Θέσεις που σε περιμένουν, σαν αστείο ακούγεται
Όχι σαφώς και δεν έχω τέτοιες αυταπάτες. Αλλά ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τις φιλολογίες, υπάρχουν θέσεις που τους περιμένουν; Η Ελλάδα ξεχειλίζει από φιλόλογους, απόφοιτους του Ιστορικού-Αρχαιολογικού και λοιπόν παρα-φιλολογιών, θα είναι ακόμα ένας που θα κάνει τάματα για μια θέση από το Ασεπ και που θα του πίνουν το αίμα στα φροντιστήρια με μισθούς που δεν θα του φτάνουν να στίσει σπιτικό και χωρίς πρακτικά ιδιαίτερες ελπίδες για εξέλιξη.
Νομίζω ότι το Πανεπιστήμιο δεν έχει ως στόχο να εξασφαλίζει εργασιακά τους πτυχιούχους του. Απλά τους εφοδιάζει με κάποιες θεωρητικές γνώσεις (ακόμη και σε επιστήμες με εργαστήρια και κλινικές) και τίποτα άλλο. Από εκεί και πέρα ο κάθε πτυχιούχος, είναι ελεύθερος να επιλέξει την πορεία ζωής του. Γνωρίζω πολλούς πτυχιούχους που διέπρεψαν σε χώρους της τέχνης και της επιχειρηματικότητας. Γιατί θα πρέπει να συνεχίσουμε στην "στάσιμη" λογική: εργασία μόνο σε ό,τι σπουδάζουμε; Σε πολλές χώρες που ζηλεύουμε να είμαστε, όσοι πολίτες έχουν πτυχίο κάποιας βαθμίδας, δεν εργάζονται αποκλειστικά πάνω στο αντικείμενο σπουδών τους. Αλλά αντιθέτως μέσω της διευρυμένης σκέψης (λόγω σπουδών) δημιουργούν αναπτυξιακή οικονομία σε διάφορα πεδία. Γιατί να μην εργαστεί ένας φιλόλογος και σε τομέα δημοσίων σχέσεων σε κάποια μεγάλη επιχείρηση ή βιομηχανία; Αλλά για να μιλάμε γι' αυτό, θα πρέπει πρώτα να αποτελέσουμε πόλο έλξης επιχειρήσεων και βιομηχανιών...κάτι που δυστυχώς δεν αποτελούμε.
Το κατανοώ πως δεν έχουν όλοι την ευκαιρία, όχι πολυτέλεια, να πληρώσουν λεφτά για μεταπτυχιακό αλλά πάντα υπάρχουν οι υποτροφίες. Ναι είναι λίγες αλλά αυτοί που πραγματικά έχουν κλίση, ταλέντο ή έστω μεράκι στον τομέα τους μπορούν να τις κυνηγήσουν. Στο κάτω κάτω δεν μπορώ να καταλάβω αυτό το κόμπλεξ της ελληνική κοινωνίας που θέλει όλα τα παιδιά να πηγαίνουν στο πανεπιστήμιο ανεξάρτητα των δυνατοτήτων τους. Το πανεπιστήμιο δεν είναι για όλους, ούτε είναι το εισιτήριο για γρήγορη αποκατάσταση. Το να πας σε μια τεχνική σχολή ή να μάθεις μια τέχνη δεν είναι κακό, ίσα ίσα έτσι εξασφαλίζεις πιο γρήγορα την απορρόφηση σου και "προσφέρεις τις υπηρεσίες σου" στην κοινωνία αφού σου αρέσει αυτή η φράση. Και η μόρφωση δεν είναι τεμπελιά
Συμφωνώ.
Ας αλλάξουν τουλάχιστον τα κριτήρια επιλογής των σπουδών. Η συντεχνιακή και μικροκομματική λογική "κάθε χωριό και Πανεπιστήμιο" πρέπει να σταματήσει. Όπως βλέπεις οι παθογένειες έχουν ποτήσει στο "DNA" των Ελληνικών οικογενειών. Θεωρείται αδιανόητο και αντισυνταγματικό να πει κάποιος φορέας εκπαίδευσης ότι το παιδί κάποιου Έλληνα γονιού δεν κάνει για Πανεπιστήμιο ή ΤΕΙ. Συνταγματικό είναι να έχουμε φοιτητές που να μην γνωρίζουν...ιδιότητες ριζών ή να αδιαφορούν πλήρως για τις σπουδές τους, με την γνωστή φράση «έχει ο θεός, έλα μωρέ τι να κάνω με το πωπόχαρτο;». Επομένως υπάρχει ένας στρουθοκαμηλισμός από την μια οι γονείς που ονειρεύονται μεγαλογιατρούς και μεγαλοερευνητές και από την άλλη οι νέοι που ζούν στον κόσμο τους. Ώρες ώρες γελάω, με τις αντιφάσεις που έχουμε ως λαός και στο κουκλοθέατρο της κοινωνίας που ζούμε.
