Συνονοματε φιλε Κωνσταντινε, η περιπτωση σου ειναι τρομακτικα ομοια με τη δικια μου... Σου μιλαω ειλικρινα και δε σου κανω πλακα!! Οποτε θα προσπαθησω να σε βοηθησω, μηπως τελικα βρεις κι εσυ καποια κοινα στοιχεια... Λοιπον, μπαινοντας στη δευτερα λυκειου, ακολουθησα κατα τυχη τη θεωρητικη κατευθυνση (βασικα εγω ηταν να παω τεχνολογικη, αλλα στην πρωτη λυκειου δεν εκανα φροντιστηρια, με αποτελεσμα να χασω καθε επαφη με αυτα τα μαθηματα, απο την αλλη μου αρεσαν τα μαθηματα της θεωρητικης - εκτος απο τα αρχαια- οποτε δεν το σκεφτηκα και πολυ)!! Με το που μπαινω λοιπον στη δευτερα λυκειου, μπηκε μεσα μου η τρελα του εγκληματολογου... Μονο και μονο η ιδεα οτι θα βρισκομαι στον τοπο του εγκληματος και θα συλλεγω στοιχεια, που μπορουν να οδηγησουν στην εξχνιαση ενος φονου, ανεβαζε την αδρεναλινη μου στα υψη!! Πραγματικα το γουσταρα και ηθελα να το ακολουθησω οσο τιποτα αλλο (βεβαια ομολογω πως επηρεαστικα και απο το csi las vegas, που το εβλεπα φανατικα)... Το εψαξα λοιπον καλα και ειδα πως στην Ελλαδα (και λυπαμαι που το λεω) ΔΕΝ μπορεις να γινεις εγκληματολογος, τουλαχιστον ετσι οπως το σκεφτομαστε!! Η μονη κοντινη διεξοδος ηταν να παω στην αστυφυλακων, αλλα αυτο για μενα θα ηταν καταδικη, οποτε δεν το σκεφτηκα καθολου... Αν παρολα αυτα επιμενεις και εχεις τη διαθεση, μπορεις να σπουδασεις εγκληματολογια στο εξωτερικο και παραλληλα να παρεις την αποφαση, πως θα μεινεις εκει μονιμα!! Αφου λοιπον διεγραψα αυτη την προσωρινη τρελα απο το μυαλο μου, αρχισα να ξανασκεφτομαι τα παιδαγωγικα που παντα ηθελα... Η ενασχοληση με τα παιδια ειναι μαγικη και πιστεψε με, μπορει να γινει πολυ δημιουργικη και καλλιτεχνικη, αρκει βεβαια να εχεις ορεξη να δουλεψεις και να μην κυνηγας μονο τη μονιμοτητα του δημοσιου!! Εκτος ομως απο τα παιδια, γουσταρα και γουσταρω το θεατρο (καλλιτεχνικος τυπος κι εγω βλεπεις), οποτε μου ηταν δυσκολο να το διαγραψω απο το μυαλο μου... Μετα απο ωριμη σκεψη λοιπον, κατεληξα στο παιδαγωγικο για τους εξης λογους: Το να ασχολεισαι με τα παιδια ειναι ενα τεραστιο πλεονεκτημα, που δυσκολα το βρισκεις σε καποιο αλλο επαγγελμα. Το επαγγελμα του δασκαλου ειναι μια καθημερινη προκληση, καθως το μαθητη πρεπει να προσπαθεις να τον κερδισεις συνεχως και να του δειξεις πως μαθηση ΔΕΝ ειναι η αναγνωση ενος βιβλιου!! Η διδασκαλια μπορει να γινει με χιλιους δυο δημιουργικους τροπους, με βασικη προυποθεση ο δασκαλος να βαλει το μυαλο του να δουλεψει. Επισης τα παιδαγωγικα τμηματα σαν σχολη, εχουν αρκετα ευρυ γνωστικο αντικειμενο, οποτε σιγουρα θα βρεις κατι που να σε ενδιαφερει!! Εγω για παραδειγμα τρελαινομαι με τις ψυχολογιες, αλλα και με τα μαθηματα θεατρου που κανουμε στο τμημα και που απο φετος αυξηθηκαν. Τελος, περα απο το γεγονος οτι μπορεις να συνδυασεις τη διδασκαλια με πολλους διαφορετικους τομεις (μουσικη, θεατρο, νεες τεχνολογιες κ.τ.λ), το ωραριο του δασκαλου σου δινει το ατου να ασχοληθεις και με ο,τι αλλο θελησεις στο υπολοιπο της ημερας!! Για παραδειγμα εγω δεν ειμαι διατεθημενος να αφησω το θεατρο και χαιρομαι που το επαγγελμα μου προσφερεται γι αυτο, τοσο μεσα οσο κι εξω απο τη σχολικη ταξη...
Επειδη λοιπον διαβαζοντας το πρωτο σου post, βλεπω πως υπαρχει ενα ενδιαφερον και για το επαγγελμα του δασκαλου, θα σου προτεινα να το ξανασκεφτεις και να μην το απορριψεις ετσι αβιαστα!! Βεβαια αν θεωρεις πως η δημοσιογραφια ειναι πιο κοντα σε σενα, τοτε να ακολουθησεις αυτο το δρομο... Για οποιαδηποτε αλλη πληροφορια χρειαστεις και μπορω να σε βοηθησω, μη διστασεις!!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
