Μα δε γυρνάνε όλοι οι λόγοι πάντα γύρω απ' το καλύτερο εξωτερικό. Τα πράγματα τις περισσότερες φορές είναι πάρα μα πάρα μα πάρα πολύ απλά: δεν υπάρχει εδώ αυτό που θες να κάνεις, κι άρα πας εκεί όπου υπάρχει. Για την ακρίβεια είναι το μόνο που επηρεάζει τη δική μου, τουλάχιστον, επιλογή και λίγο, αν θες, το ότι θέλω να δω κι άλλα πράγματα, αλλαγές και τέτοια (όχι λίγο, πολύ, αλλά τέλος πάντων, λιγότερο απ' τη βιολογία ίσως, ή μαζί, δεν ξέρω δε με νοιάζει τώρα). Δε με νοιάζει καθόλου η ταμπέλα που θα βάλεις στο χώρο, δε με τραβάει συναισθηματικά ούτε το έξω ούτε το μέσα, couldn't care less to tell you the truth. Δε με νοιάζει το χρώμα δηλαδή, το όνομα πώς το λένε. Ούτε κάποια υποχρέωση θεωρώ ότι έχω απέναντι σε κάτι εδώ μέσα για να μείνω από ιδεολογία, ούτε υποχρέωση σε κάτι έξω για να φύγω από ιδεολογία. Απλό κι αναμενόμενο μου φαίνεται να με τραβήξει ο χώρος που θα μ' αφήσει να κάνω αυτό που θέλω.
Τώρα, δεν ξέρω πώς το 'χει ο καθένας το κεφάλι του το έξω, κι ούτε με νοιάζει στην τελική. Δεν ξέρω πώς έφυγαν άλλοι έξω, τους λόγους και λοιπά, κι ούτε με νοιάζει ξανά. Δεν ξέρω αν θα φύγουν άλλοι έξω, φίλοι, γνωστοί, της ηλικίας, της παρέας, του νησιού, κι ούτε με νοιάζει άλλη μία. Δε με νοιάζει τι έχει ο καθένας στο κεφάλι του για μέσα ή έξω, ούτε πόσο θεοποιημένα έχει τα πράγματα, ούτε πόσο απαισιόδοξα το βλέπει, ούτε το τι κυνηγάει στη ζωή του, ούτε το τι επιλογές θα κάνει. Έχω πολύ περιορισμένο χρόνο που πρέπει να μοιραστεί σε απεριόριστα πράγματα, κι αυτά τ' απεριόριστα είναι πολύ πολύ πολύ λιγότερα απ' τ' απεριόριστα που θα 'θελα να κάνω. Σίγουρα, μακάρι να ζούσα 25 φορές ν' αλλάξω 25 φορές τα πάντα, αλλά δε ζω τόσο, ζω μία φορά, κι αυτή τη μία φορά πρέπει ν' αποφασίσω πώς θα την αξιοποιήσω. Οπότε (ψιλο)βάζω προτεραιότητες. Όχι χοντρά πράγματα ή γραμμές που δεν περνιούνται ή σκληρούς περιορισμούς ή κάτι ξερωγώ, όχι. Αλλά ας πούμε δε θα 'μαι εγώ αυτός που θα φέρει τη βαριά έρευνα βιολογίας στην Ελλάδα, δε μ' ενδιαφέρει αυτός ο στόχος κι εντελώς συνειδητά το αφήνω για γι' αυτόν που θ' αφιερώσει τη ζωή του (χα! είδες, πάλι προτεραιότητες αλλά ανάποδα) σ' αυτό. Μπορεί αύριο να τη δω αλλιώς προφανώς, και μέσα σ' όλα να θελήσω να γεμίσω τον κόσμο εργαστήρια. Δεν ξέρω, θα δούμε, αλλά τώρα δεν έχω αυτό στο μυαλό μου.
That said, φυσικά όλοι βάζουν προτεραιότητες, μμ? Δε λέω ότι έξω πάνε όλοι οι δρόμοι ή ότι η αποκλειστικότητα είναι σ' αυτούς που θα πάνε εκεί. Λέω απλά ότι αυτό θέλω να κάνω εγώ. Εσύ μπορεί να θες να μείνεις εδώ. Κανένα πρόβλημα, καλή τύχη, τα λέμε. Γενικά όπου και να καταλήξει κάποιος, αν αυτό έχει προκύψει απ' τις επιλογές του ή αν έστω εκεί μπορεί ν' ασχοληθεί μ' αυτό που θέλει, θα 'ναι εντάξει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