Συνεπώς γιατί θέλουμε να μιλάμε σοβαρά ή να λαμβάνουν άλλοι στα σοβαρά; Οι μάσκες πότε θα πέσουν;
Δεν είναι θέμα ταμπού, είναι θέμα πως η γνώση και η τεχνολογία προχωράνε με τόσο φρενήρης ρυθμούς που η εξειδίκευση και η εμβάθυνση στον τομέα σου είναι αναγκαίο κακό
Με την λογικά πάντως πως αφού έχει παντού πτυχία και έτσι δεν αξίζει να μορφωθείς περισσότερο εσύ είναι σαν να λες γιατί δεν σταματάμε όλοι μετά το Γυμνάσιο
Δεν γίνεται αυτό. Στο κάτω κάτω το πτυχίο δεν πρέπει να το πάρεις γιατί πήρε και κάποιος άλλος, δεν είναι σαν τις τέντες που έβαλε ο γείτονας θα βάλεις και εσύ. Κάθε άλλο, το πτυχίο το παίρνεις για να γίνεις καλύτερος επιστήμονας και κατά συνέπεια και πιο ανταγωνιστικός. Και ναι ισχύει πως στο εξωτερικό παίρνουν την αφρόκρεμα αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα, προσπαθείς να κάνεις ότι καλύτερο μπορείς με το υλικό που διαθέτεις.
Τότε για ποιο λόγο να επιλέξει κάποιος να πάει Πανεπιστήμιο από την στιγμή που "επιβάλλεται" να κάνει μεταπτυχιακό; Γιατί να μην ενισχυθούν οι προπτυχιακές σπουδές σύμφωνα με τις νέες απαιτήσεις; Μήπως και εδώ ακολουθούμε συνταγές του εξωτερικού; Δεν αντιλέγω στην σκέψη σου. Όμως εκείνος που δεν έχει τις δυνατότητες, τις ικανότητες, την δυναμική, την θέληση, τα φράγκα,... να κάνει ένα μεταπτυχιακό ή τελοσπάντων δεν γουστάρει, θα είναι καταδικασμένος να είναι άνεργος με το πτυχίο του; Δεν είναι αδικία αυτό; Μήπως πρέπει να ξαναδούμε ως κοινωνία την σημασία και το περιεχόμενο πολλών προγραμμάτων σπουδών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών; Για παράδειγμα ένα μεταπτυχιακό πάνω στην επιστήμη μου, δεν θα μου δώσει εργασιακά κάτι περισσότερο αν δεν σκεφτώ επαγγελματικά τον χώρο του Πανεπιστημίου. Προσωπικά νιώθω πολύ γερός σε γνώσεις με το πτυχίο μου. Θεωρώ ότι μπορώ να ανταγωνιστώ ένα 4ετή πτυχιούχο (3ετές BSc + 1ετές Master) του εξωτερικού. Ένα μεταπτυχιακό στα μαθηματικά με ρεαλιστική οπτική, δεν θα μου έδινε κάτι επί του πρακτέως, για παράδειγμα μια περιζήτητη εργασιακή προοπτική. Η καριέρα ενός ερευνητή δεν είναι ρεαλιστικό στοιχείο ως προοπτική εργασίας. Αφορά ένα υποσύνολο υποσυνόλου πτυχιούχων με ειδικά προσόντα που δεν τα έχουν όλοι οι άλλοι για διαφόρους λόγους. Η χώρα μου δεν θα μπορούσε να έχει
σωστές υποδομές να με δεχτεί και με το πτυχίο μου μόνο;
Η επιλογή της παραπαιδείας δεν είναι ευθύνη των πτυχιούχων αλλά είναι αποτέλεσμα της αποδομημένης οικονομίας της χώρας μας. Ζούμε σε μια χώρα με σκάνδαλα, αποβιομηχάνιση και απουσία παραγωγικότητας/ επιχειρείν. Ζούμε στο παραμύθι της μισθωτής καρέκλας που και αυτό μας..τελείωσε. Κάτι παραγωγικό, μια επένδυση σε ορυκτούς πόρους, τεχνολογία, τρόφιμα..τίποτα. Τόσους πτυχιούχους έχουμε, να προτείνουν ιδέες, να αναλάβουν δράση επιχειρηματικότητας. Ζούν/με όσο (μας) ταϊζουν οι γονείς. Σ' αρέσει αυτό;
Αχ αχ αχ
Ε ναι όποιος έχει όρεξη για δουλειά δουλεύει σερβιτόρος, μπάρμαν, καθαρίστρια και αυτά άμα βρει. Δεν είναι σοβιετικά/ κομμουνιστικά, είναι καθαρή λογική. Γιατί να διαλέξεις μια επιστήμη που δεν είναι η μεγάλη σου αγάπη και ταυτόχρονα σε ρίχνει στην χαράδρα της ανεργίας και της εκμετάλλευσης; Κάνε κάτι άλλο, κάτι που πραγματικά αγαπάς ή έστω που δεν έχει τόση συσσώρευση άνεργων πτυχιούχων που θα πουλούσαν την ψυχή τους για πενταροδεκάρες.
