τι έγινε, γκρινιάζουμε για τον τρόπο βαθμολόγησης και την εξεταστική;
μέσα κι εγώ!
Τι παθαίνω συχνά σε εξεταστικές και μετά βαράω το κεφάλι μου στον τοίχο, λες και δεν το έχω ξαναπάθει: Ως σωστή φοιτήτρια, μαζεύω σημειώσεις, βιβλία κτλ, τα έχω μπροστά μου, οργανώνω την ύλη και ξεκινάω διάβασμα. Τελειώνοντας την ύλη, έχω τουλάχιστον μια ιδέα για ό,τι γράφει το βιβλίο και ό,τι δεν αναφέρεται εκεί αλλά έχει ειπωθεί στις διαλέξεις, το έχω ψάξει στο google τουλάχιστον, έχω βρει αντίστοιχα άρθρα κτλ. Κάνω επανάληψη σε αυτά, τα μαθαίνω καλά καλά. Την τελευταία μέρα πριν δώσουμε το μάθημα, πέφτουν στα χέρια μου παλιότερα θέματα. Τους ρίχνω μια ματιά, πολλές (οι περισσότερες ίσως) ερωτήσεις ζητούν πράγματα που δεν βρίσκονται πουθενά, ούτε σε βιβλίο, ούτε σε σημειώσεις. Τις μισές από αυτές τις ψάχνω, μετά πάλι σκέφτομαι ότι δεν έχει και πολύ νόημα, δεν πιστεύω ότι θα μας ρωτήσουν κάτι τέτοιο. Αυτή η διαδικασία παίρνει 1,5-2 ώρες.
Και όπως φαντάζεστε, στην εξέταση του μαθήματος, αυτές οι 1,5-2 ώρες με τις οποίες ασχολήθηκα με τα παλιότερα θέματα εξασφαλίζουν το μεγαλύτερο μέρος της τελικής βαθμολογίας μου και κάθε φορά μουνζώνω τον εαυτό μου γιατί ήθελα να έχω τη γενικότερη εικόνα της ύλης και του μαθήματος, να γνωρίζω πού να ψάξω κάτι συγκεκριμένο που θα χρειαστώ στο μέλλον, επειδή δεν ήθελα να έχω αποσπασματικές γνώσεις - να γνωρίζω πχ μόνο τι κάνει ένα ένζυμο σε ένα συγκεκριμένο είδος κυττάρου, χωρίς όμως να γνωρίζω ούτε πώς ρυθμίζεται ούτε για ποιο λόγο είναι σημαντικό αυτό που κάνει.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.