Είπα να κοινοποιήσω και εγώ το δίλημμά μου, θέλω όσο δυνατόν περισσότερες απόψεις γίνεται. Αυτές τις μέρες λοιπόν όπως γνωρίζετε παίρνουμε μια απόφαση για το τι πιθανότατα θα κάνουμε τα επόμενα 5 χρόνια της ζωής μας. Νιώθω αμαρτωλή και μόνο που το λέω, αλλά πιάνω όλες τις σχολές του 1ου πεδίου με τα μόρια μου και δεν ξέρω ποια σκατά να βάλω 1η επιλογή.
1) Αγγλική φιλολογία(ΑΠΘ). Είναι η σχολή που είχα ως στόχο από πέρυσι. Με ενδιαφέρει σαν γνωστικό αντικείμενο οπωσδήποτε. Δε θα ήθελα το αντίστοιχο τμήμα του ΕΚΠΑ, γιατί ασχολείται περισσότερο με τη διδακτική της αγγλικής απ' όσο γνωρίζω, ενώ το τμήμα του ΑΠΘ έχει περισσότερα μαθήματα σχετικά με μετάφραση, που προτιμώ και ίσως ακολουθήσω και σχετικό μεταπτυχιακό. Έπειτα ξέρω αρκετούς εργαζόμενους στο αντικείμενο απόφοιτους, παρά τον κορεσμό στην αγορά εργασίας του 1ου πεδίου, το οποίο φυσικά είναι κατατί ενθαρρυντικό.
2) Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών(ΠΑΠΕΙ). Δεν την είχα σκεφτεί ποτέ τόσο σοβαρά μέχρι και την προηγούμενη εβδομάδα για να είμαι ειλικρινής. Βλέποντας όμως το πρόγραμμα σπουδών της μπορώ να πω ότι με ενδιαφέρει μάλλον περισσότερο από αυτό της αγγλικής. Οι απόψεις για τις δυνατότητες αποκατάστασης που παρέχει διίστανται. Δε γνωρίζω και κανέναν απόφοιτο και επομένως δεν έχω γίνει μάρτυρας κάποιας πρώτης τάξεως εμπειρίας. Θαρρώ πως δίνει πλήθος διεξόδων για μεταπτυχιακά και ίσως με ενδιέφερε κάτι σχετικό με ναυτιλία/εμπόριο/τουρισμό ή και επικοινωνία. Να σημειώσω ότι τα προηγούμενα μεταπτυχιακά τα σκέφτομαι επίσης και με πτυχίο της αγγλικής.
Επίσης θα πρέπει να πω ότι δε με ενδιαφέρει καθόλου η επαγγελματική αποκατάσταση στο δημόσιο! Και φυσικά θα εκτιμούσα εάν κανείς δεν ανέφερε τη νομική και την ψυχολογία καθώς τις έχω αποκλείσει. Παρά τον τεράστιο συγκριτικά κορεσμό στην αγορά εργασίας των σχολών του 1ου πεδίου, θα ήθελα οι τυχόν απαντήσεις να προσανατολίζονται στην αποκατάσταση αλλά και στο βαθμό ''αξιοπιστίας'' του ΔΕΣ, που κακά τα ψέματα ήταν πάντα ένα τμήμα ''θολό''.