Όχι δεν πάει έτσι. Επειδή πας ακόμη σχολείο, ίσως να τα βλέπεις ρομαντικά τα πράγματα. Δυστυχώς όλοι μας για ένα μεροκάματο θέλουμε να παλέψουμε. Ξεκινάμε όλοι με όνειρα να έχουμε ένα γραφείο οξιάς και να μας πληρώνουν άλλοι μαλάκες για να ζεσταίνουμε καρέκλες..και στο τέλος καταλήγουμε να ζητάμε με αξιοπρέπεια μια σεβαστή δουλειά. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να γίνουμε...Παπαδήμοι ή Νεύτωνες εκτός εξαιρέσεων. Μιλάμε για εξαιρέσεις τύπου Νεύτωνα ή τύπου Παπανδρέου; Έχοντας μια αξιοπρέπεια σαν νέοι επιστήμονες, ο καθένας στο πεδίο του, θέλουμε να ζήσουμε απ' αυτό που σπουδάσαμε. Όμως αν δεν βρούμε αντίστοιχη δουλειά, δεν θα το βάλουμε κάτω. Ούτε θα μυξοκλαίμε. Ναι, η δουλειά δεν είναι ντροπή. Ίσα-ίσα ένας μπάρμαν με πτυχίο Πανεπιστημίου θα μπορεί να σταθεί καλύτερα στον χώρο του και να δραστηριοποιηθεί επενδυτικά με κέντρα διασκέδασης...κτλ. Η γνώση είναι δύναμη ας μην εφαρμόζεται άμεσα. Ο τρόπος σκέψης, οι ικανότητες που αποκτάς από το Πανεπιστήμιο / ΤΕΙ, είναι βασικά στοιχεία για εξέλιξη οπουδήποτε. Για
επιχειρηματικότητα. Γιατί βλέπεις το επάγγελμα του μπάρμαν τόσο στεγανό; Γιατί δεν το βλέπεις ως ένα σεβαστό επάγγελμα που μπορεί να μεταπηδήσει σε ιδιοκτησία του μαγαζιού εφόσον υπάρξει το "'εδαφος";
Γιατί πρέπει να βάζουμε ταμπέλες; Μήπως η χώρα μας ανατρέφει βουτυρόπαιδα; Παιδιά ανίκανα για εργασία κολλημένα στο facebook να μιζεριάζουν;
δες λίγο τα ποσοστά ανεργίας στην Ευρώπη, παρόλο που και αυτά είναι πλασματικά. Η ανεργία είναι τεράστια παντού, ποιος εργάζεται; Ή πιστεύεις πως η ανεργία είναι φρούτο της τεμπελιάς;
Το ξέρω ότι και στο εξωτερικό, υπάρχει ανεργία και μάλιστα μπόλικη. Αυτήν την περίοδο, στην χώρα μου βλέπω τις καφετέριες και τα νυχτερινά κέντρα πιο γεμάτα από πριν..που είχαμε € με πιστωτικές και δάνεια (να φάνε και οι κότες). Βλέπω περισσότερους Έλληνες να επιλέγουν το εξωτερικό για σπουδές, ανεξαρτήτως κόστους διδάκτρων. Δεν ξέρω που οφείλεται το γεγονός αυτό. Ανεργία λέμε, οικονομική κρίση λέμε, τα ΜΜΕ λαλάνε ολημερίς για φτώχεια του κόσμου, αλλά κάποιοι ακόμη τρώνε από τα έτοιμα πάντως..
Αντί να κατηγορείς το αφεντικό που "σου πίνει το αίμα", γίνου η ίδια επιχειρηματίας. Ή φοβάσαι τις ευθύνες;
Τέτοια λέμε εδώ και 200 χρόνια και μια βιομηχανία Ευρωπαϊκού τύπου για θέσεις εργασίας νέων, δεν ρίζωσε στην χώρα μας...
Τα λεφτά σε μάραναν ή ότι δεν έχεις καμία εργασιακή επιλογή; Για να φτάσουμε στο θέμα των αποδοχών, πρέπει πρώτα να υπάρξει μια υγιής επιχείρηση, μια υγιής φορολογική πολιτική, μια σοβαρή χώρα, μια οικονομία που να ωθεί στο επιχειρείν και μια υγιής αγορά εργασίας τύπου Σουηδίας και όχι...Ρουμανίας!
