να μένω μέσα για έξτρα διάβασμα από το να βγω για ποτό. Και τρίτος λόγος γιατί εγώ πάντα διάβαζα και δεν συνήθισα να κάνω και κάτι άλλο από τα 6 μου χρόνια και μετά, και με ξένιζε όταν μου έλεγαν ότι διαβάζουν μόνο στην εξεταστική ή το προηγούμενο βράδυ π.χ. Anyway αυτά είναι προσωπικές σκέψεις. Πάντως θα δεις και μόνος σου ότι χρόνος από ένα σημείο και μετά δεν περισσεύει και δεν φτάνει κιόλας.
Αυτά δεν σου τα λέω για να σε αποθαρρύνω γιατί πιστεύω ότι αν είσαι αποφασισμένος θα τα πάρεις σαν feedback και όχι σαν αποθάρρυνση. Καλή τύχη
